Πλαστικά μπουκάλια μετά τη χρήση τους μετατράπηκαν σε τεχνητά μέλη

Περίπου 100 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως εκτιμάται ότι έχουν ακρωτηριασμένα άκρα, απόρροια ατυχήματος ή του διαβήτη. Η ανάγκη για τεχνητά μέλη είναι αυξημένη, αν και η τιμή τους παραμένει υψηλή και ως εκ τούτου απαγορευτική για εκατομμύρια συνανθρώπους μας. Βιώσιμη λύση στη μείωση του κόστους έρχονται να δώσουν τα πλαστικά μέσω της έρευνας και της καινοτομίας. Ερευνητές του πανεπιστημίου Ντε Μόντφορτ, που εδρεύει στο Λέστερ του Ηνωμένου Βασιλείου, κατασκεύασαν συνθετικές κάλτσες από πλαστικά μπουκάλια, που ανακυκλώθηκαν.

Οι συνθετικές αυτές κάλτσες χρησιμοποιούνται ως μέσο υποδοχής μεταξύ του σώματος και του τεχνητού μέλους, που τοποθετείται στον ασθενή. Η νέα αυτή καινοτομία θα μπορούσε να προσφέρει εναλλακτικές προθέσεις χαμηλού κόστους για ακρωτηριασμένους ασθενείς, ιδίως στις αναπτυσσόμενες χώρες και παράλληλα να συμβάλλει στην αντιμετώπιση της ρύπανσης από πλαστικά απορρίμματα, με την αύξηση της ανακύκλωσης, εκτιμούν οι επιστήμονες.

Οι συγκεκριμένες συνθετικές κάλτσες παρήχθησαν από νήματα πολυεστέρα από την ανακύκλωση πλαστικών μπουκαλιών και δοκιμάστηκαν ήδη σε μια κλινική αποκατάστασης στην πόλη Τζαϊπούρ στην Ινδία. Ο ιθύνων νους της καινοτομίας, Δρ Καρτχικέγιαν Κάνταν, σχολίασε ότι οι δύο ασθενείς έμειναν εντυπωσιασμένοι από τη νέα, αυτή καινοτομία. Το μέσο κόστος παραγωγής αυτών των καλτσών, που χρησιμοποιούνται ως το υλικό υποδοχής του τεχνητού μέλους στον οργανισμό είναι αρκετά σημαντικό σήμερα. Με τη νέα αυτή καινοτομία οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Ντε Μόντφορτ εκτιμούν ότι το κόστος θα καταρρεύσει στα περίπου 15 ευρώ! Αυτό θα συμβεί εξαιτίας της χρησιμοποίησης πλαστικών μπουκαλιών, που θα ανακυκλωθούν. «Η ανακύκλωση πλαστικών απορριμμάτων και η προσφορά προσιτών τεχνητών μελών σε ασθενείς είναι δύο μεγάλα παγκόσμια ζητήματα που θα πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά» δήλωσε ο Δρ Κάνταν σχετικά με την κινητήριο δύναμη της ανακάλυψης του. «Θέλαμε να αναπτύξουμε λύσεις, που θα ήταν οικονομικά αποδοτικές για τους ασθενείς και συνάμα άνετες και ανθεκτικές. Το πλαστικό είναι ένα ιδανικό υλικό για να εκπληρωθούν οι παραπάνω προϋποθέσεις» σχολιάζει ο καθηγητής.

Το ερευνητικό του έργο είχε ως στόχο την εξεύρεση ενός εναλλακτικού υλικού χαμηλού κόστους για τεχνητά μέλη και χρηματοδοτήθηκε από το «Global Research Challenges Funding» (GCRF), το οποίο υποστηρίζει την έρευνα για την αντιμετώπιση των προκλήσεων που αντιμετωπίζουν οι αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά και την Ακαδημία Ιατρικής Επιστήμης με έδρα το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Δρ Κάνταν συνεργάστηκε επίσης με ερευνητές από τα πανεπιστήμια των Σάλφορντ, Σάουθαμπτον και Στράτσκλαϊντ καθώς και με τον μεγαλύτερο οργανισμό παγκοσμίως για την αποκατάσταση ατόμων με ανάλογα προβλήματα, που εδρεύει στην πόλη Τζαϊπούρ στην Ινδία. «Αφότου παρήγαμε τη συγκεκριμένη συνθετική κάλτσα στο Λέστερ, στη συνέχεια ταξιδέψαμε στην Ινδία για να κάνουμε τις απαραίτητες δοκιμές σε δύο ασθενείς. Ο ένας εξ αυτών είχε το πόδι του ακρωτηριασμένο πάνω από το γόνατο και ο άλλος κάτω από αυτό. Αμφότεροι έμειναν εντυπωσιασμένοι μιας και όπως είπαν η καινοτομία μας ήταν ελαφριά και άνετη με αποτέλεσμα να διευκολύνεται η κίνηση τους. Επίσης ένιωθαν ότι με αυτήν την συνθετική κάλτσα επιτρεπόταν στον αέρα να ρέει στο πόδι τους, γεγονός το οποίο είναι ιδανικό για το ζεστό κλίμα στην Ινδία» ανέφερε ο καθηγητής, ο οποίος με την έρευνα του απέδειξε στην πράξη ότι τα πλαστικά μπορούν να έχουν μια δεύτερη, πολύ χρήσιμη «ζωή».