preloader icon

ViewCategory

Συνεντεύξεις
news thumb
18.07.2021
Συνέντευξη του Προέδρου της «Polymers for Europe Alliance», Ρον Μαρς

«Αποκλιμάκωση της κρίσης από τον Αύγουστο»

 

Τις τελευταίες εβδομάδες η αγορά των πρώτων υλών στην Ευρώπη έχει γίνει ασφυκτική σαν θηλιά για τους μεταποιητές πλαστικών.

 

Έλλειψη πρώτων υλών και ιστορικά ρεκόρ στις τιμές, σε όσες πρώτες ύλες είναι διαθέσιμες, δημιουργούν μια υπαρξιακή κρίση, η οποία απειλεί τη βιωσιμότητα των εταιρειών στην Ευρώπη και φυσικά την Ελλάδα.

 

Οι μεταποιητικές εταιρείες έχουν αποδυθεί σε ένα κυνήγι υλικών για να συνεχίσουν απρόσκοπτα την παραγωγή τους και να παραδώσουν έγκαιρα τις παραγγελίες στους πελάτες τους.

 

Με την κατάσταση να θυμίζει έντονα το 2015, όταν είχαν κηρυχθεί μια σειρά από Force Majeure, που απείλησαν τη βιομηχανία, τα «Πλαστικά Χρονικά» απευθύνθηκαν στον Πρόεδρο της «Polymers for Europe Alliance», του οργανισμού, που συστήθηκε εκείνη την εποχή από τη «EuPC» για να αποφευχθεί μια μελλοντική κρίση πρώτων υλών στην Ευρώπη. 



 

Ο Ρον Μαρς, ο οποίος συμμετέχει και στο διοικητικό συμβούλιο της «EuPC» σε μια αρκετά έντονη περίοδο, εξαιτίας των αλλεπάλληλων διαπραγματεύσεων με τους προμηθευτές, αφιέρωσε λίγο χρόνο προκειμένου να ρίξει φως στις πτυχές αυτής της υπόθεσης, που έχει επηρεάσει λίγο πολύ όλες τις εταιρείες-μέλη του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος.

 

Καταρχάς, τον ρωτήσαμε αν μπορεί να συγκρίνει τη σημερινή εποχή με το 2015. «Υπάρχει μια θεμελιακή διαφορά ανάμεσα στις δύο περιόδους» υποστηρίζει ο κ. Μαρς στη συνέντευξη του στα «Πλαστικά Χρονικά».

 

«Το 2015, η κήρυξη των Force Majeure από τα εργοστάσια των προμηθευτών πρώτων υλών προκάλεσε εκείνη τη σημαντική κρίση. Σήμερα, η κρίσητων πρώτων υλών δεν δημιουργήθηκε από τα Force Majeure αλλά επιδεινώθηκε από αυτά.

 

Τον περασμένο Σεπτέμβριο, το 2020, οι τιμές στις πρώτες ύλες ήταν αρκετά καλές. Τα περιοριστικά μέτρα, που λήφθηκαν για τον περιορισμό τηςπανδημίας είχαν ως αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγής των μεταποιητικών εταιρειών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

 

Έτσι, πολλές πρώτες ύλες, που προορίζονταν για την Ευρώπη κατευθύνθηκαν στην Κίνα και στις Η.Π.Α., οι βιομηχανίες των οποίων είχαν αρχίσει να αυξάνουν σημαντικά την παραγωγή τους.

 

Περίπου τον Δεκέμβριο του 2020, οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες άρχισαν να κάνουν το come back και τότε λόγω του γεγονότος, που σας είπα νωρίτερα, υπήρξαν ελλείψεις σε πρώτες ύλες, μιας και αυτές είχαν διοχετευθεί στις Η.Π.Α. και την Κίνα» μας λέει ο κ. Μαρς, ο οποίος περιγράφει ως «GroundZero» της κρίσης, που συνεχίζει να σοβεί στην ευρωπαϊκή βιομηχανία τον Φεβρουάριο του 2021.

 

«Οι ακραίες καιρικές συνθήκες που έπληξαν τις Η.Π.Α., με μια τρομερή κακοκαιρία στο Τέξας, είχε ως αποτέλεσμα πολλοί προμηθευτές πολυαιθυλενίου, πολυπροπυλενίου και PVC να κηρύξουν Force Majeure.

 

Όπως γνωρίζετε, σε εκείνη την περιοχή των Η.Π.Α. είναι εγκατεστημένες οι μεγαλύτερες εξαγωγικές εταιρείες πρώτων υλών στον κόσμο. Περίπου το 20% της παραγωγής πρώτων υλών προοριζόταν για την Ευρώπη και έπειτα από τις ακραίες καιρικές συνθήκες, που έπληξαν την περιοχή δεν έφτασαν ποτέ.

 

Για να δώσουμε μια τάξη μεγέθους του τι συνέβη, σύμφωνα με τα στοιχεία, που έχουμε στη διάθεση μας, σχεδόν το 75% της παραγωγής πολυαιθυλενίου διακόπηκε, το 60% του πολυπροπυλενίου και το 55% του PVC» μας λέει ο κ. Μαρς.

 

Μάλιστα, η «Wall Street Journal» εκτίμησε εκείνες τις ημέρες ότι η συνολική ζημιά ξεπέρασε τα 150 δισεκατομμύρια δολάρια.

 

«Οι ζημιές ήταν σαφώς μεγάλες. Από εκεί και πέρα υπήρξε σίγουρα μια εκμετάλλευση της κατάστασης από τους προμηθευτές πρώτων υλών, οι οποίοι χρέωσαν με πολύ υψηλές τιμές τις διαθέσιμες πρώτες ύλες, με αποτέλεσμα να φτάσουμε στη σημερινή κατάσταση» λέει στα «Πλαστικά Χρονικά» ο κ Μαρς

 

Φυσικά, όλοι πλέον αναρωτιούνται πότε θα εξομαλυνθεί αυτή η κατάσταση, που έχει προκαλέσει προς το παρόν αμυχές σε όλους αλλά σύντομα αν παραμείνει δύναται να δημιουργήσει και ανεπούλωτες πληγές στη βιωσιμότητα των μικρών και μεσαίων μεταποιητικών εταιρειών στην Ευρώπη.

 

«Δεν θα έλεγα σε κανέναν να περιμένει σημαντική βελτίωση τον Μάιο ή τον Ιούνιο. Από τα στοιχεία που έχουμε, τις διαπραγματεύσεις, που έχουμε κάνει με τους προμηθευτές πρώτων υλών, φαίνεται ότι οι τιμές θα επανέλθουν κοντά στα κανονικά επίπεδα από τον Αύγουστο του 2021.

 

Εκείνη την εποχή φαίνεται ότι θα υπάρξει και πάλι κανονική ροή πρώτων υλών και θα μπορέσει να αμβλυνθούν οι επιπτώσεις από τα όσα συνέβησαν αυτή την περίοδο» λέει ο κ. Μαρς.


 

Η «Polymers for Europe Alliance» ιδρύθηκε το 2015 με καταστατικό στόχο να βρίσκεται σε συνεχή επικοινωνία με τους μεγάλους προμηθευτές πρώτων υλών προκειμένου να μην επαναληφθούν τα όσα συνέβησαν εκείνη την εποχή, με τη μεγάλη κρίση των Force Majeure, που προκάλεσε πρόβλημα σε όλη την ευρωπαϊκή βιομηχανία.

 

Τον ρωτήσαμε, αν ήλθαν σε επαφή με τους Προμηθευτές σε αυτή τη συγκυρία.

 

«Φυσικά. Μιλάμε μαζί τους αυτή την περίοδο. Κοιτάξτε προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε καλές σχέσεις με τους προμηθευτές και για αυτό εγκαινιάσαμε τα βραβεία Best Polymer Producers Awards for Europe. Είναι μια ευκαιρία να ερχόμαστε κάθε χρόνο μαζί τους και να συζητάμε σε ένα καλό περιβάλλον τα προβλήματα μας.

 

Αυτή την περίοδο δεν είμαστε χαρούμενοι ασφαλώς με τα όσα συμβαίνουν. Πιστεύω ότι εκμεταλλεύτηκαν καταστάσεις και αύξησαν δυσανάλογα τις τιμές. Αλλά όταν μιλάμε μαζί τους μας λένε ότι και για αυτούς δεν είναι εύκολη κατάσταση. Χρειάζεται να πληρώσουν περισσότερα χρήματα και οι αυξήσεις μετακυλύονται στους μεταποιητές» υποστηρίζει ο κ. Μαρς, ο οποίος βρίσκεται σε επαφή με αρκετές μεταποιητικές εταιρείες στην Ευρώπη αυτή την περίοδο.

 

«Λαμβάνουμε αναφορές ότι υπάρχει μεγάλη δυσκολία από τη μεταποιητική βιομηχανία να αποκτήσει τις απαιτούμενες πρώτες ύλες προκειμένου να εκπληρώσουν τις υπογεγραμμένες παραγγελίες τους προς τους πελάτες τους. Όταν τα καταφέρνουν, οι τιμές είναι πολύ αυξημένες. Πρόκειται για μια δύσκολη περίοδο καθώς η βιομηχανία προσπαθεί να ανακάμψει από τις επιπτώσεις της πανδημίας».

 

Προφανώς, ρωτήσαμε αν διαδραματίζει ρόλο στην έλλειψη πρώτων υλών και τις αυξημένες τιμές το γεγονός ότι χρειάζεται να παραχθεί ο ατομικός προστατευτικός εξοπλισμός.

 

«Όπως σας είπα, τον Σεπτέμβριο του 2020 η κατάσταση ήταν αρκετά καλή. Τότε παραγόταν προστατευτικός εξοπλισμός χωρίς να υπάρχει πρόβλημα με τις πρώτες ύλες. Σίγουρα έχουν υπάρξει προβλήματα στον εφοδιασμό λόγω της πανδημίας. Τα κοντέινερ μεταφοράς είναι λιγότερα αλλά αυτό δεν είναι το βασικό πρόβλημα μας αυτή τη περίοδο».

 

Ολοκληρώσαμε αυτή την ενδιαφέρουσα συνέντευξη ρωτώντας τον κ. Μαρς ποιοι είναι οι μελλοντικοί στόχοι της «Polymers for Europe Alliance».

 

«Μακροπρόθεσμος στόχος μας είναι για την Ευρώπη να αποκτήσει αυτάρκεια στις πρώτες ύλες και να μην εξαρτάται από τις Η.Π.Α. ή οποιαδήποτε άλλη περιοχή του πλανήτη. Είναι εύκολο; Σαφώς όχι.

 

Δεν θα φέρουν τις παραγωγικές τους μονάδες στην Ευρώπη οι μεγάλες εταιρείες επειδή απλά τους το ζητάμε. Αλλά είναι κάτι που το συζητάμε μαζί τους και θέλουμε από κοινού να βρούμε τους τρόπους που θα το κατορθώσουμε. Θα είναι αμοιβαία επωφελές για όλα τα εμπλεκόμενα μέρα. Μια τέτοια αλλαγή θα είναι game changer» αναφέρει στη συνέντευξη του στα «Πλαστικά Χρονικά» ο Ρον Μαρς.

 

news thumb
23.06.2020
«Τα πλαστικά είναι σύμμαχος, τα πλαστικά απορρίμματα ο κοινός εχθρός»

Συγκεκριμένα αποτελέσματα στις προκλήσεις, που αφορούν τα απορρίμματα, θα αποτελέσουν το κλειδί για να αποδεχτεί το ευρύ κοινό τα οφέλη των πλαστικών. Αυτό εκτιμά η νέα Διευθύνουσα Σύμβουλος της «PlasticsEurope», Βιρτζίνια Γιάνσενς, στην πρώτη αποκλειστική της συνέντευξη, που παραχώρησε στα «Πλαστικά Χρονικά», έπειτα από την ανάληψη καθηκόντων της τον περασμένο Φεβρουάριο. Ιεραρχεί ως προτεραιότητα την επίσπευση της μετάβασης προς μια Κυκλική Οικονομία ενώ θεωρεί πιο σημαντική πρόκληση την ορθή απόρριψη των πλαστικών απορριμμάτων, τα οποία δεν θα πρέπει να καταλήγουν στο περιβάλλον. Αναφέρει ότι η πανδημία ενδεχομένως να βοηθήσει τους πολίτες να κατανοήσουν γιατί χρησιμοποιούνται ευρέως τα πλαστικά ενώ υποστηρίζει ότι η κοινωνία χρειάζεται πολιτικές, που βασίζονται σε επιστημονική τεκμηρίωση. Αποκαλύπτει, επίσης, ότι είναι πιθανό να υπάρξουν κίνητρα και νέοι τρόποι συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις εθνικές κυβερνήσεις για να διασφαλίσουμε ότι θα υπάρξει η ανάπτυξη.

«Πλαστικά Χρονικά»: Η πανδημία άλλαξε τον κόσμο, έτσι, όπως τον γνωρίζαμε. Οι εκατοντάδες χιλιάδες θάνατοι, τα εκατομμύρια κρούσματα, τα μέτρα περιορισμού και κοινωνικής αποστασιοποίησης διαμόρφωσαν μια νέα πραγματικότητα. Τα εθνικά συστήματα υγείας δοκιμάστηκαν και σε αυτή τη δυστοπία τα πλαστικά αναδείχθηκαν ως η πιο αξιόπιστη και προσιτή λύση για την ατομική προστασία. Περιμένετε αυτή η περιπέτεια να οδηγήσει και σε αλλαγή της αντίληψης των ανθρώπων για το υλικό;

«Βιρτζίνια Γιάνσενς»: «Η COVID-19 είχε έντονο αντίκτυπο στην καθημερινότητα μας. Από τον τρόπο που εργαζόμαστε, επικοινωνούμε, φροντίζουμε τον εαυτό μας και τους αγαπημένους μας μέχρι το πώς αποκτούμε γνώσεις, ψωνίζουμε, διασκεδάζουμε με τα παιδιά μας, για να αναφέρω μόνο μερικές από τις αλλαγές. Τα πλαστικά συνεισφέρουν στην καθημερινή μας ζωή προσφέροντας πολλά οφέλη και διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο σε ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών τόσο στη σημερινή…COVID-19 εποχή όσο και σε κανονικές συνθήκες. Τα μέλη μας και το προσωπικό τους εργάζονται ακαταπόνητα, σε ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, από την ημέρα, που ξέσπασε η πανδημία για τη διασφάλιση της επάρκειας των απαραίτητων ιατρικών συσκευών, του προστατευτικού εξοπλισμού, καθώς και των συσκευασιών φαρμάκων και τροφίμων, τόσο για τους εργαζόμενους όσο και για τους πολίτες. Τα πλαστικά αποτελούν λύση σε πολλά προβλήματα και λαμβάνοντας υπόψη τις ελλείψεις ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού σε πολλές χώρες, πιστεύω ότι οι πολίτες θα αρχίσουν να συνειδητοποιούν την αξία πλαστικών προϊόντων, όπως οι μάσκες και τα γάντια, τα οποία τους διατηρούν ασφαλείς κάθε ημέρα. Κανείς δεν φανταζόταν ποτέ ότι θα χρειαζόμασταν μάσκες και γάντια για να ψωνίσουμε τρόφιμα, αλλά αυτή είναι η νέα πραγματικότητα για όλους μας. Η προσωπική ασφάλεια που θεωρούσαμε δεδομένη  μέχρι πριν από λίγο καιρό, τέθηκε σε αμφιβολία από την πανδημία. Επιπλέον, πιστεύουμε ότι είναι ορατή στους πολίτες η προσπάθεια της βιομηχανίας πλαστικών να βοηθήσει σε αυτήν την υγειονομική κρίση. Αυτή η οριακή κατάσταση, στην οποία έχουμε περιέλθει, αποδεικνύει ότι κανείς δεν μπορεί να τα καταφέρει από μόνος του. Ο ατομικός προστατευτικός εξοπλισμός, σε συνδυασμό με άλλα μέτρα ασφαλείας, επέτρεψαν σε εργαζόμενους από διαφορετικές βιομηχανίες να συνεχίσουν να συνεισφέρουν στη αδιάκοπη παραγωγή κατά τη διάρκεια της πανδημίας έτσι ώστε να μην διακοπεί η αλυσίδα εφοδιασμού, που προμήθευε με τα βασικά προϊόντα τον πληθυσμό. Μπορεί από αυτή την υγειονομική κρίση, να υπάρξει, επίσης, μια αυξημένη κατανόηση για τους λόγους, που χρησιμοποιούνται τα πλαστικά σε εφαρμογές εκτός του ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού, για παράδειγμα την προστασία των τροφίμων από μόλυνση. Σε μακροπρόθεσμο επίπεδο, εξακολουθούμε να επικεντρωνόμαστε στη μετάβαση σε μια αποτελεσματική Κυκλική Οικονομία. Τα απορρίμματα από πλαστικά, η ανακύκλωση και η επαναχρησιμοποίηση εξακολουθούν να βρίσκονται στη στόχευση μας και πιστεύουμε ότι οι αντιλήψεις των ανθρώπων δεν έχουν αλλάξει σε αυτούς τους τομείς. Δικαίως, καθώς τα πλαστικά απόβλητα στο περιβάλλον είναι ένα απαράδεκτο αποτέλεσμα.

«Πλαστικά Χρονικά»: Πώς αξιολογείτε την ευελιξία της ευρωπαϊκής βιομηχανίας πλαστικών στην εποχή της πανδημίας; Ποια προβλήματα διείδατε στην αλυσίδα της βιομηχανίας ή ποιες αλλαγές σας έκαναν εντύπωση; Υπήρξαν πρωτοβουλίες από την «PlasticsEurope» προκειμένου να διευκολύνει το έργο της αλυσίδας πλαστικών σε αυτές τις δύσκολες στιγμές;

«Βιρτζίνια Γιάνσενς»: «Η βιομηχανία μας είναι πολύ ευρεία και τα προϊόντα των μελών μας χρησιμοποιούνται σε πολύ διαφορετικές εφαρμογές. Δεν έχουμε συλλέξει ακόμη τα δεδομένα από την κατάσταση στην οποία βρίσκονται τα μέλη μας. Πάντως, ενώ έχει αυξηθεί πολύ η ζήτηση για υλικά που χρησιμοποιούνται στην παραγωγή ατομικού προσωπικού εξοπλισμού και ορισμένες άλλες εφαρμογές, υπάρχουν επίσης άλλα προϊόντα και εφαρμογές, όπου η ζήτηση έχει μειωθεί σημαντικά. Οι προσπάθειες των εταιρειών-μελών μας περιλάμβαναν την αύξηση της παραγωγής των απαραίτητων προϊόντων την εποχή της πανδημίας, την ανάπτυξη νέων καινοτόμων σχεδίων για την παραγωγή ατομικού προστατευτικού εξοπλισμού και τη συνεργασία με τις υγειονομικές αρχές και τις κυβερνήσεις σε όλη την Ευρώπη για να μεταφερθούν τα προϊόντα σε εκείνους που τα χρειάζονταν περισσότερο. Ως Σύνδεσμος, επικεντρωθήκαμε να διασφαλίσουμε ότι τα μέλη μας θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά σε αυτή την περίοδο. Για παράδειγμα η παραγωγή απαραίτητων προϊόντων μπορεί να συνεχιστεί, με στόχο να αποφευχθούν καθυστερήσεις στα σύνορα των χωρών για την παράδοση εξοπλισμού ή να εξασφαλίσουμε ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να συνεχίσουν να διασχίζουν χωρίς προβλήματα τα σύνορα για να υπάρξει απρόσκοπτη ροή στην προμηθευτική αλυσίδα.

«Πλαστικά Χρονικά»: Ακτιβιστές και αυτοαποκαλούμενοι οικολόγοι ισχυρίστηκαν ότι η βιομηχανία των πλαστικών θέλησε να εκμεταλλευτεί την πανδημία για να αναστείλει νομοθετικές οδηγίες. Παράλληλα, εκφράζουν φόβους ότι με τη σταδιακή άρση των περιοριστικών μέτρων θα διαπιστώσουμε ότι η εξάρτησή μας από τα πλαστικά έχει αυξηθεί. Είναι η εποχή για να επιζητήσουμε μια πιο επείγουσα μετάβαση σε μια Κυκλική Οικονομία προκειμένου να καταπολεμηθεί αποτελεσματικά το πρόβλημα των απορριμμάτων;

«Βιρτζίνια Γιάνσενς»: «Θέλω να υπενθυμίσω ότι τα πλαστικά είναι σύμμαχος μας ενώ τα πλαστικά απορρίμματα ο κοινός εχθρός. Εκτός από τον ιατρικό τομέα, τα πλαστικά εξακολουθούν να είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση του σύγχρονου τρόπου ζωής. Πιο συγκεκριμένα για συσκευασίες, κατασκευές, μεταφορές, ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και πολλούς ακόμη κλάδους. Θέλουμε να παράγονται βιώσιμα πλαστικά, τα οποία θα χρησιμοποιούνται και έπειτα, στο τέλος ζωής τους, θα ανακτώνται για να αποτελέσουν πολύτιμους πόρους για την παραγωγή νέων προϊόντων.  Αυτό αποτελεί το κοινό όραμα κατά μήκος όλης της αλυσίδας αξίας των πλαστικών. Τα μέλη μας συνεχίζουν να συνεργάζονται με ένα ευρύ φάσμα εμπλεκομένων φορέων και ιδίως με τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής, για να επιταχύνουμε τη μετάβαση προς την Κυκλική Οικονομία και την εξάλειψη των πλαστικών απορριμμάτων. Η πιο σημαντική πρόκληση είναι η ορθή απόρριψη των πλαστικών απορριμμάτων, τα οποία δεν θα πρέπει να καταλήγουν στο περιβάλλον. Είμαστε υπερήφανο μέλος της «Circular Plastics Alliance» και επικεντρωνόμαστε στην αύξηση του ανακυκλωμένου περιεχομένου σε νέα προϊόντα. Συμμετέχουμε σε παγκόσμιο επίπεδο στο «World Plastics Council» (Παγκόσμιο Συμβούλιο Πλαστικών), στη «Global Plastics Alliance» (Παγκόσμια Συμμαχία Πλαστικών) και την «Alliance to End Plastic Waste» (Συμμαχία για την εξάλειψη των πλαστικών απορριμμάτων) προκειμένου να συμβάλλουμε στον τερματισμό των θαλάσσιων απορριμμάτων. Επιπλέον, υποστηρίζουμε τις καινοτομίες στις τεχνολογίες ανακύκλωσης πλαστικών (αύξηση παραγωγικής ικανότητας, χημική ανακύκλωση ως συμπληρωματικό εργαλείο της μηχανικής ανακύκλωσης). Πολύ σημαντική είναι επίσης η βέλτιστη συλλογή και η ταξινόμηση των πλαστικών, μιας και αυτοί οι δύο παράγοντες εξακολουθούν να αποτελούν τα κλειδιά για την επίτευξη υψηλότερων ποσοστών ανακύκλωσης και την επιτάχυνση της Κυκλικής Οικονομίας. Εκτός από την κυκλικότητα, και καθώς επιδιώκουμε να εξέλθουμε από την υγειονομική κρίση, παραμένουμε πλήρως δεσμευμένοι να ανταποκριθούμε στους στόχους της κλιματικής αλλαγής, που υποστηρίζει η Ε.Ε.. Ως εκ τούτου, υποστηρίζουμε πλήρως τους περιβαλλοντικούς στόχους που καθορίζονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη-μέλη. Δεσμευόμαστε, επίσης, να υποστηρίξουμε το προγραμματισμένο νομοθετικό έργο, το οποίο πρέπει να διατηρηθεί ως έχει. Η κοινωνία χρειάζεται πολιτικές, που βασίζονται σε επιστημονική τεκμηρίωση και θα διαμορφώσουν το πλαίσιο της μετάβασης στην Κυκλική Οικονομία και έτσι θα επιτραπεί στους πολίτες να αναγνωρίσουν και να εκτιμήσουν την αξία των πλαστικών.

«Πλαστικά Χρονικά»: «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αρνήθηκε να μεταθέσει την προθεσμία εναρμόνισης της Οδηγίας, που αφορά τα αποκαλούμενα πλαστικά μίας χρήσης, παρά τα αιτήματα, που υπήρξαν την εποχή της πανδημίας, όπου τα πλαστικά αποδείχθηκαν η πιο ασφαλής και αξιόπιστη λύση. Ποιες είναι οι σκέψεις σας για αυτή την άρνηση και εκτιμάτε ότι θα υπάρξει κάποια αλλαγή στην προσέγγιση της Ε.Ε. προς τα πλαστικά ή θα συνεχίσουμε στο ίδιο μοτίβο με νέες απαγορεύσεις και περιορισμούς»;

«Βιρτζίνια Γιάνσενς»: «Θα πρέπει να θυμηθούμε ότι ο βασικός στόχος της Οδηγίας για τα πλαστικά μιας χρήσης είναι η αντιμετώπιση της πρόκλησης των πλαστικών απορριμμάτων και ιδίως αυτών, που καταλήγουν στο θαλάσσιο χώρο. Είναι ένας στόχος, τον οποίο συμμεριζόμαστε απόλυτα, σε ποσοστό 100%. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα συνεχίσει να εργάζεται για αυτόν τον στόχο, αλλά δεν πρέπει να προσεγγίζουμε αυτό το έργο της μόνο ως απαγορεύσεις και περιορισμούς. Πολλές από τις επερχόμενες πρωτοβουλίες θα εξετάσουν τους τρόπους, με τους οποίους τα πλαστικά θα γίνουν πιο κυκλικά σε όλες τις εφαρμογές. Όχι μόνο στις συσκευασίες και τα πλαστικά μιας χρήσης αλλά και τα αυτοκίνητα, τα ηλεκτρονικά και τις κατασκευές. Έχουμε πολύ θετικές συζητήσεις με την Ε.Ε. σε όλα αυτά τα θέματα και η κυκλικότητα θα αποτελέσει ένα ουσιαστικό στοιχείο για τα πλαστικά, τα οποία θα διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην Πράσινη Συμφωνία της Ε.Ε..

«Πλαστικά Χρονικά»: Ιστορικά, οι εποχές, όπου υπήρξαν κρίσεις, αποτέλεσαν και μια περίοδο αλλαγών. Τι αντίκτυπο αναμένετε να έχει η υγειονομική κρίση στη βιομηχανία των πλαστικών σε παγκόσμια κλίμακα και είστε αισιόδοξη ότι, καθώς θα ξεφεύγουμε από αυτήν, θα μπορούσαμε να ελπίζουμε στη μετάβαση σε μια καλύτερη και πιο βιώσιμη βιομηχανία;

«Βιρτζίνια Γιάνσενς»: Η κρίση ανέδειξε την αξία της παραγωγής απαραίτητων προϊόντων από πλαστικά στην Ευρώπη. Επίσης, τη συνεισφορά των πλαστικών στην προστασία και την προμήθεια τροφίμων στους πολίτες. Στην παράδοση ιατρικού εξοπλισμού στους εργαζόμενους στην πρώτη γραμμή της καταπολέμησης της COVID-19. Είμαστε περήφανοι, που ορισμένα μέλη μας άλλαξαν γρήγορα τις γραμμές παραγωγής τους για να παράσχουν επείγουσες λύσεις στις ανάγκες, που δημιουργήθηκαν. Ανυπομονούμε να επιστρέψουμε σε μια νέα κανονικότητα και να αντιμετωπίσουμε όλες τις προκλήσεις, που αναδείχθηκαν. Διεξάγονται αρκετές συζητήσεις σχετικά με το πόσο «πράσινη» θα είναι η ανάκαμψη. Την ίδια στιγμή εισερχόμαστε σε μια περίοδο συνεχούς οικονομικής αβεβαιότητας. Η βιωσιμότητα είναι, όμως, ένα ταξίδι. Αν θυμηθούμε πόση πρόοδο έχει σημειώσει η βιομηχανία των πλαστικών στην επίτευξη του στόχου της κυκλικότητας τα τελευταία πέντε χρόνια, τότε μπορεί να είμαστε σίγουροι ότι θα αποτελέσει σημαντικό κομμάτι της οικονομικής ανάκαμψης. Είναι πιθανό να υπάρξουν κίνητρα και νέοι τρόποι συνεργασίας με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις εθνικές κυβερνήσεις για να διασφαλίσουμε ότι θα υπάρξει η ανάπτυξη.

«Πλαστικά Χρονικά»: «Είναι πολλά τα στελέχη της βιομηχανίας των πλαστικών, που έχουν εκφράσει την επιθυμία τους να δουν μια πιο στενή συνεργασία μεταξύ «PlasticsEurope» και «EuPC», να ενωθούν οι δυνάμεις τους για να προσφέρουν μια πιο αποτελεσματική απάντηση στις συνεχιζόμενες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η βιομηχανία. Συμφωνείτε με αυτή την άποψη και υπάρχει κοινό έδαφος για  πρωτοβουλίες με το EuPC;

«Βιρτζίνια Γιάνσενς»: «Η «EuPC» είναι ένας φυσικός σύμμαχος μας σε πολλά ζητήματα και εργαζόμαστε από κοινού σε μια σειρά πρωτοβουλιών, όπως για παράδειγμα η «Circular Plastics Alliance». Η συνεργασία, κατά μήκος της αλυσίδας αξίας των πλαστικών, αποτελεί το κλειδί για τη μετάβαση σε μια αποτελεσματική Κυκλική Οικονομία. Οπότε σίγουρα θεωρώ ότι θα συνεχιστεί η συνεργασία μας στο μέλλον. Ωστόσο, η αντιμετώπιση προκλήσεων, που αντιμετωπίζουν τα πλαστικά και η αξιοποίηση συγκεκριμένων ευκαιριών θα απαιτήσει να συνεργαστούμε με ένα πολύ ευρύτερο φάσμα εμπλεκομένων εταίρων. Μάλιστα, με ορισμένους εξ αυτών ενδέχεται να μην βρισκόμαστε τόσο κοντά. Είτε πρόκειται για εταιρείες καταναλωτικών προϊόντων, βιομηχανίες όπως τεχνολογικές, η αυτοκινητοβιομηχανία ή η μόδα. Θα πρέπει φυσικά να έλθουμε κοντά με ανθρώπους ή επιχειρήσεις, που είναι ιδιαίτερα καινοτόμοι, για να αναζητήσουμε νέους τρόπους σκέψης για τα πλαστικά και τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε.

«Πλαστικά Χρονικά»: «Ανατρέχοντας στο εργασιακό παρελθόν σας ανακαλύψαμε ότι εργαζόσασταν ως σύμβουλος δημοσίων σχέσεων, οπότε θα μπορέσετε να μας διαφωτίσετε για το παρακάτω. Η βιομηχανία πλαστικών έχει «χάσει» πολλές μάχες στον «πόλεμο της επικοινωνίας» εναντίον των περιβαλλοντικών οργανώσεων. Η έντονη συναισθηματική ρητορική από τους «οικολόγους» βρήκε εύφορο έδαφος για την ανάπτυξη των κινημάτων κατά των πλαστικών. Τι θα μπορούσε να γίνει σύμφωνα με την εμπειρία σας για να αλλάξει αυτή η κατάσταση»;

«Βιρτζίνια Γιάνσενς»: «Η έκφραση «επικοινωνιακός πόλεμος» ίσως είναι λανθασμένος τρόπος για να αναφερθούμε στο ζήτημα αυτό. Βλέπουμε το συναίσθημα να κερδίζει την επιστημονική τεκμηρίωση σε πολλούς τομείς της συζήτησης για τα πλαστικά. Τα δεδομένα πολλές φορές υπεραπλουστεύονται. Ακόμη και οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής στο παρελθόν υπέθεσαν μερικές φορές ότι οποιοδήποτε προϊόν ή εφαρμογή δεν παράγεται από πλαστικά είναι αυτόματα καλύτερο. Χωρίς να μελετήσουν την πραγματικότητα και σημαντικούς παράγοντες, όπως η αποδοτικότητα των πόρων, το περιβαλλοντικό αποτύπωμα των εναλλακτικών λύσεων, τη βέλτιστη χρήση πρώτων υλών ή τα οφέλη που μπορεί να αποφέρει το προϊόν ή το υλικό. Αλλά η πρόκληση που αναφέρουν οι αντίπαλοι των πλαστικών είναι πραγματική. Τα απορρίμματα των πλαστικών και τα θαλάσσια απορρίμματα είναι τεράστια κοινωνικά προβλήματα. Η βιομηχανία μας έχει κάνει σημαντικά βήματα τα τελευταία χρόνια για να αρχίσει να αντιμετωπίζει τις συγκεκριμένες προκλήσεις και ελπίζω να συνεχίσουμε να μιλάμε για αυτές και να επικοινωνούμε λύσεις, καινοτομίες και μέτρα τα οποία έχουν ληφθεί και θα ληφθούν για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων. Είναι σημαντικό να κερδίσουμε το δικαίωμα να επικοινωνούμε σχετικά με τα οφέλη των πλαστικών, όχι απλώς να τα αναφέρουμε, αγνοώντας τις ανησυχίες, που προκαλούν. Κάτι τέτοιο, θα οδηγούσε σε ακόμη μεγαλύτερη πόλωση».

«Πλαστικά Χρονικά»: «Ας σκεφτούμε το αισιόδοξο σενάριο για την υγειονομική κρίση. Είναι Μάιος του 2021. Η οικονομία έχει ανακάμψει. Τι ελπίζετε ότι θα έχει αλλάξει στη βιομηχανία πλαστικών;

«Βιρτζίνια Γιάνσενς»: «Αισθάνομαι ότι ήδη έχουν αλλάξει πολλά τα τελευταία χρόνια στη βιομηχανία πλαστικών. Ελπίζω στους επόμενους 12 μήνες οι προσπάθειες μας να αρχίσουν να φανερώνουν συγκεκριμένα αποτελέσματα για την καταπολέμηση των απορριμμάτων από πλαστικά και των θαλάσσιων απορριμμάτων. Τα πλαστικά είναι απαραίτητα, είτε πρόκειται για την προστασία των τροφίμων είτε για τη διευκόλυνση των μεταφορών. Η επίδειξη σαφών και συγκεκριμένων αποτελεσμάτων στις προσπάθειές μας για την αντιμετώπιση των πλαστικών απορριμμάτων είναι το μοναδικό, που χρειάζονται οι πολίτες για να αποδεχτούν πλήρως τα οφέλη των πλαστικών».

«Πλαστικά Χρονικά»: «Εξακολουθεί να υπάρχει απουσία γυναικών στα υψηλές θέσεις της βιομηχανίας των πλαστικών. Τι συμβολίζει κατά τη γνώμη σας η ανάθεση σε εσάς της θέσης της Διευθύνουσας Συμβούλου της «PlasticsEurope» και ποιοι είναι οι προσωπικοί σας στόχοι;

«Βιρτζίνια Γιάνσενς»:  «Όλο και περισσότερες γυναίκες αναλαμβάνουν σημαντικές, ηγετικές θέσεις σε πολλούς κλάδους. Σίγουρα, ενθαρρύνω τη βιομηχανία πλαστικών να ακολουθήσει αυτό το παράδειγμα. Είμαι υπερήφανη που στην πρόσφατη αναδιοργάνωση της «PlasticsEurope» ανακοινώθηκαν έξι νέοι ηγετικοί ρόλοι. Τους τρεις εξ αυτών, τους ανέλαβαν γυναίκες. Είναι μια τάση που ελπίζω να συνεχιστεί. Πιστεύω ότι έχουμε έναν σημαντικό στόχο να εκπληρώσουμε και για να τα καταφέρουμε βασιζόμαστε σε μια εξαιρετική ομάδα, η οποία μπορεί να διανοίξει το δρόμο σε ένα ταξίδι μετασχηματισμού της βιομηχανίας προς περισσότερη διαφάνεια και διαφορετικότητα. Η ανάθεση της θέσης της Διευθύνουσας Συμβούλου προς το πρόσωπο μου είναι ένα σαφές μήνυμα της προθυμίας και της αποφασιστικότητας να ταξιδέψουμε  προς αυτήν την κατεύθυνση».

news thumb
14.04.2020
Τα πλαστικά στη μάχη κατά της πανδημίας και στην Ελλάδα με την χρήση προστατευτικών ασπίδων

Συνέντευξη του επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας της «TED3D», Ηλία Φρυτζαλά στα «Πλαστικά Χρονικά»

Το ξέσπασμα του Covid-19 παγκοσμίως βρήκε την ανθρωπότητα ολότελα απροετοίμαστη. Και ενώ κάποιες χώρες αντιμετώπισαν τον συντριπτικό κίνδυνο αποτελεσματικά, έγινε ξεκάθαρο από τις πρώτες ημέρες ότι θα έπρεπε να υπάρξει μέριμνα, ιδίως για το νοσηλευτικό προσωπικό, το οποίο θα έπρεπε να μείνει απρόσιτο από τον ιό για να βοηθήσει τους πολίτες, που θα νοσήσουν.

Το νοσηλευτικό προσωπικό σε κάθε χώρα είναι εξοικειωμένο με τη χρησιμότητα των πλαστικών στην καθημερινότητα του. Είναι η αποτελεσματική ασπίδα του απέναντι σε κάθε ιό, μόλυνση, κάθε κίνδυνο. Ιδίως, τώρα, εν μέσω πανδημίας.

Στην αρωγή του νοσηλευτικού προσωπικού για αυξημένη προστασία διαπιστώσαμε παγκόσμια κινητοποίηση. Οι περισσότερες προσπάθειες είχαν δύο κοινά. Το 3D printing και την πρώτη ύλη των πλαστικών.

Έτσι και στην Ελλάδα, η εταιρεία «TED3D» με έδρα το Βόλο, κινήθηκε γρήγορα και κατόρθωσε να εφοδιάσει με περισσότερες από 5.000 ασπίδες το νοσηλευτικό προσωπικό της χώρας, όπως εξηγεί στα «Πλαστικά Χρονικά», ο επικεφαλής ερευνητής, Ηλίας Φρυτζαλάς. «Αρχίσαμε, παίρνοντας την αφορμή από αντίστοιχες κινήσεις που έγιναν από τις χώρες που ξεκίνησε το πρόβλημα. Έτσι αναδείχτηκε η ικανότητα εταιριών όπως το TED3D να παίξουν καθοριστικό ρόλο στη βοήθεια των φορέων υγείας αναφοράς 1η γραμμής.

Με αφορμή αυτό συστήθηκε η ερευνητική ομάδα, αποτελούμενη από εμάς, το Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας με τον επίκουρο καθηγητή κ. Γεώργιο Σαχαρίδη, την Πνευμονολογική Κλινική του Πανεπιστημιακού Λάρισας με τον καθηγητή κ. Κωνσταντίνο Γουργουλιάνη και τη συμβολή του κ. Ηλία Καραμέτου, Διευθυντή Επειγόντων του Αχιλλοπούλειου Νοσοκομείο Βόλου.

Αυτή η ομάδα ξεκίνησε το έργο της πριν περίπου 1 μήνα από σήμερα, καταγράφοντας, μελετώντας, σχεδιάζοντας, παράγοντας και δοκιμάζοντας δοκίμια ειδών πρώτης ανάγκης.

Έτσι λοιπόν καταλήξαμε και στην ασπίδα, που είναι 100% δικό μας σχέδιο και τα σημαντικά προτερήματά της σε σχέση με όλες τις άλλες, είναι ότι είναι περίκλειστη, προστατεύοντας από αυτί σε αυτί, όλο το κούτελο και πολύ κάτω από το πιγούνι.

Ενώ τέλος, έχουμε μελετήσει ώστε η χρήση της να γίνεται χωρίς ο χρήστης να πιάσει την εξωτερική επιφάνεια του προσωπείου, και άρα να μην έρθει σε επαφή με οποιαδήποτε μικρόβια και ιούς. Έως σήμερα έχουμε καταφέρει να παράγουμε και να παραδώσουμε 5.000+ ασπίδες και ελπίζουμε να παράγουμε άλλες τόσες περίπου.

Η προστασία από αυτές τις ασπίδες είναι τεράστια και για αυτό η ερώτηση έρχεται αυθόρμητα. Γιατί χρησιμοποιούνται τα πλαστικά ως πρώτη ύλη; «Είναι προφανώς το μόνο υλικό και δεν υπάρχει κάτι άλλο που να μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των εν λόγω ειδών πρώτης ανάγκης, που ούτως ή άλλως παράγονται από πλαστικά. Εμείς χρησιμοποιούμε βιοσυμβατά θερμοπλαστικά που επιδέχονται ήπιας αποστείρωσης (πχ PP, PET, PCμας λέει ο κύριος Φρυτζαλάς.

Πάντως, το 3D Printing σε αυτή την συγκυρία αποδεικνύεται σωτήριο, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ιταλία. «Ισχύει, και προφανώς όχι μόνο για αυτήν περίπτωση. Βέβαια εδώ θα μου επιτρέψετε να συμπληρώσω ότι για εμάς το manufacturing έχει περάσει σε άλλο επίπεδο, είτε είναι additive, είτε subtractive και είμαστε πολύ υπέρ των υβριδικών και συνδυαστικών λύσεων που είναι και οι πιο ολοκληρωμένες. Γενικώς τείνει πλέον η κοινότητα και το κοινό να θεωρούν το 3D printing το "άγιο δισκοπότηρο" κάτι που δεν ισχύει φυσικά σε όλες τις περιπτώσεις. Για να δώσω ένα παράδειγμα, το 3D printing, έτσι όπως εφαρμόζεται παγκοσμίως από την κοινότητα έχει καταλήξει ότι για την ασπίδα προστασίας, έχει έναν σκελετό 3D printed που παίρνει κατά μέσο όρο περί την 1 ώρα να παραχθεί και ένα προσωπείο (το "τζάμι" μπροστά) που παράγεται με subtractive μεθόδους. Εμείς, με το σχέδιο που υλοποιήσαμε, καταφέραμε να παράγουμε 30 ασπίδες ανά ώρα, που φυσικά μία από τις απόλυτες αρχές και τις απαιτήσεις του σχεδιασμού σε τέτοιες περιπτώσεις είναι και ο χρόνος παραγωγής»!

Η Πανδημία βρίσκει τον κύριο Φρυτζαλά και τους συνεργάτες του σε άμεση επαφή με την πρώτη γραμμή κρούσης στο υγειονομικό σύστημα και έχει περισσότερα δεδομένα για την έκβαση της μεγάλης περιπέτειας της ανθρωπότητας. «Οι εκτιμήσεις είναι μάλλον αισιόδοξες. Όχι βέβαια ότι το πρόβλημα δεν υπάρχει, αλλά ότι μάλλον φαίνεται ότι είναι ελεγχόμενο» λέει ο κύριος Φρυτζαλάς, ο οποίος απευθύνει και μια έκκληση.

«Η δράση όλη είναι μια κοινωνική προσφορά της ερευνητικής ομάδας, οπότε εάν κάποιος/α θα ήθελε να μας στηρίξει οικονομικά θα μας δινόταν η ευκαιρία να συνεχίσουμε και να επεκτείνουμε το έργο μας.

Έχουν ήδη υπάρξει τέτοιες κινήσεις για δωρεές, κάτι που είναι εξαιρετικά ευχάριστο και εξ αυτού το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας άνοιξε λογαριασμό δωρεών και για τη διαδικασία υπεύθυνος είναι ο κ. Σαχαρίδης».

news thumb
01.12.2019
«Κοινός στόχος όλων μας είναι τα μηδενικά απόβλητα»

Μόλις μερικές εβδομάδες στην ηγεσία του Αμερικανικού Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών, του «PLASTICS», ο νέος του Πρόεδρος, Τόνι Ραντοτζέφσκι άρχισε να ταξιδεύει στην μεγάλη επικράτεια των Η.Π.Α. προκειμένου να μιλήσει κατ’ ιδίαν με τους περισσότερους από τους 993.000 εργαζομένους της βιομηχανίας των πλαστικών. Αυτοί θα είναι οι πρεσβευτές της βιομηχανίας, που θα επιχειρήσουν να αλλάξουν την αντίληψη, που έχει το κοινό για το υλικό. Είναι ο βασικός στόχος της προεδρίας του, όπως αποκαλύπτει στην πρώτη διεθνή συνέντευξη που παραχώρησε στα «Πλαστικά Χρονικά». «Θέλουμε να μετατρέψουμε αυτούς τους 993.000 εργαζόμενους σε πρεσβευτές των πλαστικών. Ο βασικός μας στόχος είναι να αλλάξουμε την αντίληψη των συμπολιτών μας για τα πλαστικά. Από ένα υλικό που θεωρούν ότι είναι «μιας χρήσης» ή κάτι που θα πετάξουν σύντομα σε ένα υλικό που θα είναι αρκετά πολύτιμο για να απορρίπτεται» υποστηρίζει ο κύριος Ραντοτζέφσκι, ο οποίος θα ρίξει σημαντικό βάρος στην προσέγγιση των μη κυβερνητικών οργανώσεων, που καταπολεμούν το υλικό. «Θα πρέπει επίσης να πείσουμε τις μη κυβερνητικές οργανώσεις ότι όλοι έχουμε έναν κοινό στόχο. Τα μηδενικά απόβλητα». Τα πλαστικά μιας χρήσης, οι περιορισμοί και οι απαγορεύσεις είναι ένα ακανθώδες ζήτημα και για τον «PLASTICS». «Οι απαγορεύσεις είναι κοντόφθαλμες πολιτικές και αρκετές μελέτες έχουν αποδείξει ότι θα δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα επιλύσουν, μιας και δεν έχει υπάρξει πρώτα μια ορθή και λεπτομερής ανάλυση των εναλλακτικών λύσεων» ισχυρίζεται στη συνέντευξη του στα «Πλαστικά Χρονικά» ο νέος πρόεδρος του «PLASTICS».

«Πλαστικά Χρονικά»: «Αναλάβετε την ηγεσία του Αμερικανικού Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών» (PLASTICS) εδώ και λίγες εβδομάδες. Θα μπορούσατε να περιγράψετε στους αναγνώστες μας τις κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η βιομηχανία πλαστικών των Η.Π.Α.; Ιδίως σε ένα περιβάλλον, με διαφορετικό νομικό πλαίσιο για κάθε πολιτεία;»

«Τόνι Ραντοτζέφσκι»: «Όπως αναφέρατε, στις Ηνωμένες Πολιτείες, δεν υπάρχει εθνικός νόμος που να διέπει για παράδειγμα την ανακύκλωση. Οι πολιτειακές και οι τοπικές αρχές έχουν την ευχέρεια να καθορίσουν τα δικά τους συστήματα και να θέσουν τους δικούς τους στόχους. Υπάρχουν ζητήματα, που πρέπει να αντιμετωπίσουμε ως Σύνδεσμος. Για παράδειγμα ορισμένες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) προσπαθούν να αποθαρρύνουν τους καταναλωτές από το να κάνουν ανακύκλωση. Μια πρακτική που είναι λανθασμένη και επιβλαβής. Η ανακύκλωση αποτελεί σημαντικό μέρος της λύσης για τα πλαστικά απόβλητα. Αυτό που χρειάζεται να γίνει άμεσα είναι να βελτιωθούν οι τεχνολογίες ανακύκλωσης, να γίνουν καλύτερα τα προγράμματα δημοτικής ανακύκλωσης και να υπάρξουν πιο αποτελεσματικές υποδομές σε εθνικό επίπεδο. Αυτή είναι βασική προτεραιότητα του «PLASTICS». Θα πρέπει επίσης να πείσουμε τις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις ότι όλοι έχουμε έναν κοινό στόχο. Τα μηδενικά απόβλητα. Θα είναι δύσκολο, αλλά είναι απαραίτητο κομμάτι της δουλειάς μας. Η τρίτη προτεραιότητα μου είναι να ακούσω όλα τα μέλη μας. Για αυτό και έχω αρχίσει επισκέψεις σε όλη την επικράτεια των Η.Π.Α.»

«Πλαστικά Χρονικά»: «Η Ευρωπαϊκή Ένωση προωθεί τη μετάβαση στο μοντέλο της κυκλικής οικονομίας ως μια λύση για την αντιμετώπιση της πρόκλησης της ορθής διαχείρισης των αποβλήτων. Η ευρωπαϊκή βιομηχανία πλαστικών αγκαλιάζει αυτήν την πρωτοβουλία ενώ πληροφορούμαστε ότι και στις Ηνωμένες Πολιτείες κερδίζει επίσης έδαφος η κυκλική οικονομία. Ποια είναι η θέση του «PLASTICS» σε ότι αφορά την κυκλική οικονομία, πώς εξελίσσεται η μετάβαση από το γραμμικό μοντέλο στο κυκλικό στις ΗΠΑ και ποιες είναι οι κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζετε;»

«Τόνι Ραντοτζέφσκι»: «Αναγνωρίζουμε την αξία των αρχών της κυκλικής οικονομίας όταν η κυκλικότητα των υλικών αποφέρει το μεγαλύτερο περιβαλλοντικό όφελος στον κύκλο ζωής ενός προϊόντος. Υποστηρίζουμε επίσης τη «Διαχείριση Βιώσιμων Υλικών» ( Sustainable Materials Management - SMM) ως κατευθυντήρια αρχή της πολιτικής μας. Η αρχή που σας ανέφερα λαμβάνει υπόψη ολόκληρο τον κύκλο ζωής ενός προϊόντος, δίνοντας προτεραιότητα στη χρήση υλικών και διαδικασιών, που συμβάλλουν στην εξοικονόμηση ενέργειας και πόρων σε όλο τον κύκλο ζωής. Η ολιστική προσέγγιση της «Διαχείρισης Βιώσιμων Υλικών» επιτυγχάνει αυτόν τον στόχο με μετρήσιμα αποτελέσματα σε τομείς όπως οι εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, η χρήση νερού, η αποδοτικότητα μεταφοράς για διάφορα υλικά, η σύγκριση των πλεονεκτημάτων τους, ενώ παράλληλα πληρούν τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές απαιτήσεις. Υποστηρίζουμε και εργαζόμαστε προκειμένου να επιτύχουμε την αύξηση της κυκλικότητας των υλικών, αλλά υπάρχουν περισσότερα ζητήματα που αφορούν ένα προϊόν από την απόρριψη του. Πρέπει να εξετάσουμε τον πλήρη κύκλο ζωής αυτών των υλικών προκειμένου να διασφαλίσουμε ότι οι προσπάθειές μας δεν δημιουργούν άλλες αρνητικές περιβαλλοντικές συνέπειες σε άλλους τομείς της αλυσίδας εφοδιασμού».

«Πλαστικά Χρονικά»: «Υπάρχει μια παγκόσμια πολεμική εναντίον ορισμένων προϊόντων που αποκαλούνται πλαστικά μιας χρήσης (SUP). Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρόκειται να απαγορεύσει ορισμένα πλαστικά μιας χρήσεως το 2021. Ωστόσο, για πολλά προϊόντα δεν υπάρχει ακόμη μια αξιόπιστη εναλλακτική λύση. Μπορείτε να μας περιγράψετε ποια είναι η κατάσταση στις Η.Π.Α. σχετικά με τις προτεινόμενες απαγορεύσεις στα αποκαλούμενα πλαστικά μιας χρήσης; Τι προτίθεστε να κάνετε για να αντιμετωπίσετε αποτελεσματικά αυτή την πρόκληση;»

«Τόνι Ραντοτζέφσκι»: «Σε πολλές περιπτώσεις, το προϊόν, που θεωρείται πλαστικό «μιας χρήσης» είναι στην πραγματικότητα η πιο φιλική προς το περιβάλλον επιλογή, αν εξεταστεί ο κύκλος ζωής του, από τη διαδικασία παραγωγής, τη μεταφορά του και στη συνέχεια την ανακύκλωση. Οι απαγορεύσεις είναι κοντόφθαλμες πολιτικές και αρκετές μελέτες έχουν αποδείξει ότι θα δημιουργήσουν περισσότερα προβλήματα από αυτά που θα επιλύσουν, μιας και δεν έχει υπάρξει πρώτα μια ορθή και λεπτομερής ανάλυση των εναλλακτικών λύσεων. Στις Η.Π.Α. αντιμετωπίζουμε όλο και περισσότερες απαγορεύσεις που αφορούν τα πλαστικά καλαμάκια και τις πλαστικές σακούλες. Σε ορισμένες πολιτείες,  απαγορεύτηκε στα εστιατόρια να τοποθετούν τρόφιμα σε δοχεία τροφίμων από διογκωμένη πολυστερίνη. Ο «PLASTICS» προκειμένου να συμβάλλει στην αντιμετώπιση τέτοιων ζητημάτων συνεχίζει να υποστηρίζει νομοθεσίες όπως ο νόμος «Save Our Seas Act 2.0», ο οποίος αντιμετωπίζει τις βασικές αιτίες των θαλάσσιων απορριμμάτων, προωθώντας την έρευνα και βελτιώνοντας τις υποδομές διαχείρισης των υδάτων και των αποβλήτων. Η ίδια η βιομηχανία ανέλαβε τις ευθύνες της για τα πλαστικά απόβλητα προσφέροντας καινοτομίες, όπως άλλωστε κάνει πάντα. Ανέπτυξε νέες χημικές ουσίες, επένδυσε σε νέες τεχνολογίες ανακύκλωσης και συλλογής, ανέπτυξε τρόπους μετατροπής των πλαστικών αποβλήτων σε ενέργεια και δημιούργησε προσφορά για την κάλυψη της ζήτησης για ανακυκλωμένο πλαστικό υλικό.»

«Πλαστικά Χρονικά»: «Η αντίληψη του κοινού σχετικά με τα πλαστικά δεν είναι θετική. Ποια είναι η στρατηγική σας προκειμένου να αντιμετωπιστεί η αρνητική εικόνα των πλαστικών, να προωθηθούν τα οφέλη του υλικού και τελικά να αλλάξει κάποτε η αρνητική αντίληψη που υπάρχει;»

«Τόνι Ραντοτζέφσκι»: «Η εκπαίδευση είναι σημαντική. Πολλές φορές οι συμπολίτες μας διαβάζουν απλά τους τίτλους των ειδήσεων χωρίς να εξετάζουν τα γεγονότα. Οι αρχικές προσπάθειές μας επικεντρώθηκαν στους 993.000 άνδρες και γυναίκες που απασχολούνται στη βιομηχανία των πλαστικών στις Η.Π.Α., για τον λόγο αυτό δημιουργήσαμε τον δικτυακό τόπο «ThisIsPlastics.com». Πρόκειται για μια πρωτοβουλία της βιομηχανίας, που στοχεύει στο να δημιουργήσει έμπνευση προκειμένου να αρχίσει μια ουσιαστική συζήτηση σχετικά με τα πλαστικά και τη δύναμή τους. Θέλουμε να μετατρέψουμε αυτούς τους 993.000 εργαζόμενους σε πρεσβευτές των πλαστικών. Είναι μια πρωτοβουλία με σπουδαία αποτελέσματα για τη βιομηχανία μέχρι στιγμής. Σκοπεύουμε να την ενισχύσουμε, έτσι ώστε οι εργαζόμενοι μας να έχουν πρόσβαση σε επιχειρήματα, που θα τους βοηθήσουν να υποστηρίξουν τα πλαστικά και να επικοινωνήσουν ευκολότερα με τους νομοθέτες για σημαντικά θέματα. Έχουμε επίσης αναλάβει ηγετικό ρόλο σε πολλά έργα, συμπεριλαμβανομένου του «Pacific Northwest Secondary Sorting Demonstration». Πρόκειται για ένα έργο επίδειξης ανακύκλωσης, που διαρκεί 60 ημέρες. Περιλαμβάνει την εγκατάσταση ενός φορητού  συστήματος διαλογής, όπου επιλεγμένα πλαστικά υλικά από τέσσερις περιφερειακές εγκαταστάσεις ανάκτησης υλικών (MRFsMaterial Recovery Facilities) θα διαχωρίζονται περαιτέρω με τελικό στόχο να αυξηθεί η τελική αξία των δεμάτων, που προκύπτουν από αυτές τις εγκαταστάσεις και να διευκολυνθεί η ανακύκλωσή τους. Η Επιτροπή Μεταφορών και Βιομηχανικών Πλαστικών (TIP) του «PLASTICS» συμμετέχει στο Πρόγραμμα Ανακύκλωσης Οχημάτων (ELV), το οποίο αποσκοπεί στο να αποδείξει τη βιωσιμότητα της συλλογής και της ανακύκλωσης των πλαστικών μερών από τα οχήματα και να δημιουργήσει ένα βασικό μοντέλο ανάκτησης, ξεκινώντας από τη θερμοπλαστική πολυολεφίνη (TPO). Η ομάδα εργασίας των εύκαμπτων συσκευασιών και σακουλών εγκαινίασε το 2017 το πρόγραμμα «New End Market Opportunities» (NEMO), που προσδοκά στην ανάπτυξη μιας αξιόπιστης πηγής υλικών για τις εταιρείες που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν ανακυκλωμένες πλαστικές σακούλες και φιλμ στα νέα προϊόντα τους. Αυτά είναι μερικά μόνο παραδείγματα, που περιλαμβάνονται στη στρατηγική του Συνδέσμου. Ο στόχος μας, όμως, ως Σύνδεσμος είναι να αλλάξουμε την αντίληψη των συμπολιτών μας για τα πλαστικά, από ένα υλικό που θεωρούν ότι είναι «μιας χρήσης» ή κάτι που θα πετάξουν σύντομα σε ένα υλικό που θα είναι αρκετά πολύτιμο για να απορρίπτεται».

 
«Πλαστικά Χρονικά»:
Τα θαλάσσια απορρίμματα αποτελούν κορυφαία προτεραιότητα για τις κυβερνήσεις παγκοσμίως. Υπάρχουν πολλές μελέτες που αποδεικνύουν ότι το πρόβλημα της ρύπανσης προέρχεται από την Ασία. Μήπως θα έπρεπε η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ να επικεντρωθούν σε εκείνες τις χώρες με ανεπαρκείς εγκαταστάσεις διαχείρισης και ανακύκλωσης αποβλήτων; Η «Alliance to End Plastic Waste» επικεντρώνεται σε αυτόν τον τομέα με επιτυχία μέχρι στιγμής.

«Τόνι Ραντοτζέφσκι»: «Θα πρέπει να συγκεντρώσουμε πόρους από παντού για να βοηθήσουμε στην επίλυση του προβλήματος των θαλάσσιων απορριμμάτων. Είμαστε σε αυτό όλοι μαζί. Δεν είναι μόνο ένα πρόβλημα, που επηρεάζει την Ασία, αλλά ολόκληρο τον κόσμο. Υποστηρίζουμε την «Alliance to End Plastic Waste» και είμαστε επίσης μέλη της «Global Plastics Alliance», η οποία περιλαμβάνει ενώσεις από όλο τον κόσμο με στόχο να σταματήσει τη διαρροή των πλαστικών μετά τη χρήση τους, μακριά από το περιβάλλον και να βελτιώσει περαιτέρω τη βιωσιμότητα του υλικού.

«Πλαστικά Χρονικά»: «Η 4η Βιομηχανική Επανάσταση βρίσκεται ante portas (προ των πυλών). Πώς κατά την άποψή σας θα επηρεαστεί η βιομηχανία των πλαστικών από αυτή την επανάσταση και τι κάνετε στις Η.Π.Α. για να προετοιμαστούν τα μέλη σας;

«Τόνι Ραντοτζέφσκι»: «Η «Βιομηχανία 4.0» και η αυξημένη αυτοματοποίηση είναι ήδη γεγονός για πολλά μέλη μας στις Η.Π.Α.. Προφανώς, η αυτοματοποίηση θα αυξηθεί τα επόμενα χρόνια και δεκαετίες. Για να προετοιμάσουμε τα μέλη μας για αυτή τη νέα φάση συγχώνευσης έξυπνων συσκευών και εξοπλισμού, έχουμε αναπτύξει μια επιτροπή, την «Industry 4.0». Συνεργαζόμαστε επίσης με άλλες πλαστικές ενώσεις σε όλο τον κόσμο, που συνήλθαν πρόσφατα στη Ντίσελντορφ της Γερμανίας για την έκθεση «Κ 2019». Παρέχουμε επίσης πληροφορίες για διάφορα πρωτόκολλα εξοπλισμού που αναπτύσσονται και παρέχουμε ενημερώσεις στα μέλη μας για όλες τις αλλαγές του Industry 4.0, ώστε να είναι καλά ενημερωμένοι.

news thumb
01.12.2019
Ιωάννης Σιδέρης: «Ήρθε η ώρα της αποδοτικής διαχείρισης των απορριμμάτων»

 Με πολύτιμη παρακαταθήκη την εμπειρία του στον τομέα της ανακύκλωσης, από την καρποφόρα θητεία του στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, ανέλαβε στις 4 Νοεμβρίου του 2019 τη θέση του Διευθύνοντα Συμβούλου του Ελληνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης ο Ιωάννης Σιδέρης. Παρά τις ελάχιστες ημέρες στην «ευαίσθητη» αυτή θέση, ο κύριος Σιδέρης δέχτηκε να απαντήσεις στις ερωτήσεις του περιοδικού «Πλαστικά Χρονικά» σε μια από τις πρώτες συνεντεύξεις, που παρεχώρησε από το νέο του ρόλο.  Αποκαλύπτει ότι στόχος του Ε.Ο.ΑΝ. είναι: «να διαχειριστούμε ως χώρα πιο αποδοτικά τα ανακυκλώσιμα υλικά» ενώ επιθυμεί άμεσα «να ανοίξει διάλογος με τους παραγωγούς πλαστικών στο επίπεδο σχεδιασμού των προϊόντων». Παράλληλα ενημερώνει ότι σύντομα θα λάβουν χώρα «δράσεις ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης για ορθολογική διαχείριση προϊόντων μίας χρήσης αλλά και εκπαίδευση των πολιτών και των μαθητών στα ουσιαστικά θέματα της πρόληψης και της ανακύκλωσης». Όραμα του κυρίου Σιδέρη αποτελεί η «σωστή διοικητική λειτουργία του Οργανισμού τον οποίο οραματίζομαι να μετατρέψουμε και να αναβαθμίσουμε σε e-ΟΑΝ, δηλαδή σε έναν σύγχρονο ψηφιακό Οργανισμό».

«Πλαστικά Χρονικά»: Η ανακύκλωση δεν είναι «terra incognita» για εσάς. Είχατε σχεδιάσει και υλοποιήσει πρωτοβουλίες όπως το «Κινητό Πράσινο Σημείο» στον Δήμο Αγίας Παρασκευής με στόχο να αυξήσετε τους δείκτες της ανακύκλωσης στην περιοχή. Σε τι εκτιμάτε ότι θα σας βοηθήσει η πρότερη εμπειρία σας στον τομέα αυτόν, τώρα που πραγματοποιείτε τη μετάβαση σε έναν Οργανισμό, όπως ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης, που θα πρέπει να σχεδιάσει μεγαλύτερης κλίμακας στρατηγική για την επίτευξη αποδοτικότερης ανακύκλωσης σε όλη την Ελλάδα;

«Ιωάννης Σιδέρης»: Καταρχάς να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση και τη φιλοξενία των απόψεών μου. Κατά τη διάρκεια της θητείας μου από τη θέση ευθύνης του Αντιδημάρχου Περιβάλλοντος στον Δήμο Αγίας Παρασκευής, προσωπική επιδίωξη αποτέλεσε η εμπέδωση μίας νέας αντίληψης στην κατεύθυνση της ολοκληρωμένης και βιώσιμης διαχείρισης των στερεών αποβλήτων. Στο πλαίσιο αυτό, πετύχαμε τομές που είμαι σίγουρος ότι άφησαν το αποτύπωμά τους. Η εμπειρία που αποκόμισα θεωρώ ότι είναι πολύ χρήσιμη και σημαντική γιατί έχω βιώσει από πρώτο χέρι τις δυσκολίες και δυνατότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, η οποία και αποτελεί τον κύριο μοχλό των δράσεων της πρόληψης, της επαναχρησιμοποίησης και της ανακύκλωσης. Η εμπειρία αυτή που προέρχεται από την καθημερινή λειτουργίας μίας Υπηρεσίας μπορεί να μετουσιωθεί σε ένα ευρύτερο όραμα για την αποδοτικότερη και πιο αποτελεσματική ανακύκλωση στη χώρα μας.

«Πλαστικά Χρονικά»: Όπως αναφέρατε στη δήλωση σας με την ανάληψη καθηκόντων του Διευθύνοντος Συμβούλου του Ε.Ο.ΑΝ.: "μάθαμε να θάβουμε τα απορρίμματα μας, όπως και τα προβλήματα μας". Σε αυτή τη νέα αρχή για τον Ε.Ο.ΑΝ., ποιες είναι οι προτεραιότητες που ιεραρχήσατε στην κορυφή της λίστας σας, σε συνεργασία με τον Πρόεδρο του Οργανισμού, Νίκο Χιωτάκη;

«Ιωάννης Σιδέρης»: Όπως και εγώ, έτσι και ο Πρόεδρος Νίκος Χιωτάκης, προερχόμαστε από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, έχουμε κοινές εμπειρίες και αυτό μας βοηθάει πολύ στη χάραξη της πολιτικής και κοινού οράματος. Βασική μας προτεραιότητα αποτελεί η σωστή διοικητική λειτουργία του Οργανισμού τον οποίο οραματίζομαι να μετατρέψουμε και να αναβαθμίσουμε σε e-ΟΑΝ, δηλαδή σε έναν σύγχρονο ψηφιακό Οργανισμό. Παράλληλα, ο βασικός μας στόχος είναι η άμεση έγκριση των επιχειρησιακών σχεδίων των φορέων εναλλακτικής διαχείρισης. Να τονίσω στο σημείο αυτό ότι εκκρεμεί η έγκριση 18 εκ των 22 επιχειρησιακών σχεδίων των Συστημάτων Εναλλακτικής Διαχείρισης. Οφείλουμε να επισπεύσουμε, γιατί οι προκλήσεις είναι μπροστά μας. Οι δράσεις ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης από το περιβαλλοντικό τέλος της πλαστικής σακούλας, η ορθολογική διαχείριση και προϊόντων μίας χρήσης αλλά και η εκπαίδευση των πολιτών και των μαθητών στα ουσιαστικά θέματα της πρόληψης και της ανακύκλωσης, θα αποτελέσουν βασικούς πυλώνες της καθημερινής δραστηριότητας του Οργανισμού.

«Πλαστικά Χρονικά»: Στην Ελλάδα περίπου το 80% των αστικών απορριμμάτων καταλήγει σε ΧΥΤΑ, όταν το ευρωπαϊκό ποσοστό είναι μόλις 23%. Τι ενέργειες μπορεί να σχεδιάσει ο Ε.Ο.ΑΝ. για να αντιστρέψει αυτή την τάση και να αυξηθεί η ανακύκλωση στο πλαίσιο της κυκλικής οικονομίας, που αποτελεί μια εμβληματική πρωτοβουλία για την Ε.Ε.;

«Ιωάννης Σιδέρης»: Δυστυχώς στη χώρα μας, όπως αναφέρετε κι εσείς, εξακολουθούμε να θάβουμε το 80% των απορριμμάτων που παράγουμε κι αυτό είναι λυπηρό. Οι εκτιμήσεις δείχνουν ότι ένας κάδος σύμμεικτων απορριμμάτων περιέχει κατά 40% οργανικό υλικό, 40% ανακυκλώσιμα υλικά και λιγότερο από 20% στην πραγματικότητα υπολείμματα μη ανακυκλώσιμα. Γίνεται αντιληπτό ότι το περιθώριο βελτίωσης είναι πολύ μεγάλο.  Συνεπώς, στόχος μας στον Οργανισμό είναι να διαχειριστούμε ως χώρα πιο αποδοτικά το 40% των ανακυκλώσιμων υλικών.  Για να επιτευχθεί όσο το δυνατό μεγαλύτερο ποσοστό ανακύκλωσης πρέπει καταρχάς να δοθεί ουσιαστική ώθηση στα Συστήματα Εναλλακτικής Διαχείρισης σε συνεργασία πάντα με τους Δήμους. Επίσης, οφείλουμε να βελτιώσουμε τη συνεργασία μας με τους φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τόσο στο επίπεδο καινοτόμων δράσεων, όσο και στο επίπεδο της ενημέρωσης, εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης των Δημοτών. Ο Ελληνικός Οργανισμός Ανακύκλωσης καλείται να αποτελέσει ουσιαστικό κόμβο μεταξύ Δήμων, Περιφερειών και Συστημάτων Εναλλακτικής Διαχείρισης. Έναν κόμβο συντονισμού και αλληλεπίδρασης των τριών αυτών μερών. Βασικός στόχος να κερδηθεί η χαμένη εμπιστοσύνη μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων φορέων. Αυτή είναι κατά τη γνώμη μου η βάση για μία αποδοτικότερη συνεργασία.

«Πλαστικά Χρονικά»: Τα πλαστικά απορρίμματα, όπως έχει επισημάνει και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι ο πυλώνας για την επίτευξη μιας αποτελεσματικής κυκλικής οικονομίας. Η διαλογή στην πηγή είναι βασικό στοιχείο για την επίτευξη της. Στον σχεδιασμό σας υπάρχει σκέψη για καθιέρωση χωριστών ρευμάτων συλλογής απορριμμάτων ή θα παραμείνει για αρχή μόνο ο μπλε κάδος, όπως συμβαίνει σήμερα;

«Ιωάννης Σιδέρης»: Καταρχάς πρέπει να αναπτυχθεί κατ’ ελάχιστο ένα καθολικό και ομοιόμορφο δίκτυο κάδων σε όλους τους Δήμους, σε όλη τη χώρα. Το δίκτυο αυτό θα αποτελείται από συνδυασμό κάδων για σύμμεικτα, υλικά συσκευασίας και οργανικά απόβλητα. Πέραν αυτού, θα πρέπει να δοθεί βαρύτητα και να ενισχυθούν τα χωριστά ρεύματα γυαλιού και χαρτιού. Όπου είναι εφικτό, θα πρέπει οι Δήμοι να δημιουργήσουν γωνιές ανακύκλωσης χωριστών ρευμάτων, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι βάσει της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 904/2019 θα πρέπει η χωριστή συλλογή για την ανακύκλωση των πλαστικών φιαλών ποτών να ανέρχεται σε ποσοστό 77% έως το 2025 και 90% έως το 2029. Παρότι οι στόχοι θεωρούνται πολύ φιλόδοξοι, αναδεικνύεται η μεγάλη ανάγκη για τη χωριστική διαχείριση των υλικών αυτών. Στόχοι που πιθανόν μπορούν να προσεγγιστούν μέσω εγγυοδοτικών προγραμμάτων. Εξίσου σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία της ανακύκλωσης είναι και ο σχεδιασμός ενός προϊόντος. Για παράδειγμα, καθιερώνεται υποχρεωτικό ποσοστό ανακυκλωμένου υλικού στις πλαστικές φιάλες PEΤ σε ποσοστό 25% από το 2025 και 30% για όλες τις πλαστικές φιάλες από το 2030. Άρα, άμεσα, πρέπει να ανοίξει ο διάλογος με τους παραγωγούς στο επίπεδο σχεδιασμού των προϊόντων, όπως επίσης να εντατικοποιηθεί η ενημέρωση του καταναλωτικού κοινού στην κατεύθυνση αυτή.

«Πλαστικά Χρονικά»: Η κυβέρνηση ανακοίνωσε την καθιέρωση του καφέ κάδου για τα οργανικά απορρίμματα; Θα εμπλακεί ο Ε.Ο.ΑΝ. σε αυτή τη διαδικασία; Υπάρχει κάποια σκέψη για το πως θα ενημερωθούν/εκπαιδευτούν οι πολίτες και αν θα χρησιμοποιηθούν κομποστοποιήσιμες σακούλες, όπως συνέβη με τον Δήμο Αθηναίων παλιότερα;

«Ιωάννης Σιδέρης»: Πράγματι αποτελεί προτεραιότητα η χωριστή συλλογή οργανικού, τόσο της Κυβέρνησης όσο και του Υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας κ. Κωστή Χατζηδάκη. Προφανώς είναι στη σωστή κατεύθυνση γιατί με τη  χωριστή συλλογή του οργανικού και την ταυτόχρονη ενίσχυση της ανακύκλωσης θα πετύχουμε τη μέγιστη δυνατή εκτροπή από τους χώρους υγειονομικής ταφής. Στο πλαίσιο αυτό, οφείλουμε όλοι οι φορείς που εμπλεκόμαστε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο στη διαχείριση των στερεών αποβλήτων, να λειτουργήσουμε συντονισμένα και μεθοδευμένα για την εκπλήρωση του σκοπού αυτού. Ο Ε.Ο.ΑΝ. θα συμβάλλει με την εμπειρία του στην ενημέρωση και στην εκπαίδευση των πολιτών. Επίσης, μέσω της όλης της διαδικασίας της μείωσης της πλαστικής σακούλας, οι πολίτες ήδη έχουν στραφεί σε εναλλακτικές λύσεις, όπως και στη χρήση της κομποστοποιήσιμης σακούλας και αυτό πρέπει να το ενισχύσουμε.

Η διαχείριση των Αστικών Στερεών Αποβλήτων αποτελεί έναν τομέα στον οποίο η Ελλάδα υστερεί σημαντικά. Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε σήμερα, είναι το πως θα αναπτύξουμε μία ολοκληρωμένη στρατηγική, έτσι ώστε να οδηγούνται για ταφή μόνο τα μη εκμεταλλεύσιμα υπολείμματα. Τόσα χρόνια μάθαμε να θάβουμε τα απορρίμματά μας όπως και τα προβλήματά μας. Ήρθε επιτέλους η ώρα να τα διαχειριστούμε!

news thumb
01.11.2019
«Να μετατραπεί το σημερινό πρόβλημα με τα πλαστικά σε αυριανή ευκαιρία.»

Η παρουσία του Εμμανουήλ Κατράκη στον διεθνή, ειδικό τύπο έχει αυξηθεί θεαματικά τα τελευταία χρόνια, με τις απαιτήσεις για την τόνωση της ανακύκλωσης να γιγαντώνονται σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο ελληνικής καταγωγής Γενικός Γραμματέας της «EuRIC» (Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Βιομηχανιών Ανακύκλωσης) αποτελεί τον κύριο εκφραστή της στρατηγικής του οργανισμού προς τα μέσα ενημέρωσης ενώ εκπροσωπεί τις περίπου 6000 εταιρείες, που απαρτίζουν την Συνομοσπονδία ενώπιων των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τον βοηθά ιδιαίτερα το γνωστικό του πεδίο. Ως απόφοιτος της νομικής σχολής της Μπριζ του Βελγίου μπορεί να αντιληφθεί εύκολα ότι ο «διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες», όπως αναφέρει η γνωστή ρήση, να καταδείξει και να επιλύσει εν τη γενέσει τους τα προβλήματα από τα ψιλά γράμματα των Οδηγιών. Η «EuRIC» και ο ίδιος προσωπικά συνέβαλλαν στην ένταξη συγκεκριμένων στόχων ενσωμάτωσης ανακυκλωμένων υλικών σε νέα προϊόντα στην πρόσφατη Οδηγία 2019/904 για τα αποκαλούμενα πλαστικά μιας χρήσης. Ο Γενικός Γραμματέας της «EuRIC», κατά τη διάρκεια ασφυκτικών από εργασιακές απαιτήσεις ημερών στις Βρυξέλλες, όπου διαμένει, αφιέρωσε λίγο χρόνο για να μιλήσει στα «Πλαστικά Χρονικά» για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο Οργανισμός του.  Ο κύριος Κατράκης θεωρεί ότι η βιομηχανία των πλαστικών άργησε να αντιδράσει στο ορμητικό τσουνάμι της αρνητικής δημοσιότητας κατά του υλικού ενώ βάσει των πληροφοριών και των εκτιμήσεων του θεωρεί ότι θα υπάρξουν νέα μέτρα εναντίον του υλικού. Αναφέρει επίσης ότι η κυκλική οικονομία βρίσκεται στο DNA της ανακύκλωσης ενώ υπογραμμίζει την κοινή ευθύνη ανακυκλωτών, παραγωγών και μεταποιητών. Να μετατρέψουν το σημερινό πρόβλημα σε αυριανή ευκαιρία…

«Πλαστικά Χρονικά»: «Κύριε Κατράκη, ποιες είναι οι προτεραιότητες της EURIC», οι κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζει αλλά και οι δράσεις που αναλαμβάνει, προκειμένου να συμβάλλει στην ενίσχυση της ανακύκλωσης σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης;»

«Εμμανουήλ Κατράκης»: «Η «EuRIC» είναι ο οργανισμός που εκπροσωπεί τα συμφέροντα των βιομηχανιών ανακύκλωσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.  Τα μέλη μας είναι κυρίως εθνικοί σύνδεσμοι ανακύκλωσης, οι οποίοι εκπροσωπούν συνολικά περισσότερες από 6.000 εταιρείες. Αυτές οι εταιρείες επεξεργάζονται διαφορετικά ρεύματα αποβλήτων (μέταλλα, χαρτί, πλαστικά, γυαλί κλπ.) Ο μέσος ετήσιος κύκλος εργασιών τους ξεπερνά τα 95 δισεκατομμύρια ευρώ. Ως ανακυκλωτές, η κυκλική οικονομία είναι μέρος του γενετικού μας κώδικα (DNA) μας. Στην Ελλάδα μέλος μας είναι ο «Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών Ανακύκλωσης και Ενεργειακής Αξιοποίησης» (ΣΕΠΑΝ) σε ότι αφορά την επεξεργασία μεταλλικών απορριμμάτων (σιδηρούχων και μη σιδηρούχων) καθώς και για τα απορρίμματα ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού.  Η «EuRIC» με τις δράσεις και τη συμμετοχή της προασπίζει τα συμφέροντα εταιρειών ανακύκλωσης ενώπιον των θεσμικών οργάνων της Ε.Ε. Η «EuRIC» θεωρεί επίσης ότι η αξία δικτύωσης των μελών της είναι σημαντική και προσφέρει μοναδικές ευκαιρίες προς αυτή την κατεύθυνση μέσω των συνεδρίων που διοργανώνει δύο φορές το χρόνο. Το τελευταίο πραγματοποιήθηκε στις 19 Σεπτεμβρίου 2019 στο Παρίσι: https://www.euric-aisbl.eu/european-recycling-conference-2019

«Πλαστικά Χρονικά»: «Πρόσφατα, η «EuRIC» ανακοίνωσε τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ομάδας Ανακύκλωσης Πλαστικών ((EPRB – European Plastics Recycling Branch). Ποιος θα είναι ο κύριος στόχος αυτού του γκρουπ και ποια είναι η εν γένει στάση της «EURIC» απέναντι στα πλαστικά;

«Εμμανουήλ Κατράκης»: Η «EuRIC» εγκαινίασε επίσημα το 2019 τη συγκεκριμένη ομάδα, η οποία είναι αποτέλεσμα της δουλειάς που κάνουμε εδώ και πολλά χρόνια. Στην πραγματικότητα, οι νομοθετικές παρεμβάσεις έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία τρία χρόνια. Ως εκ τούτου, θεωρήσαμε επείγουσα την καλύτερη οργάνωση των δραστηριοτήτων μας, που αφορούν τα πλαστικά. Για να συμβεί αυτό εκτιμήσαμε ότι θα έπρεπε να δημιουργηθεί μια ομάδα που θα ασχολείται αποκλειστικά με την ανακύκλωση πλαστικών. Το κύριο μέλημα της ομάδας «EPRB» της «EuRIC» θα είναι τα πλαστικά που θα προέρχονται από απορρίμματα ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (WEEE), αυτά από τα οχήματα ( ELV) και οι πλαστικές συσκευασίες. Η «EuRIC» πιστεύει ότι τα πλαστικά βρίσκονται παντού στην καθημερινότητά μας. Είτε πρόκειται για προϊόντα μαζικής παραγωγής είτε για εφαρμογές υψηλής τεχνολογίας. Οι πολύτιμες ιδιότητες των πλαστικών τα καθιστούν συχνά μοναδικά, χωρίς να υπάρχουν μάλιστα εναλλακτικές λύσεις με παρόμοια χαρακτηριστικά. Παρόλο, που δεν συμφωνώ με τη δαιμονοποίηση των πλαστικών υλικών, αποτελεί γεγονός ότι ορισμένα πλαστικά υλικά, ειδικά όταν καταλήγουν στο θαλάσσιο οικοσύστημα, έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Επίσης, πιστεύω ότι η βιομηχανία έκανε λίγα πράγματα και αντέδρασε με καθυστέρηση προκειμένου να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις. Σε μια κοινωνία, όπου η επικοινωνία είναι ο κανόνας, τα προβλήματα της ρύπανσης από πλαστικά δεν αντιμετωπίστηκαν άμεσα. Συσσωρεύτηκαν πολύ γρήγορα και απέκτησαν την ορμητικότητα ενός τσουνάμι. Αυτό το τσουνάμι δημοσιότητας πυροδότησε ριζοσπαστικά νομοθετικά μέτρα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα έρθουν και άλλα νομοθετήματα για τα πλαστικά. Πιστεύω ακράδαντα ότι οι παραγωγοί και οι ανακυκλωτές πλαστικών μοιράζονται μια κοινή ευθύνη. Να μετατρέψουν το σημερινό πρόβλημα σε ευκαιρία τα επόμενα χρόνια.»

«Πλαστικά Χρονικά»: «Στην Ελλάδα εξελίσσεται η συζήτηση σχετικά με τα αποκαλούμενα πλαστικά μιας χρήσης. Η Οδηγία 2019/904 επικρίθηκε για τη βιασύνη, με την οποία διατυπώθηκε και τελικά υπερψηφίστηκε. Αποτελούν τελικά οι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί ορισμένων προϊόντων το κατάλληλο εργαλείο για την προστασία του περιβάλλοντος ή θα έχουμε αθέλητες συνέπειες από αυτή την Οδηγία;» 

«Εμμανουήλ Κατράκης»: Ως εκπρόσωπος της ευρωπαϊκής βιομηχανίας ανακύκλωσης, η «EuRIC» δεν συμμετείχε στη συγκεκριμένη συζήτηση. Το μόνο που συμβουλέψαμε τους φορείς χάραξης πολιτικής, από κοινού με άλλους οργανισμούς ανακύκλωσης, ήταν να ενταχθούν υποχρεωτικοί στόχοι χρήσης ανακυκλωμένων πλαστικών στα νέα προϊόντα, προκειμένου να αυξηθεί η ζήτηση σε συγκεκριμένους τομείς, όπως τα ανακυκλωμένα πλαστικά στις συσκευασίες αναψυκτικών και ποτών, που διατίθενται στην αγορά. Πρόκειται ασφαλώς για ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματα που συνδέεται με την οδηγία για τα πλαστικά μιας χρήσης, δεδομένου ότι είναι η πρώτη φορά που η νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης θέτει μια τέτοια απαίτηση που δίνει το σωστό σήμα στην αγορά για την ενίσχυση της κυκλικότητας των πλαστικών.

«Πλαστικά Χρονικά»: «Σε πρόσφατες μελέτες, που προφανώς δεν έχουν ξεφύγει της προσοχής σας, υπογραμμίστηκε ότι τα πλαστικά καταλήγουν στις θάλασσες από τη στεριά και ειδικά από περιοχές της Ασίας.  Πιστεύετε ότι οι προσπάθειες για την εξάλειψη των θαλάσσιων απορριμμάτων θα πρέπει να επικεντρωθούν σε εκείνη τη γεωγραφική περιοχή;»

«Εμμανουήλ Κατράκης»: «Είναι γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πλαστικών απορριμμάτων στις θάλασσες προέρχεται από την Ασία. Είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα. Αυτός ακριβώς είναι ο λόγος για τον οποίο πρέπει να ανακυκλώνουμε περισσότερα πλαστικά στην Ευρώπη και να εξαρτόμαστε λιγότερο στις εξαγωγές απορριμμάτων. Παράλληλα θα πρέπει να υποστηρίξουμε αυτές τις χώρες στη δημιουργία βιομηχανίας διαχείρισης αποβλήτων και ανακύκλωσης. Έχουμε την τεχνογνωσία και τις βέλτιστες πρακτικές για να συμβεί αυτό.  Φυσικά, στις χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας ισχύουν διαφορετικοί νόμοι και κανόνες. Όμως οι εμπειρίες μας από την Ευρώπη τις τελευταίες δεκαετίες, η ιεράρχηση των αποβλήτων, οι στόχοι ανακύκλωσης που έχουν τεθεί και τα μέτρα για τη μείωση της ποσότητας των αποβλήτων που καταλήγουν σε χώρους υγειονομικής ταφής αποτελούν μια καλή βάση για να βοηθήσουμε σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση.»
 

«Πλαστικά Χρονικά»: «Ποιες είναι οι κύριες προκλήσεις που θα αντιμετωπίσει η «EuRIC» και τα μέλη της στη μετάβαση προς το μοντέλο της κυκλικής οικονομίας; Είναι η ανακύκλωση το κλειδί για την υιοθέτηση των αρχών της κυκλικής οικονομίας;»

«Εμμανουήλ Κατράκης»:  «Η ανακύκλωση αποτελεί τον βασικό άξονα της κυκλικής οικονομίας μια και μετατρέπει τα απόβλητα σε ανακυκλωμένα υλικά και τα εισάγει ξανά στην οικονομία. Τρεις είναι οι σημαντικές προκλήσεις:

Αν προσεγγίσουμε την κυκλική οικονομία από την σκοπιά της αλυσίδας αξίας, τότε θα πρέπει να ενισχύσουμε την αμοιβαία συνεργασία και κατανόηση στον τομέα του οικολογικού σχεδιασμού των προϊόντων. Το 80% των περιβαλλοντικών επιπτώσεων ενός προϊόντος μπορούν να προσδιοριστούν στο στάδιο του σχεδιασμού του. Είναι οπότε καθοριστικό τόσο για τους παραγωγούς όσο και για τους ανακυκλωτές να αναζητήσουν το κατάλληλο πλαίσιο συνεργασίας, μέσα από αναλυτικές συζητήσεις και στόχους που θα τεθούν ώστε να διασφαλιστεί ότι τα προϊόντα θα σχεδιάζονται όχι μόνο για να εκπληρώσουν το σκοπό και τις υποχρεώσεις τους κατά τη διάρκεια της χρήσης τους αλλά και για να διευκολύνουν την ανακύκλωση και να ενισχύσουν τη χρήση ανακυκλωμένου περιεχομένου. Η δεύτερη πρόκληση είναι πιο τεχνική. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συνέβαλλε αποφασιστικά στην υιοθέτηση της κυκλικής οικονομίας,  θέτοντας την στην πρώτη γραμμή των πολιτικών της προτεραιοτήτων για τα τελευταία πέντε χρόνια. Αυτό που χρειάζεται σήμερα είναι η ορθή εφαρμογή της Οδηγίας για την Κυκλική Οικονομία και η επιβολή της νομοθεσίας από την Ε.Ε. σε όλα τα κράτη μέλη. Δεύτερον, είναι απολύτως απαραίτητο να διέπετε ολόκληρη η αλυσίδα αξίας της ανακύκλωσης από την ευρωπαϊκή νομοθεσία, προκειμένου να γίνει πιο κυκλική. Για παράδειγμα, αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την απλούστευση των διαδικασιών μεταφοράς αποβλήτων για τη δημιουργία μιας πραγματικής εσωτερικής αγοράς ανακύκλωσης.

Η τρίτη πρόκληση πρέπει να προσεγγιστεί από την σκοπιά της αγοράς. Θα πρέπει να βρούμε το σωστό μείγμα μέτρων, που θα τονώσουν την ζήτηση των ανακυκλωμένων πρώτων υλών. Μέσω της χωριστής συλλογής και της κατάλληλης επεξεργασίας των αποβλήτων θα μπορέσουμε να ανακτήσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο υλικά. Επίσης θα πρέπει να είναι μετρήσιμη η ζήτηση για τα ανακυκλώσιμα υλικά. Για το τελευταίο, θα πρέπει να θεσπιστούν κίνητρα για την επιβράβευση των περιβαλλοντικών οφελών από την ανακύκλωση, όπως τη μείωση των εκπομπών CO2 και την εξοικονόμηση ενέργειας. Αυτά τα κίνητρα μπορεί να είναι φορολογικά, «πράσινες» δημόσιες συμβάσεις για προϊόντα τα οποία είναι ευκολότερα ανακυκλώσιμα ή περιέχουν σημαντική ποσότητα ανακυκλωμένου περιεχομένου και προφανώς η διαφοροποίηση των τελών που καταβάλλονται σε συστήματα επιστροφής, με κριτήριο την ανακυκλωσιμότητα των προϊόντων. Για την αντιμετώπιση των τριών αυτών προκλήσεων χρειαζόμαστε το σωστό μείγμα πολιτικών, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας σε όλη την αλυσίδα αξίας, για παράδειγμα μέσω πρωτοβουλιών όπως η «Circular Plastics Alliance» (Συμμαχία των Πλαστικών για την Κυκλική Οικονομία), που ενισχύουν την κυκλικότητα των προϊόντων. Το έργο που επιτελεί η Επιτροπή για την επικαιροποίηση των ουσιωδών απαιτήσεων της Οδηγίας για τις συσκευασίες, τα απορρίμματα συσκευασίας και τη διασφάλιση της βελτίωσης της ανακυκλωσιμότητας των προϊόντων συσκευασίας που διατίθενται στην αγορά, είναι ζωτικής σημασίας.

«Πλαστικά Χρονικά»: «Μιας και είστε ελληνικής καταγωγής θα ήθελα να μας πείτε αν έχετε άποψη για την ανακύκλωση στη χώρα μας, τα προβλήματα και τις προκλήσεις της ελληνικής οικονομίας, όπως και τους τρόπους που θεωρείτε ότι δύναται να αυξηθούν τα ποσοστά ανακύκλωσης;

«Εμμανουήλ Κατράκης»:  «Παρά την οικονομική κρίση, οι πολίτες στην Ελλάδα, όπως και σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δίνουν μεγαλύτερη σημασία στην προστασία του περιβάλλοντος. Για να ενισχυθεί η ανακύκλωση στην Ελλάδα, είναι ζωτικής σημασίας η αποτελεσματική, χωριστή συλλογή. Έτσι θα διατηρηθεί η υψηλή ποιότητα των ανακυκλώσιμων υλικών. Θα απαιτηθούν επίσης περισσότερες επενδύσεις για την επίτευξη των στόχων ανακύκλωσης της ΕΕ. Τέλος, θα πρέπει ιδίως στους βιομηχανικούς κλάδους, να μειωθούν ή να αφαιρεθούν, όποτε είναι δυνατόν, οι περιττές γραφειοκρατικές επιβαρύνσεις που έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων, που δραστηριοποιούνται στον κλάδο της ανακύκλωσης.

news thumb
06.07.2019
«Η πηγή του προβλήματος είναι η διαχείριση των απορριμμάτων και όχι το πλαστικό»

Πρόσφατα η Σούζαν Σέλκε παραχώρησε συνέντευξη στο δημόσιο δίκτυο του Ηνωμένου Βασιλείου, το «BBC». Εκεί η καθηγήτρια του Πανεπιστήμιου του Μίσιγκαν και διευθύντρια της σχολής συσκευασίας, υποστήριξε κόντρα στην επικρατούσα άποψη, που τάσσεται κατά του πλαστικού, ότι «στην πραγματικότητα πολλές φορές το πλαστικό είναι καλύτερη λύση για την προστασία του περιβάλλοντος, από ότι οι εναλλακτικές λύσεις».

Η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Μίσιγκαν δέχτηκε να μιλήσει στην ιστοσελίδα του Σ.Β.Π.Ε. www.ahpi.gr και να μοιραστεί με τους αναγνώστες του περιοδικού τις απόψεις της. «Οι απαγορεύσεις δεν είναι η καλύτερη λύση» είπε η κυρία Σέλκε, η οποία θεωρεί ότι «Η αλλαγή της συμπεριφοράς των καταναλωτών αποτελεί σίγουρα ένα σημαντικό μέρος της λύσης. Όμως, η παροχή των κατάλληλων κινήτρων είναι το καθοριστικό σημείο για να επιτευχθεί η αλλαγή συμπεριφοράς. Αποτελεί ματαιότητα να προσμένουμε ότι ένας καταναλωτής θα απορρίψει ορθά τα απόβλητα του, εάν δεν υπάρχουν οι υποδομές, που θα το διευκολύνουν να το πράξει» υποστηρίζει η Σούζαν Σέλκε στη συνέντευξη της στα «Πλαστικά Χρονικά».

«www.ahpi.gr»: «Αυτή την χρονική συγκυρία το πλαστικό βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Διεξάγονται δυσφημιστικές καμπάνιες, που καταλήγουν σε απαγορεύσεις του υλικού ή σε χρεώσεις με σκοπό τον περιορισμό του. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση οδεύει προς ψήφιση η πρόταση οδηγίας για τα αποκαλούμενα πλαστικά μιας χρήσης. Στην Καλιφόρνια προετοιμάζεται νομοθεσία για την σταδιακή κατάργηση των πλαστικών μιας χρήσης ενώ σχεδόν σε όλο τον πλανήτη το πλαστικό μοιάζει να είναι η πηγή όλων των δεινών. Με την επιστημονική σας ιδιότητα, καθηγήτρια Σέλκε, πιστεύετε ότι τελικά το πλαστικό είναι το απόλυτο πρόβλημα;

«Σούζαν Σέλκε»: «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι είναι ανησυχητική η συγκέντρωση πλαστικών απορριμμάτων στο περιβάλλον. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι τα πλαστικά ως υλικό είναι κακό ή ότι η παρουσία άλλων υλικών στο περιβάλλον αντί των πλαστικών έχει θετικές επιπτώσεις. Θυμάμαι ότι μια από τις μεγαλύτερες «τρομάρες» μου ως παιδί ήταν ένα πολύ άσχημο κόψιμο στο πόδι του αδελφού μου από γυάλινο μπουκάλι, που κάποιος το είχε πετάξει εκεί που παίζαμε. Ήταν τόσο άσχημο το κόψιμο, που αναγκαστήκαμε να σπεύσουμε στο νοσοκομείο γιατί δεν σταματούσε η αιμορραγία. Φανταστείτε να κατηγορούσα το υλικό για αυτή την ταλαιπωρία και όχι τον πολίτη που πέταξε το μπουκάλι μετά τη χρήση του.

Όταν οι άνθρωποι δεν διαχειρίζονται ορθά τα απορρίμματα τους, τότε μπορούν να προκληθούν προβλήματα. Βασικά, οι λανθασμένες πρακτικές διαχείρισης απορριμμάτων είναι η ρίζα του προβλήματος, και όχι τα ίδια τα υλικά. Ορισμένα υλικά στο περιβάλλον είναι περισσότερο προβληματικά από άλλα, αλλά αυτό εξαρτάται από συγκεκριμένες περιστάσεις κάθε φορά και δεν είναι πάντα προφανές. Παραδείγματος χάρη, ένα χάρτινο ποτήρι που δεν θα απορριφθεί σωστά και πεταχτεί στο περιβάλλον θα παραμείνει εκεί για κάποιο χρονικό διάστημα, λιγότερο απ’ ότι το πλαστικό. Το πλαστικό ποτήρι όμως μπορεί να ανακτηθεί, να ανακυκλωθεί και έτσι να μην προκαλέσει κανέναν κίνδυνο στο περιβάλλον ενώ θα χρησιμοποιηθεί και θα γίνει μέρος ενός νέου κυπέλλου ή άλλων προϊόντων. Το χάρτινο ποτήρι είναι πολύ πιο δύσκολο να ανακυκλωθεί και αν συμβεί αυτό, είναι πιθανό να παράγει περισσότερα απόβλητα κατά τη διαδικασία. Εάν το πλαστικό κύπελλο πάλι φτάσει στους χώρους υγειονομικούς ταφής, θα παραμείνει αδρανές, γεγονός που δεν δημιουργεί  ουσιαστικούς κινδύνους. Το χάρτινο κύπελλο, όμως, θα υποστεί μια αργή διαδικασία βιοαποικοδόμησης, που θα έχει ως αποτέλεσμα την έκλυση μεθανίου. Στο βαθμό που το μεθάνιο συλλέγεται από τους χώρους υγειονομικής ταφής, τότε μπορεί να αποτελέσει πηγή καυσίμων, αλλά η διαδικασία συλλογής, εάν υπάρχει, δεν είναι 100% αποτελεσματική και το μεθάνιο που εκλύεται συνεισφέρει σημαντικά στο φαινόμενο του θερμοκηπίου και κατόπιν στην κλιματική αλλαγή. Επίσης, θα πρέπει  να εξετάσουμε τις διαδικασίες παραγωγής των πλαστικών και χάρτινων κυπέλλων αλλά και τη διανομή τους.

Σε ποια διαδικασία χρησιμοποιείται περισσότερη ενέργεια; Ποιες εκπομπές συνδέονται με αυτές τις διαδικασίες παραγωγής; Οι απαντήσεις δεν είναι απλές. Για παράδειγμα, για την παραγωγή χαρτιού χρησιμοποιείται κατά μέσο όρο περισσότερο νερό ενώ παράγονται περισσότερες εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Ο καθορισμός του συνόλου των περιβαλλοντικών επιπτώσεων είναι πολύπλοκος και διαφέρει ανάλογα με τον τύπο του πλαστικού, του χαρτιού ή άλλου υλικού, τις πηγές από όπου προέρχονται οι πρώτες ύλες, το μείγμα ενέργειας, τις συγκεκριμένες τοποθεσίες παραγωγής κ.α.

Ξέρω ότι αυτή είναι μια μακρά απάντηση, που δεν απαντά ευθέως στην ερώτηση σας, αν το πλαστικό είναι το απόλυτο πρόβλημα. Μερικές φορές είναι πρόβλημα αλλά κατά την άποψη μου οι απαγορεύσεις δεν είναι η καλύτερη λύση»

«www.ahpi.gr»: «Σε πρόσφατη συνέντευξη σας στο «BBC» δηλώσατε ότι: «σε πολλές περιπτώσεις τα πλαστικά είναι στην πραγματικότητα καλύτερα για το περιβάλλον από ότι οι εναλλακτικές λύσεις. Ακούγεται απίστευτο αλλά αν κάποιος κοιτάξει προσεκτικά όλες τις πτυχές, θα το διαπιστώσει». Είναι μια τολμηρή δήλωση, ιδίως αν λάβει κανείς υπόψιν τον πόλεμο κατά των πλαστικών. Με τι παραδείγματα στοιχειοθετείτε αυτή σας την άποψη»;

«Σούζαν Σέλκε»: «Σας ανέφερα ορισμένα και στην πρώτη μου απάντηση. Σήμερα, υπάρχουν πολλές μελέτες, που μπορούν να υποστηρίξουν την άποψη αυτή. Για παράδειγμα, ο αλεσμένος καφές σε μεταλλικά δοχεία έχει σημαντικά υψηλότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τον καφέ που τοποθετείται σε πλαστικές συσκευασίες, ακόμη και αν τα μεταλλικά δοχεία έχουν σε πολλές χώρες υψηλό ποσοστό συλλογής και ανακύκλωσης. Τα μπουκάλια αναψυκτικών από PET έχουν συνολικά χαμηλότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις από ότι τα κουτάκια αλουμινίου.

Τα επαναχρησιμοποιούμενα πλαστικά κιβώτια, που χρησιμοποιούνται στην παράδοση εξαρτημάτων για τη συναρμολόγηση αυτοκινήτων έχουν μικρότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τα αντίστοιχα χαρτόνια μιας χρήσης. Στον τομέα της συσκευασίας τροφίμων, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις που συνδέονται με την παραγωγή των τροφίμων είναι συνήθως πολύ υψηλότερες από εκείνες που σχετίζονται με την παραγωγή των συσκευασιών, που θα φιλοξενήσουν το συγκεκριμένο τρόφιμο. Οι πλαστικές συσκευασίες προστατεύουν τα τρόφιμα και μειώνουν τα απόβλητα τους αλλά και τις συνολικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις της όλης διαδικασίας. Όπως επίσης είναι πλέον πολύ γνωστή η μελέτη που αναφέρεται σε τρόφιμα όπως πχ τα αγγούρια, που αποδεικνύει ότι αυτά που τυλίγονται από πλαστική μεμβράνη έχουν μεγαλύτερη διάρκεια ζωής από ότι τα υπόλοιπα. Αυτό φυσικά έχει ως αποτέλεσμα λιγότερα απόβλητα.

«www.ahpi.gr»: «Ένας εκπεφρασμένος στόχος αρκετών περιβαλλοντικών  οργανώσεων είναι μια ζωή χωρίς πλαστικά. Ποιος θα ήταν ο αντίκτυπος αν συνέβαινε ποτέ αυτό και είναι δυνατόν να υπάρξει μια ζωή χωρίς πλαστικά»;

«Σούζαν Σέλκε»: «Η ζωή χωρίς πλαστικά είναι εφικτή, αν σκεφτείτε ότι μέχρι τα μέσα του περασμένου αιώνα ζούσαμε χωρίς αυτά. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι κάτι τέτοιο θα ήταν επιθυμητό! Ας σκεφτούμε απλά όλες τις ιατρικές συσκευές που δεν θα υπάρχουν πλέον σε μια ζωή χωρίς πλαστικά. Η απώλεια τροφίμων και τα απόβλητα θα αυξηθούν σημαντικά. Πολλά προϊόντα θα εξαφανιστούν. Η χρήση ενέργειας θα αυξηθεί σημαντικά, πράγμα που σημαίνει ότι οι προσπάθειες για τη μείωση των εκπομπών CO2 θα βρεθούν σε αδιέξοδο. Πολλές πτυχές της ζωής μας θα γίνουν περίπλοκες και δεν θα υπάρχει η σημερινή βολή. Ακόμα και πολλά από τα ρούχα μας δεν θα υπάρχουν πλέον. Το κόστος των περισσότερων προϊόντων που χρησιμοποιούμε θα αυξηθεί σημαντικά. Τα αυτοκίνητά μας θα κοστίζουν ακριβότερα και θα είναι λιγότερο αποδοτικά από πλευράς καυσίμων. Ακόμη και αν αναφερόμαστε μόνο στις πλαστικές συσκευασίες και όχι σε όλα τα πλαστικά, ακόμη και τότε θα είχαμε μεγάλες αυξήσεις τιμών στα προϊόντα και φυσικά απώλεια της ευκολίας στην καθημερινότητα μας».

«www.ahpi.gr»: «Όπως συζητήσαμε η ανησυχία για το θέμα της ρύπανσης των πλαστικών αλλά και των κινδύνων για το περιβάλλον βρίσκεται στο προσκήνιο. Μέχρι σήμερα, η έμφαση δίδεται στην υιοθέτηση νομοθεσίας, που ρυθμίζει περαιτέρω το πλαίσιο λειτουργίας σε διεθνές και εθνικό επίπεδο. Μήπως όμως το κλειδί για την αντιμετώπιση του προβλήματος είναι οι προσπάθειες για την αλλαγή της συμπεριφοράς που οδηγεί τους καταναλωτές στην μη ορθή απόρριψη των συσκευασιών και των προϊόντων τους; Ποια είναι η άποψη σας»;

«Σούζαν Σέλκε»: «Η αλλαγή της συμπεριφοράς των καταναλωτών αποτελεί σίγουρα ένα σημαντικό μέρος της λύσης. Όμως, η παροχή των κατάλληλων κινήτρων είναι το καθοριστικό σημείο για να επιτευχθεί η αλλαγή συμπεριφοράς. Θα πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν πρέπει να αλλάξει μόνο η συμπεριφορά των καταναλωτών. Αποτελεί ματαιότητα να προσμένουμε ότι ένας καταναλωτής θα απορρίψει ορθά τα απόβλητα του, εάν δεν υπάρχουν οι υποδομές, που θα το διευκολύνουν να το πράξει. Οι νομοθεσίες και οι κανονισμοί υπάρχουν εν μέρει επειδή το κοινωνικό κόστος που συνδέεται με την «κακή συμπεριφορά» δεν μπορεί να ενσωματωθεί στις οικονομικές αποφάσεις. Πρόκειται για σύνθετα πολύπλευρα προβλήματα που δεν επιδέχονται άμεσες και απλοϊκές λύσεις ενός μεγέθους.

«www.ahpi.gr»: Η ευρωπαϊκή βιομηχανία πλαστικών υλικών δεσμεύεται να συμβάλει στην επίτευξη μιας αποτελεσματικής κυκλικής οικονομίας. Πρόσφατα, η ευρωπαϊκή βιομηχανία πλαστικών επιβεβαίωσε την υποστήριξή της στο πακέτο κυκλικής οικονομίας. Πιστεύεται ότι θα μπορούσε αυτή η πρωτοβουλία να δώσει λύση στο πρόβλημα της ρύπανσης;

«Σούζαν Σέλκε»: Πιστεύω ότι η προσέγγιση της κυκλικής οικονομίας είναι πολύτιμη, αλλά δεν είναι κατάλληλη σε όλες τις περιπτώσεις και δεν επιλύει όλα τα ζητήματα. Για παράδειγμα, ενώ μπορεί να αντιμετωπίσει ζητήματα υποδομής, δεν εξαλείφει την ακατάλληλη ανθρώπινη συμπεριφορά. Επιπλέον, υπάρχουν περιστάσεις στις οποίες η ανάκτηση υλικού (για να επανέλθει στην κυκλική οικονομία) έχει μεγαλύτερες συνολικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις από τη διάθεση. Πιστεύω ότι μια προσέγγιση κοινής λογικής, στην οποία αποτιμώνται οι αρχές της κυκλικής οικονομίας, μπορεί να έχει αξιόλογα αποτελέσματα. Πρέπει όμως να αναγνωριστεί ότι αυτή δεν είναι κατάλληλη σε όλες τις περιστάσεις. Ένα απλό παράδειγμα αφορά τη συσκευασία. Ας σκεφτούμε μια συσκευασία για ένα σνακ. Χρειάζεται σε ορισμένες εξ αυτών το αναγκαίο φράγμα οξυγόνου, όπου χρησιμοποιείται ένα εξαιρετικά λεπτό στρώμα αλουμινίου. Για να ανακτηθεί ένα τόσο μικρό κομμάτι αλουμινίου θα απαιτηθεί πολύ μεγάλη δαπάνη ενέργειας. Έτσι, δεν είναι εφικτό. Οπότε πρέπει να αγκαλιάσουμε τις αρχές της κυκλικής οικονομίας, γνωρίζοντας όμως ότι δεν εφαρμόζονται παντού»

news thumb
05.03.2019
«Απαιτείται παγκόσμια προσπάθεια για την επίλυση του προβλήματος της θαλάσσιας ρύπανσης»
Αποκλειστική Συνέντευξη στο περιοδικό «Πλαστικά Χρονικά» του Dr Κρίστιαν Σμιντ, επικεφαλής του Κέντρου Περιβαλλοντικής Έρευνας «Χέλμχολτζ» ( UFZ- Helmholtz), που κατέληξε στο συμπέρασμα ότι έως και το 95% των πλαστικών που καταλήγουν στους ωκεανούς παγκοσμίως προέρχεται από μόλις 10 ποτάμια, οκτώ εκ των οποίων βρίσκονται στην Ασία.

 

Η μελέτη στην οποία ηγήθηκε ο Dr Κρίστιαν Σμιντ έτυχε μεγάλης προβολής παγκοσμίως. Τα ευρήματα της, τα οποία μπορείτε να διαβάσετε σε άλλες σελίδες του περιοδικού «Πλαστικά Χρονικά», ανέτρεψαν πολλά στερεότυπα. Το συμπέρασμα του Κέντρου Περιβαλλοντικής Έρευνας «Χέλμχολτζ» ( UFZ- Helmholtz), ότι το 95% των πλαστικών που καταλήγουν στους ωκεανούς παγκοσμίως προέρχεται από μόλις 10 ποτάμια δίνει μια άλλη διάσταση στο κεφαλαιώδες ζήτημα της θαλάσσιας ρύπανσης.

Στην αποκλειστική συνέντευξη που παραχωρεί ο Dr Σμιντ στα «Πλαστικά Χρονικά» υποστηρίζει μεταξύ άλλων ότι «χρειάζεται μια παγκόσμια προσπάθεια για την καταπολέμηση του προβλήματος». Επίσης αναφέρει ότι «θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην κατασκευή κατάλληλων υποδομών διαχείρισης αποβλήτων», ειδικά στις ασιατικές χώρες ενώ αναφέρει ότι η ρύπανση στις ανεπτυγμένες χώρες είναι «θέμα συμπεριφοράς των πολιτών». Παράλληλα, ο Dr Σμιντ εκτιμά ότι με τη δημοσιότητα που έχει λάβει το θέμα της θαλάσσιας ρύπανσης θα οδηγηθούμε γρηγορότερα «προς μια πιο αποτελεσματική κυκλική οικονομία».

 

«Πλαστικά Χρονικά»:  Στη μελέτη σας, υπογραμμίσατε ότι μόλις 10 ποτάμια ευθύνονται για την μεταφορά περίπου του 95% των απορριμμάτων και τη συνεπακόλουθη μόλυνση των θαλάσσιων χώρων. Οκτώ από αυτά βρίσκονται στην Ασία και περιβάλλουν χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία, η Ινδονησία, οι Φιλιππίνες και το Βιετνάμ. Ποιο είναι το κοινό γνώρισμα αυτών των χωρών, οι οποίες συνεισφέρουν τόσο πολύ στην μόλυνση και πώς μπορούμε να κατανοήσουμε την τάση αυτή μεταξύ των αναπτυσσόμενων χωρών, που διαρρέουν τα απορρίμματα τους στα ποτάμια και κατόπιν αυτά μεταφέρονται στους ωκεανούς;

 

«Dr Κρίστιαν Σμιντ»: Οι χώρες αυτές ή για να είμαι πιο σαφής οι λεκάνες των ποταμών έχουν ως κοινό γνώρισμα ότι  κοντά στις όχθες τους ζουν εκατομμύρια άνθρωποι. Για παράδειγμα, περίπου 500 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν στη λεκάνη απορροής του ποταμού Γιανγκτσέ, περίπου όσοι διαβιούν σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Δεύτερον, οι χώρες αυτές βρίσκονται σε τροχιά ταχείας οικονομικής ανάπτυξης και οι πολίτες τους αυξάνουν σημαντικά το κατά κεφαλή τους εισόδημα. Το γεγονός αυτό οδηγεί στην αύξηση της κατανάλωσης και στη συνέχεια στην αυξανόμενη παραγωγή αποβλήτων. Συχνά, σε αυτές τις χώρες, η διαχείριση των απορριμμάτων δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί επαρκώς, έτσι ώστε πολλά από τα απορρίμματα καταλήγουν στο περιβάλλον και δυνητικά είναι διαθέσιμα για να εισέλθουν στα ποτάμια

 

«Π.Χ.»:  Πιστεύετε ότι απαιτείται μια παγκόσμια λύση για την αντιμετώπιση του μεγάλου προβλήματος της θαλάσσιας ρύπανσης; Και κατά την άποψή σας, τι πρέπει να κάνει η βιομηχανία των πλαστικών για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος;

 

«Dr Κ.Σ.»: Χρειαζόμαστε σίγουρα μια παγκόσμια προσπάθεια για την καταπολέμηση του προβλήματος, η οποία όμως να προσαρμόζεται στις κατά τόπους ιδιαιτερότητες της περιοχής ή της χώρας. Για παράδειγμα, στις βιομηχανικές χώρες υπάρχει ένα αναπτυγμένο σύστημα διαχείρισης αποβλήτων. Τα πλαστικά εισέρχονται συχνά στο περιβάλλον εξαιτίας της κακής συμπεριφοράς ορισμένων πολιτών, που δεν απορρίπτουν υπεύθυνα τα απορρίμματα τους. Αντίθετα στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες υπάρχει ανεπαρκές σύστημα διαχείρισης απορριμμάτων και οι πολίτες εκεί δεν έχουν άλλη επιλογή από την απόρριψη των αποβλήτων στο περιβάλλον. Έτσι, σε αυτές τις χώρες θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην κατασκευή κατάλληλων υποδομών διαχείρισης αποβλήτων. Νομίζω ότι η βιομηχανία πλαστικών είναι ένας βασικός παράγοντας επειδή βρίσκεται στην αρχή του κύκλου ζωής του προϊόντος. Το παράγει. Η  κοινωνική συνειδητοποίηση για τα πλαστικά απορρίμματα  στους ωκεανούς εκτιμώ ότι μπορεί να προκαλέσει μια στροφή προς μια πιο αποτελεσματική κυκλική οικονομία. Η βιομηχανία πλαστικών μπορεί να σχεδιάσει και να αναπτύξει προϊόντα και υλικά, τα οποία μπορούν να ανακυκλωθούν πιο εύκολα και να προσφέρουν βιώσιμες λύσεις»

 

«Π.Χ.»:  Στην έρευνα του Κέντρου Περιβαλλοντικής Έρευνας «Χέλμχολτζ» ( UFZ- Helmholtz) μπορούμε να βρούμε μερικά εκπληκτικά ευρήματα που ανατρέπουν όσα πιστεύαμε μέχρι στιγμής για τα απορρίμματα που καταλήγουν στους θαλάσσιους χώρους. Για παράδειγμα, υπήρχε η εντύπωση ότι οι χώρες που περιβάλλουν την Μεσόγειο είναι υπεύθυνες για τα απόβλητα στη θάλασσα αυτή. Αλλά πλέον μπορεί κάποιος να ισχυριστεί ότι μεγάλη συνεισφορά στην μόλυνση έχουν τα απορρίμματα που μεταφέρονται μέσω του Νείλου, ενός εκ των 10 ποταμών παγκοσμίως που ευθύνονται για τη θαλάσσια ρύπανση.

 

«Dr Κ.Σ.»: Ο Νείλος συνεισφέρει πιθανότατα στη μόλυνση της Μεσογείου αλλά σε αυτή συμβάλλουν και άλλα ποτάμια. Σε γενικότερο επίπεδο κάθε χώρα και κάθε ποτάμι συνεισφέρει στην μόλυνση των θαλάσσιων χώρων. Νομίζω ότι η κάθε χώρα θα πρέπει να αναγνωρίσει την ευθύνη της και να συμβάλλει στον απώτερο στόχο, που δεν θα πρέπει να είναι παρά μηδενικά απόβλητα στη θάλασσα.

Π.Χ.»: Υπάρχουν κάποια στοιχεία στο Κέντρο σχετικά με το πόσο καιρό χρειάζονται τα πλαστικά απορρίμματα για να φτάσουν στη θάλασσα μόλις απορριφτούν στον ποταμό; Χρειάζονται εβδομάδες, μήνες ή χρόνια;

 

«Dr Κ.Σ.»: Εργαζόμαστε πάνω σε αυτά τα ερωτήματα, αλλά δεν έχουμε ακόμα βέβαιες απαντήσεις. Το ερώτημα είναι κρίσιμο γιατί έτσι θα μπορούσαμε να διαχειριστούμε τις διαρροές. Αν διαρκούσε λίγους μήνες η μεταφορά του απορρίμματος από την ενδοχώρα μέχρι τις ακτές των ωκεανών, τότε η μείωση των εισροών θα ήταν σύντομα ανιχνεύσιμη και θα μπορούσαμε να έχουμε σημαντική πρόοδο στην καταπολέμηση της ρύπανσης. Εάν όμως διαρκούσε δεκαετίες τότε δεν πρόκειται να δούμε άμεση αλλαγή στα φορτία που καταλήγουν στους ωκεανούς.

 

 
news thumb
20.12.2018
«Η απαγόρευση των πλαστικών μιας χρήσης θα έχει μεγαλύτερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις».
Ο καθηγητής της σχολής Μηχανικών και Φυσικών Επιστημών του Πανεπιστημίου «Heriot - Watt» και του Ινστιτούτου Χημικών Επιστημών, Ντέιβιντ Μπάκναλ παραχωρεί συνέντευξη στον διαδικτυακό τόπο του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας και υπογραμμίζει ότι:  «η απαγόρευση των πλαστικών μιας χρήσης θα έχει μεγαλύτερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις εξαιτίας της έλλειψης αξιόπιστων εναλλακτικών λύσεων».

Στις αρχές Δεκεμβρίου, το όνομα του καθηγητή, Ντέιβιντ Μπάκναλ φιλοξενήθηκε στα μεγαλύτερα βρετανικά δίκτυα, όπως το «BBC» και το «ITV», αρθρώνοντας λόγο που δεν μας έχει συνηθίσει η ακαδημαϊκή κοινότητα. Εξέφρασε την ανησυχία του για την «δαιμονοποίηση», που έχει υποστεί ένα υλικό σαν το πλαστικό και υπογράμμισε ότι τυχόν απαγόρευση των πλαστικών μιας χρήσης, δύναται να οδηγήσει σε μεγαλύτερα περιβαλλοντικά προβλήματα, από τα σημερινά.

Εντοπίσαμε τον καθηγητή της σχολής Μηχανικών και Φυσικών Επιστημών του Πανεπιστημίου «Heriot - Watt» και του Ινστιτούτου Χημικών Επιστημών και δέχτηκε να απαντήσει στις ερωτήσεις μας για την δημιουργία του δικτύου 40 ακαδημαϊκών, που θα αφοσιωθούν σε μελέτες για το πλαστικό και την κυκλική οικονομία. Ο καθηγητής Μπάκναλ επεσήμανε ότι «τα πλαστικά είναι ζωτικής σημασίας για πολλές εφαρμογές» και επεσήμανε τη μεγάλη βοήθεια που προσφέρουν τα πλαστικά μιας χρήσης προς τους συμπολίτες μας με προβλήματα αναπηρίας. Υπογράμμισε την ανάγκη μετάβασης προς μια κυκλική οικονομία για τα πλαστικά, έκρουσε τον «κώδωνα του κινδύνου» για τις βιαστικές απαγορεύσεις των πλαστικών μιας χρήσης, χωρίς να υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, που θα οδηγήσουν σε μεγαλύτερα προβλήματα και αναφέρθηκε πολλές φορές στην ανάγκη δημιουργίας υποδομών για την καλύτερη διαχείριση των πλαστικών απορριμμάτων παγκοσμίως σε μια διαφορετική συνέντευξη που παραχώρησε στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας.

 

«www.ahpi.gr»: «Πρόσφατα μια ομάδα καθηγητών από το πανεπιστήμιο «Heriot-Watt» υποστήριξε ότι η απαγόρευση των πλαστικών μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερες επιπτώσεις για το περιβάλλον. Ένας από αυτούς τους ακαδημαϊκούς είστε και εσείς, καθηγητή Μπάκναλ. Μπορείτε να μας διαφωτίσετε σχετικά με αυτό το νέο Δίκτυο, που δημιουργήσατε και να μοιραστείτε με τους αναγνώστες μας τις προσδοκίες σας από την δημιουργία αυτής της ομάδας των ειδικών, που θα μελετήσει τα αυξανόμενα ζητήματα σχετικά με τα πλαστικά»;

«Ντέιβιντ Μπάκναλ»: «Το Δίκτυο μας δημιουργήθηκε από περίπου 40 ακαδημαϊκούς του πανεπιστημίου «Heriot-Watt», οι οποίοι έχουν διαφορετικά πεδία γνώσης, όπως: φυσικές επιστήμες, βιολογία, μια σειρά από επιστήμες μηχανικών, μάνατζμεντ και κοινωνικές επιστήμες. Με δεδομένη την πρόσφατη έντονη ενασχόληση του τύπου με περιβαλλοντικά ζητήματα, δημιουργήσαμε αυτό το Δίκτυο για να διεξαγάγουμε μια αμερόληπτη μελέτη, που θα είναι βασισμένη σε επιστημονικά τεκμηριωμένες αποδείξεις σχετικά με τα πλαστικά και την κυκλική οικονομία. Θέλουμε, μέσω αυτού του Δικτύου να κατανοήσουμε τα ζητήματα και τις προκλήσεις στους παραπάνω τομείς, έτσι ώστε να μπορέσουμε να διεξάγουμε ολιστικές και αυστηρές μελέτες, σε διαφορετικούς κλάδους, που χρησιμοποιείται το πλαστικό, όπως τα τρόφιμα και τις συσκευασίες, τα υφάσματα, το θαλάσσιο περιβάλλον, τις κατασκευές και τις μεταφορές. Στο πλαίσιο αυτών των μελετών θέλουμε να απευθύνουμε έκκληση σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, στην βιομηχανία, στους ακαδημαϊκούς, στις Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις και στο ευρύ κοινό, να συμμετάσχουν στη συζήτηση των πολύπλοκων αυτών θεμάτων που αφορούν τα πλαστικά και τις επιπτώσεις τους στο περιβάλλον. Θέλουμε να είμαστε σαφείς ότι οι συζητήσεις και τα αποτελέσματα των μελετών θα είναι αμερόληπτα και βασισμένα σε γεγονότα.

«www.ahpi.gr»: Στην Ελλάδα αυτή την εποχή υπάρχει μια συνεχιζόμενη συζήτηση σχετικά με αποκαλούμενα πλαστικά μιας χρήσης. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προτείνει απαγορεύσεις σε ορισμένα από αυτά τα πλαστικά για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, παρότι ακόμη δεν υπάρχει αξιόπιστη εναλλακτική τους. Η πρόταση οδηγίας για τη μείωση των πλαστικών μιας χρήσης έχει δεχθεί κριτική για την έλλειψη αξιολόγησης των προϊόντων, βασισμένη στην ανάλυση του κύκλου ζωής τους (LCA). Είναι, τελικά, οι απαγορεύσεις το κατάλληλο εργαλείο για να επιτευχθεί ο στόχος της μείωσης των πλαστικών που απορρίπτονται στο περιβάλλον ή μια συνολική απαγόρευση θα πλήξει περισσότερο το περιβάλλον εξαιτίας της έλλειψης εναλλακτικών;

«Ντέιβιντ Μπάκναλ»:  «Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί όταν συζητάμε για τα πλαστικά μιας χρήσης, διότι υπάρχουν πολλές εφαρμογές, όπου τα πλαστικά είναι ζωτικής σημασίας. Για παράδειγμα στις ιατρικές και υγειονομικές εφαρμογές όπου σήμερα δεν υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις και η απαγόρευσή τους θα έχει άμεσες και θανατηφόρες συνέπειες. Επιπλέον, επειδή τα πλαστικά είναι ελαφριά, η μεταφορά των καταναλωτικών αγαθών σε πλαστικές συσκευασίες απαιτεί λιγότερα δρομολόγια για τη μεταφορά των προϊόντων αυτών, εξοικονομώντας έτσι περισσότερα καύσιμα και μειώνοντας σημαντικά τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Μπορεί κάποιοι να επιθυμούν να απαγορευτούν ή να μειωθούν τα πλαστικά μιας χρήσης, πρέπει όμως να διασφαλίσουμε ότι θα τα αντικαταστήσουμε με υλικά που είναι καλύτερα για τον πλανήτη. Σε πολλές περιπτώσεις δεν υπάρχει αξιόπιστη εναλλακτική λύση, οπότε αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να προχωρήσουμε προς μια «κυκλική οικονομία» για τα πλαστικά και να αφήσουμε πίσω το γραμμικό μοντέλο «make-use-dispose» (παραγωγή – χρησιμοποίηση – απόρριψη), που χρησιμοποιούμε επί του παρόντος. Η υιοθέτηση του μοντέλου της κυκλικής οικονομίας θα απαιτήσει αλλαγές και βελτιώσεις όχι μόνο στα πλαστικά που παράγονται. Θα πρέπει να γίνουμε καλύτεροι, τόσο στην επαναχρησιμοποίηση όσο και στην ανακύκλωσή τους.

Ωστόσο, νομίζω ότι όταν οι περισσότεροι άνθρωποι μιλούν επικριτικά για τα πλαστικά μιας χρήσης αναφέρονται σε προϊόντα όπως τα πλαστικά καλαμάκια και τα κύπελλα. Πιθανότατα πολλοί άνθρωποι θα μπορούσαν να βρουν μια εναλλακτική λύση για τέτοια προϊόντα, όπως τα πλαστικά καλαμάκια, αλλά και πάλι το ζήτημα  των απαγορεύσεων δεν είναι τόσο ξεκάθαρο όσο υπονοούν οι πολιτικά κατευθυνόμενες οδηγίες. Μια τέτοια απαγόρευση μπορεί να έχει επιπτώσεις ειδικά στην ιατρική για τους ηλικιωμένους και τα άτομα με ειδικές ανάγκες, όπου τα πλαστικά μιας χρήσης είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση της καλής τους υγείας.

Αυτό που αγνοείται από αρκετούς, σε μεγάλο βαθμό σε αυτές τις συζητήσεις είναι ότι τα πλαστικά δεν δημιουργούν τα ζητήματα, για τα οποία ανησυχούν οι άνθρωποι, δηλαδή την μόλυνση του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Αυτό συμβαίνει εξαιτίας της κακής διαχείρισης των πλαστικών μετά την κατανάλωση παγκοσμίως, που επιτρέπει την είσοδο των πλαστικών στο θαλάσσιο περιβάλλον. Η καλύτερη διαχείριση των πλαστικών απορριμμάτων θα εμπόδιζε το υλικό να εισέλθει στο περιβάλλον και να το βλάψει. Αυτό θα μπορούσαμε να το επιτύχουμε χωρίς να απαγορευθεί η χρήση των πλαστικών.

 

«www.ahpi.gr»: Τα πλαστικά μιας χρήσης έχουν μεταμορφώσει την υγειονομική περίθαλψη και πολλοί άνθρωποι βασίζονται σε αυτά τα υλικά για τη βελτίωση της καθημερινότητας τους. Κατά την άποψή σας, ποια είναι η σωστή προσέγγιση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της εισόδου πλαστικών μιας χρήσης στο περιβάλλον; Η συμπεριφορά των καταναλωτών και η έλλειψη κατάλληλων υποδομών συλλογής αποβλήτων σε ορισμένες χώρες είναι δυο από τις συνιστώσες του προβλήματος. Η λύση μήπως είναι η εκπαίδευση και ο μετασχηματισμός μιας κοινωνίας που απορρίπτει ασυνείδητα, σε μια κοινωνία που θα βασίζεται στις αρχές της κυκλικής οικονομίας;

«Ντέιβιντ Μπάκναλ»: Μια μεγάλη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Science» το 2015, από Αμερικανούς ερευνητές, μελέτησε την προέλευση των πλαστικών που εισέρχονται στους ωκεανούς. Σύμφωνα με τα δεδομένα που συνέλλεξαν, για τα πλαστικά που εισέρχονται στους ωκεανούς υπεύθυνες είναι διάφορες χώρες. Στην μελέτη υπογραμμίζεται, επίσης, ότι ο αντίκτυπος είναι ευθέως ανάλογος με την οικονομική δυνατότητα μεμονωμένων χωρών, καθώς τα κράτη, με υψηλά εισοδήματα για τους πολίτες τους (όπως ορίζονται αυτά από την Παγκόσμια Τράπεζα) ευθύνονται μόνο για το περίπου 4% όλων των πλαστικών που εισέρχονται στους ωκεανούς. Υπάρχουν πολλαπλοί παράγοντες που μεγεθύνουν το πρόβλημα αλλά είναι σαφές ότι η δυνατότητα ύπαρξης καλύτερων υποδομών διαχείρισης των αποβλήτων αποτελεί σημαντικό παράγοντα. Αυτό που δεν είναι σαφές και δεν έχω δει καμία μελέτη σχετικά με αυτό, είναι το πώς η συμπεριφορά και η στάση μεμονωμένων ατόμων επηρεάζει την κακή διαχείριση των απορριμμάτων,  δηλαδή τα σκουπίδια. Συνεπώς, οι αλλαγές στη στάση των μεμονωμένων ατόμων θα μπορούσε να έχει μεγάλο αντίκτυπο, αλλά θα πρέπει να συνδυαστεί με μια καλύτερη προσέγγιση στη διαχείριση των αποβλήτων παγκοσμίως. Είναι απαραίτητο να συνεργαστούμε στενότερα με την βιομηχανία πλαστικών. Η εστίαση σε αυτό το στάδιο θα πρέπει να αφορά την συνεργασία με τους παραγωγούς για την ανάπτυξη των κατάλληλων εναλλακτικών λύσεων. Επίσης θα πρέπει να δοθεί βάρος σε λύσεις για την κατάλληλη συλλογή και διάθεση πλαστικών μιας χρήσης, έτσι ώστε τα άτομα με αναπηρίες να μην περιθωριοποιούνται περαιτέρω. Το να κατηγορούμε μεμονωμένα άτομα για τις επιλογές των προϊόντων που πραγματοποιούν, ανεξάρτητα για το αν πρόκειται για κατανάλωση ή απόρριψη πλαστικών μιας χρήσης, υπογραμμίζει ένα διαρθρωτικό πρόβλημα της κοινωνίας».

 

«www.ahpi.gr»: Σε μια πρόσφατη μελέτη σχετικά με τα απορρίμματα που εισέρχονται στο θαλάσσιο περιβάλλον, την οποία διεξήγαγε  το «Κέντρο Περιβαλλοντικής Έρευνας Helmholtz – UFZ» εξήχθη ως κύριο συμπέρασμα ότι 10 ποταμοί ευθύνονται για την πλειονότητα των πλαστικών που εισέρχονται στους ωκεανούς. Οκτώ από αυτούς βρίσκονται στην Ασία και περιβάλλονται από χώρες όπως η Κίνα, η Ινδία, η Ινδονησία, οι Φιλιππίνες και το Βιετνάμ.  Μήπως θα έπρεπε η Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ηνωμένο Βασίλειο και οι ΗΠΑ να επικεντρωθούν στις χώρες με ανεπαρκείς εγκαταστάσεις διαχείρισης αποβλήτων αντί να προτείνουν απαγορεύσεις για τα πλαστικά;

«Ντέιβιντ Μπάκναλ»: Η κακή διαχείριση των πλαστικών είναι ένα παγκόσμιο πρόβλημα, οπότε ενώ μεμονωμένες χώρες όπως οι ΗΠΑ, το Ηνωμένο Βασίλειο ή άλλες ευρωπαϊκές χώρες μπορούν να πάρουν μονομερώς μια συγκεκριμένη στάση για να αντιμετωπίσουν το ζήτημα με τα πλαστικά, ο παγκόσμιος αντίκτυπός των κινήσεων τους θα είναι πολύ μικρός. Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτές οι χώρες δεν θα πρέπει να αναλάβουν δράση, αλλά για να υπάρξει σημαντικός αντίκτυπος θα πρέπει να βοηθηθούν αποτελεσματικά οι χώρες με τα μεγαλύτερα προβλήματα, που συμβάλλουν στην σημερινή κατάσταση.

«www.ahpi.gr»:Πιστεύετε ότι απαιτείται μια παγκόσμια λύση για την αντιμετώπιση του προβλήματος των απορριμμάτων; Και κατά την άποψή σας, τι πρέπει να κάνει η βιομηχανία πλαστικών για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος;

 

«Ντέιβιντ Μπάκναλ»: Απολύτως, οι ανεξάρτητες δράσεις στις ευρωπαϊκές χώρες θα έχουν μικρό παγκόσμιο αντίκτυπο. Μόνο μέσω μιας συντονισμένης παγκόσμιας δράσης μπορούν να επιλυθούν τα ζητήματα της απόρριψης των πλαστικών στους θαλάσσιους χώρους και εν γένει της κακής διαχείρισης των απορριμμάτων.

 
news thumb
24.11.2018
Δημήτριος Σύρμος: «Θέλω τον Σ.Β.Π.Ε. με διαρκή παρουσία παντού».
«Ο Σ.Β.Π.Ε.  πλέον δεν είναι μόνος του. Συνεργάζεται και συνδιαμορφώνει την πολιτική των Ευρωπαϊκών Συνδέσμων πλαστικών» αναφέρει ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας, Δημήτριος Σύρμος ως επιστέγασμα της θητείας του σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ιστοσελίδα του Σ.Β.Π.Ε. «www.ahpi.gr». Με ενδελεχείς απαντήσεις προσφέρει μια ευσύνοπτη καταγραφή της περίπου οχτάμηνης θητείας του και αισιοδοξεί λέγοντας ότι : «όταν έχεις επιχειρήματα και δίκαια αιτήματα, μπορείς να αλλάξεις την ατζέντα». Ο πρόεδρος του Συνδέσμου υπογράμμισε ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του αποκαταστάθηκαν οι σχέσεις: «με τα Υπουργεία (κύρια το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας), τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης (Ε.Ο.ΑΝ.), την Ε.Ε.Α.Α. και βέβαια τις Μ.Κ.Ο. – Οικολογικές Οργανώσεις» ενώ εκτιμά ότι ο Σύνδεσμος απέδειξε ότι μπορεί να λειτουργήσει ως συντονιστής του εγχειρήματος της κυκλικής οικονομίας. Αποκαλύπτει ότι δεν υπήρξαν οι υποδομές και η προετοιμασία για να αντιμετωπίσει ο Σύνδεσμος την εξαιρετικά πιεστική κατάσταση που προέκυψε από τις Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ενώ θεωρεί ότι «ήταν καθοριστική η βοήθεια των μεγάλων εταιριών του κλάδου, οι οποίες  συμμετείχαν άμεσα στην Έκτακτη Οικονομική Ενίσχυση, την οποία ζήτησε το Διοικητικό Συμβούλιο του Σ.Β.Π.Ε.  για την αντιμετώπιση των εξόδων της επικοινωνιακής πολιτικής». Στόχος του Συνδέσμου θα πρέπει να είναι, όπως τον θέτει ο πρόεδρος του: «όλη η Ελλάδα και η Ευρώπη πρέπει να γνωρίσει σε όλες τις πτυχές του το «μαγικό» υλικό που λέγεται Πλαστικό».

 

«www.ahpi.gr»: Δεν έχετε συμπληρώσει χρόνο στην προεδρία του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας και σε λίγες ημέρες θα διεξαχθούν οι αρχαιρεσίες, που θα αναδείξουν το διοικητικό συμβούλιο για την επόμενη τριετία. Αναλάβατε βιαστικά εξαιτίας των συνθηκών που διαμορφώθηκαν έπειτα από την παραίτηση του πρώην προέδρου, Γεώργιου Λυσσαίου. Τώρα, μερικούς μήνες μετά ποιες αξιολογείται ως τις μεγαλύτερες προκλήσεις, που αντιμετωπίσατε τις πρώτες ημέρες στον προεδρικό θώκο;

«Δημήτριος Σύρμος»:  Ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος δεν είχε προετοιμασία και υποδομή για να αντιμετωπίσει την εξαιρετικά πιεστική κατάσταση που προέκυψε από τις Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τα τέλη από την Διευρυμένη Ευθύνη Παραγωγού (EPR), τα τέλη στην σακούλας από 01.01.2018.  Κυβέρνηση, Οργανισμοί, Κοινωνία και Επαγγελματίες αποδείχθηκε ότι δεν είχαν καθόλου ενημέρωση για τις αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και την αναγκαία συμμόρφωση που χρειάζεται. Οι Ευρωπαϊκές Οργανώσεις Πλαστικών (EuPC, PlasticsEurope) μέχρι το καλοκαίρι απέφευγαν να πάρουν ανοιχτά θέση, πιστεύοντας ότι σε μία ελεύθερη αγορά, πρέπει να γίνεται αυτορρύθμιση, κάτι το οποίο βέβαια δεν ισχύει με τις αποφάσεις της Ε.Ε. 

«www.ahpi.gr»: Ο Σ.Β.Π.Ε. εκπροσωπεί ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής βιομηχανίας πλαστικών. Είμαστε σε μια περίοδο «φυματικής» κατάστασης στην ελληνική οικονομία, με το υλικό επιπρόσθετα να αντιμετωπίζει απαγορεύσεις, δυσφημιστικές καμπάνιες και στερεότυπα που έχουν καλλιεργηθεί επί χρόνια. Σε αυτό το αποπνικτικό σκηνικό υπάρχει χώρος για να «κινηθεί» ο Σύνδεσμος, να αναλάβει δράσεις και να προωθήσει τα συμφέροντα των μικρών εταιρειών που τον απαρτίζουν ή η διαμορφωθείσα κατάσταση ξεπερνά τις δυνάμεις του;

«Δημήτριος Σύρμος»:  Όπως ανέφερα, όταν κάποιος αξιολογεί την κατάσταση, διαβάζει τα δεδομένα και έχει επιχειρήματα και δίκαια αιτήματα, μπορεί να αλλάξει την ατζέντα. Στην περίπτωση μας, η Ελληνική Βιομηχανία Πλαστικών, έχει μακρά πορεία(60 χρόνια μετράει ο Σ.Β.Π.Ε.), σε ένα γεωμορφολογικό περιβάλλον που έδωσε τις δυνατότητες πειραματισμού, ανάληψης δράσεων Έρευνας και Ανάπτυξης νέων υλικών και προϊόντων. Γνωρίζουμε τα πλεονεκτήματα των υλικών, έχουμε τεχνολογικά την δυνατότητα να κάνουμε μετασχηματισμό, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των Οδηγιών. Οι πλαστικές πρώτες ύλες έχουν μεγάλη εργαστηριακή υποστήριξη, συνεργάζονται με τα Γενικά Χημεία, την Βιομηχανία Τροφίμων. Παρατηρήσαμε ότι οι Οδηγίες, δυστυχώς, δεν είχαν επαρκή Επιστημονική Τεκμηρίωση, κάτι που το θέσαμε εξ αρχής στα Φόρα και τα Συμβούλια. Ο Σ.Β.Π.Ε.  πλέον δεν είναι μόνος του, συνεργάζεται και συνδιαμορφώνει την Πολιτική των Ευρωπαϊκών Συνδέσμων.

«www.ahpi.gr»:  Η πραγματικότητα είναι ότι, πολλές αποφάσεις για τα πλαστικά, όπως και η επικείμενη για τα πλαστικά μιας χρήσης (SUP), έρχονται από το εξωτερικό. Οι πρώτες πληροφορίες δεν είναι καλές. Τι πιστεύετε ότι θα συμβεί τελικά σε ότι αφορά το συγκεκριμένο θέμα και ποια κανάλια επικοινωνίας θα πρέπει να έχει «ανοιχτά» ο Σύνδεσμος για να μπορέσει να προασπίσει τα συμφέροντα των μελών του;

«Δημήτριος Σύρμος»:  Ο Σ.Β.Π.Ε.  ήλθε σε επαφή και είχε μακροσκελείς συζητήσεις με την Κα Μαρία Σπυράκη, Ευρωβουλευτή της ΝΔ και εισηγήτρια από πλευράς του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (EPP), του μεγαλύτερου οργανισμού στο Ευρωκοινοβούλιο. Της δώσαμε ολόκληρο φάκελο με τις θέσεις της Ευρωπαϊκής Βιομηχανίας Πλαστικών, τεκμηριωμένες θέσεις και προτάσεις βελτίωσης της κατάστασης, την φέραμε σε επαφή με «PlasticsEurope» και «EuPC». Η αρχική απόφαση δεν είναι καλή. Με την ενεργοποίηση όλων, προσπαθούμε να αλλάξουμε τις τροπολογίες (trilogies), που λαμβάνουν χώρα στις Βρυξέλλες, μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου. Αν και τα συμφέροντα του χαρτιού, του βασικού ανταγωνιστικού υλικού,  είναι μεγάλα σε όλο το Βόρειο Ημισφαίριο (Αλάσκα, Καναδάς, Σκανδιναβία, Ρωσία, Σιβηρία) και υπήρχε αρχική αμηχανία και ολιγωρία από μέρους των Πλαστικών, πιστεύουμε ότι τα επιχειρήματα είναι επαρκή και αξιόπιστα ώστε να ανατραπούν τα σημερινά δεδομένα.

«www.ahpi.gr»: Κατά τη διάρκεια της θητείας σας, υπήρξε μια εγρήγορση στη δημιουργία σχέσεων με τους φορείς χάραξης πολιτικής και στη βελτίωση των σχέσεων με τους ρυθμιστικούς φορείς. Σήμερα, λίγες ημέρες πριν τις αρχαιρεσίες πως αξιολογείτε τις σχέσεις του Σ.Β.Π.Ε.  με τους παραπάνω οργανισμούς;

«Δημήτριος Σύρμος»:  Ο Σ.Β.Π.Ε.  στην διάρκεια της χρονιάς έκανε πολύπλευρη Πολιτική. Αποκαταστήσαμε τις σχέσεις και επανήλθαμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, μετά από αρκετό καιρό, με τα Υπουργεία (κύρια το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας), τον Ελληνικό Οργανισμό Ανακύκλωσης (Ε.Ο.ΑΝ.), την Ε.Ε.Α.Α. και βέβαια τις Μ.Κ.Ο. – Οικολογικές Οργανώσεις. Ήταν μία δύσκολη και επίπονη προσπάθεια. Το αποτέλεσμα είναι ότι πλέον είμαστε τακτικοί συνομιλητές της Πολιτείας, συνδιαμορφώνουμε τις προδιαγραφές λειτουργίας και υλικών. Είμαστε καλεσμένοι και Ομιλητές, σε όλα τα Συνέδρια και Ημερίδες που διοργανώνονται για το Περιβάλλον, την Κυκλική Οικονομία, την Ανακύκλωση. 

«www.ahpi.gr»:  Βρισκόμαστε σε μια περίοδο αλλαγής, της μετάβασης προς μια Κυκλική Οικονομία. Η ελληνική βιομηχανία, θεωρείτε ότι, είναι έτοιμη για αυτή τη μετάβαση; Τι ρόλο μπορεί να διαδραματίσει ο Σύνδεσμος σε αυτή την μετάβαση;

«Δημήτριος Σύρμος»:  Η Κυκλική Οικονομία είναι μία αλυσίδα πολλών ενδιαφερομένων μερών. Κράτος, Κυβέρνηση, Περιφέρειες, Ο.Τ.Α., Φο.Δ.Σ.Α., Κ.Δ.Α.Υ., Ανακυκλωτές και Βιομηχανία Πλαστικών είναι μέρη του Κύκλου που διαμορφώνει ο καταναλωτής, ο οποίος είναι ο κρίσιμος παράγων επιτυχίας. Ο καταναλωτής, με την συμπεριφορά του, δημιουργεί την ανάλογη ποιότητα σκουπιδιών, την δυνατότητα διαχωρισμού και ανακύκλωσης τους. Δυστυχώς, κανένα από τα μέρη της αλυσίδας, δεν λειτουργεί επαρκώς μέχρι σήμερα στην Ελλάδα. Ο Σ.Β.Π.Ε.  ξεκίνησε διαβουλεύσεις με το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας και κατ’ επέκταση με τον Ε.Ο.ΑΝ., για την σύνταξη των προδιαγραφών, με το Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας, για την χρηματοδότηση μέσω Ε.Σ.Π.Α. της τεχνολογικής αναβάθμισης των υπαρχόντων Φο.Δ.Σ.Α. και την κατασκευή με την μέθοδο Σ.Δ.Ι.Τ. 45  Μ.Ε.Α. για να γίνεται επαρκής διαχωρισμός των προς ανακύκλωση απορριμμάτων, τέλος με το Υπουργείο Ψηφιακής Πολιτικής, για την δημιουργία Wi-Fiδικτύων για να μπορεί να υπάρχει Monitoring του όλου συστήματος συλλογής κάδων. Ο Σύνδεσμος απέδειξε ότι μπορεί να λειτουργήσει ως Συντονιστής του όλου εγχειρήματος.

«www.ahpi.gr»: Τα μέλη στήριξαν την προσπάθεια σας; Αισθάνεστε ότι είχατε γενικότερα την υποστήριξη που άρμοζε σε μια δύσκολη κατάσταση για την βιομηχανία των πλαστικών;

«Δημήτριος Σύρμος»:   Αρχικά υπήρξαν δυσκολίες γιατί ήταν μία πρωτόγνωρη κατάσταση και οπωσδήποτε υπήρξε καχυποψία για τις προθέσεις  και βέβαια αλλαγή συνηθειών. Ήταν καθοριστική η βοήθεια των μεγάλων εταιριών του κλάδου, οι οποίες γνωρίζοντας περισσότερα πράγματα από την ευρωπαϊκή πραγματικότητα, συμμετείχαν άμεσα στην Έκτακτη Οικονομική Ενίσχυση, την οποία ζήτησε το Διοικητικό Συμβούλιο του Σ.Β.Π.Ε.  για την αντιμετώπιση των εξόδων της επικοινωνιακής του πολιτικής. Είναι γεγονός ότι οι πολιτικές πρακτικές, δεν επιτρέπουν συμμετοχή πολλών συμμετεχόντων, διότι οι εκπρόσωποι του Κράτους, της Πολιτείας, των ΜΜΕ, θέλουν να έχουν σταθερούς συνομιλητές. Φροντίζουμε όμως να ενημερώνουμε τα μέλη μας επαρκώς.

«www.ahpi.gr»: Σε αυτή τη σχεδόν 8μηνη θητεία σας για ποια επιτεύγματα είστε ικανοποιημένος και τι θα μπορούσε να πάει καλύτερα στην θητεία σας;

«Δημήτριος Σύρμος»:   Ο Σ.Β.Π.Ε.  είναι μέσα στην μεγάλη «εικόνα», συμμετέχει ισότιμα στις διαπραγματεύσεις. Συμμετείχαμε σε πάνω από 40 Συνέδρια και Ημερίδες, στο 8μηνο. Ταξίδια και συμμετοχές στην Ευρώπη. Οικοδεσπότες στο «Mediterranean Advisory Board» της «PlasticsEurope» στην Αθήνα. Διοργανώσαμε το Διεθνές Συνέδριο του Συνδέσμου μας, στην διάρκεια της Έκθεσης: «SyskevasiaPlastica 2018», με συμμετοχή Υπουργού, Συμβούλων, Προέδρων Οργανισμών, Καθηγητών, των Εκτελεστικών Διευθυντών της «European Plastics Converters» και «PlasticsEurope», «CO.RE.PLA.», «Gr3n», Σύνδεσμοι Βιομηχανιών Πλαστικών από την Τουρκία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Κροατία και Σερβία. Ποτέ άλλοτε δεν είχαν γίνει τόσες εκδηλώσεις και συμμετοχές σε τόσο μικρό διάστημα. Οπωσδήποτε, θα μπορούσαμε να είχαμε κάνει κάποιες δράσεις εξωστρέφειας, ειδικά στην επαρχία, αν είχαμε την συμμετοχή μελών του Διοικητικού Συμβουλίου  και εθελοντών μελών μας.

«www.ahpi.gr»: Ο Σύνδεσμος οδεύει σε προεκλογική περίοδο. Τι θα πρέπει να έχει ο ΣΒΠΕ την 23η Νοεμβρίου που του λείπει σήμερα; Ποιες είναι οι δυσλειτουργίες που καταδείξατε κατά τη διάρκεια της θητεία σας και θα πρέπει να επιλυθούν με το νέο διοικητικό συμβούλιο και ποιο είναι το δικό σας όραμα για αυτόν;

«Δημήτριος Σύρμος»: Το νέο Διοικητικό Συμβούλιο πρέπει να εκπροσωπεί όλους τους παραγωγικούς κλάδους των Πλαστικών (αντιπροσωπευτικότητα). Πρέπει να λειτουργεί συλλογικά. Πρέπει να συμμετέχουν ενεργά όλα τα μέλη του. Χρειάζεται αρκετός χρόνος για να μπορέσουμε να φέρουμε γρήγορα και ικανοποιητικά αποτελέσματα. Χρειάζεται όμως, πάνω από όλα, η συμμετοχή όλων των μελών του Σ.Β.Π.Ε.  στις Ομάδες εργασίας και διαμόρφωσης θέσεων και τεκμηρίωσης. Κάθε μέλος είναι σημαντικό, με την γνώση, την εμπειρία, την θέληση του. Θέλω τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος παρόντα παντού. Όλη η Ελλάδα και η Ευρώπη πρέπει να γνωρίσει σε όλες τις πτυχές του το «μαγικό» υλικό που λέγεται Πλαστικό.
news thumb
01.09.2018
Συνέντευξη του  Καρλ Χάιντς Φέρστερ  στην Ιστοσελίδα του Σ.Β.Π.Ε.
 

Την ευελιξία, την δημιουργικότητα και την ανθεκτικότητα των ελληνικών επιχειρήσεων, που απαρτίζουν την βιομηχανία πλαστικών, εξαίρει σε συνέντευξη του στον δικτυακό τόπο του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας ο Εκτελεστικός Διευθυντής της «PlasticsEurope», Καρλ Χάιντς Φέρστερ. «Οι ελληνικές εταιρείες που λειτουργούν σήμερα έχουν καταφέρει να επιτύχουν παρά όλη την δυσμενή κατάσταση που επικρατεί στην ελληνική οικονομία» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κύριος Φέρστερ, ο οποίος έκανε λόγο για μια «συστημική προσέγγιση» για τα αποκαλούμενα πλαστικά μιας χρήσης. «Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να αποφύγει τους εύκολους δρόμους, καθώς οι απαγορεύσεις των προϊόντων από πλαστικό δεν είναι η λύση». Ο Εκτελεστικός Διευθυντής της «PlasticsEurope» επεσήμανε ότι υπάρχουν τρεις τρόποι για τη μείωση των απορριμμάτων. «Κατάλληλες υποδομές διαχείρισης αποβλήτων,  καινοτομία και έξυπνος σχεδιασμός προϊόντων» ανέφερε χαρακτηριστικά.

«Σ.Β.Π.Ε.»: Τα θαλάσσια απορρίμματα και η ρύπανση παρότι δεν αποτελούν νέα προβλήματα, εντούτοις βρίσκονται ξανά στο προσκήνιο. Η «PlasticsEurope» ανέλαβε πολλές πρωτοβουλίες προκειμένου να αντιμετωπίσει και κατά συνέπεια να ελαχιστοποιήσει τις επιπτώσεις των πλαστικών, που δεν απορρίπτονται με τον κατάλληλο τρόπο, στους θαλάσσιους χώρους. Τι γίνεται αυτή τη στιγμή για να αντιμετωπιστεί αυτή η πρόκληση και ποιες είναι οι προτεραιότητες για το μέλλον;

«Καρλ Χάιντς Φέρστερ»: «Τα πλαστικά δεν ανήκουν στους θαλάσσιους χώρους. Τα απορρίμματα που διαρρέουν στους θαλάσσιους χώρους είναι μια παγκόσμια πρόκληση που απαιτεί απαντήσεις σε παγκόσμια κλίμακα. Επομένως η εστίασή μας βρίσκεται σε παγκόσμιες πρωτοβουλίες όπως οι παρακάτω:

 
  • Συνεργασία με το «Παγκόσμιο Συμβούλιο Πλαστικών» (World Plastics Council ) για την εύρεση λύσεων για τα θαλάσσια απορρίμματα. ( Marine Litter Solutions)
  • Το πρόγραμμα «Operation Clean Sweep» για τους πλαστικούς κόκκους (pellets)
  • Την Παγκόσμια Συμμαχία Πλαστικών (Global Plastics Alliance ) για την αποτροπή θαλάσσιων απορριμμάτων.

 

Έτσι, οι υφιστάμενες δραστηριότητες που αποσκοπούν στην πρόληψη των απορριμμάτων στις θάλασσες περιλαμβάνουν εκπαιδευτικά προγράμματα σε όλα τα κράτη μέλη, την οριοθέτηση στόχων για την αποτροπή της απώλειας πλαστικών κόκκων και μια νέα έρευνα σχετικά με την προέλευση των πιο συνηθισμένων πλαστικών απορριμμάτων στο περιβάλλον.

 

«Σ.Β.Π.Ε.»: Η ευρωπαϊκή βιομηχανία πλαστικών έχει δεσμευτεί να συμβάλει στην επίτευξη μιας αποτελεσματικότερης κυκλικής οικονομίας. Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση για τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να υιοθετήσουν μια αποτελεσματική κυκλική οικονομία; Νομίζετε ότι είναι έτοιμα να προσαρμοστούν και να εφαρμόσουν τη συνολική στρατηγική για μια πιο αποτελεσματική κυκλική οικονομία;

«Καρλ Χάιντς Φέρστερ»: «Η Εθελοντική Δέσμευση της PlasticsEurope για το 2030 (2030 Voluntary Commitment) επικεντρώνεται στην αύξηση της επαναχρησιμοποίησης και της ανακύκλωσης, στην αποτροπή διαρροής πλαστικών στο περιβάλλον και στην επιτάχυνση της αποδοτικότητας των πόρων. Δεσμευόμαστε να επιτύχουμε το στόχο του 60% της επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης για τις πλαστικές συσκευασίες μέχρι το 2030. Η επίτευξη του στόχου αυτού θα οδηγήσει σε έναν μεγαλύτερο. Στην επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και/ή ανάκτηση του 100% των πλαστικών συσκευασιών έως το 2040 στην ΕΕ-28, την Νορβηγία και την Ελβετία. Για παράδειγμα, ο οικολογικός σχεδιασμός θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην αύξηση της κυκλικότητας και την αποδοτικότητα των πόρων. Ταυτόχρονα, οι νέες τεχνολογίες, που θα αφορούν τις πλαστικές συσκευασίες θα αυξήσουν την ανακυκλωσιμότητα τους. Εργαζόμαστε για να επιταχύνουμε την ανάπτυξη λύσεων μηχανικής και χημικής ανακύκλωσης, που θα οδηγήσουν σε ανακυκλωμένα υλικά υψηλότερης ποιότητας και συνεπώς σε ευρύτερη χρήση ανακυκλωμένων προϊόντων. Αυτό είναι ένα μόνο από τα παραδείγματα του μετασχηματισμού της βιομηχανίας πλαστικών. Η επίτευξη αυτών των φιλόδοξων στόχων θα εξαρτηθεί επίσης από τη δέσμευση αλλά και τη στήριξη των υπευθύνων χάραξης πολιτικής σε ευρωπαϊκό, εθνικό και τοπικό επίπεδο, προκειμένου να διασφαλιστεί η εφαρμογή του κατάλληλου ρυθμιστικού πλαισίου, καθώς και η κινητοποίηση της δημόσιας χρηματοδότησης. Όσον αφορά τα κράτη μέλη, υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ τους όσον αφορά τις ήδη διαθέσιμες υποδομές και τις δυνατότητες χρηματοδότησης για την αναβάθμιση των υποδομών.

«Σ.Β.Π.Ε.»: Τα αποκαλούμενα πλαστικά μιας χρήσης βρίσκονται τώρα στο «μάτι του κυκλώνα» παγκοσμίως. Η Ευρωπαϊκή Ένωση προτείνει την απαγόρευση ορισμένων πλαστικών μίας χρήσης για την προστασία του θαλάσσιου οικοσυστήματος. Για πολλά προϊόντα πάντως δεν υπάρχει ακόμα μια βιώσιμη εναλλακτική λύση. Ποιες είναι οι προσδοκίες της «PlasticsEurope» για το θέμα αυτό;

«Καρλ Χάιντς Φέρστερ»: Η προτεραιότητα μας θα πρέπει να είναι η διακοπή εισόδου απορριμμάτων στα ποτάμια και τους ωκεανούς μας, συμπεριλαμβανομένων των πλαστικών αποβλήτων. Αυτό που υποστηρίζουμε είναι μια συστημική προσέγγιση, καθώς τα εναλλακτικά προϊόντα μπορεί να μην είναι πιο βιώσιμα. Καλούμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αποφύγει τους εύκολους δρόμους, καθώς οι απαγορεύσεις των προϊόντων από πλαστικό δεν είναι η λύση. Θεωρούμε ότι η έλλειψη σαφέστατων ορισμών στην πρόταση της Κομισιόν θα δημιουργήσει σημαντικά προβλήματα στην πρακτική εφαρμογή της. Η ασάφεια τους θα μπορούσε να οδηγήσει σε διαφορετικές ερμηνείες μεταξύ των κρατών μελών, σε έλλειψη σαφήνειας και τελικά σε κατακερματισμό της εσωτερικής αγοράς. Πολυάριθμα προϊόντα που είναι εξαιρετικά αποδοτικά από πλευράς πόρων και τα οποία δεν ανήκουν στα κορυφαία απορρίμματα που μεταφέρονται στους θαλάσσιους χώρους θα μπορούσαν να επηρεαστούν αρνητικά από την παρούσα πρόταση. Πιστεύουμε στην αντιμετώπιση των πρωταρχικών αιτίων των θαλάσσιων απορριμμάτων και όχι στη διαιώνιση του προβλήματος.

<Σ.Β.Π.Ε.»:  Υπάρχουν όλο και περισσότερες απαγορεύσεις και περιορισμοί όσον αφορά τα πλαστικά προϊόντα. Ταυτόχρονα, αυξάνεται η φημολογία ότι επίκειται απαγόρευση των μικροπλαστικών στα καλλυντικά, οι απαγορεύσεις των πλαστικών σακουλών αυξάνονται με ταχείς ρυθμούς παγκοσμίως και πλέον υπάρχει σημαντικό θέμα με τα αποκαλούμενα πλαστικά μιας χρήσης. Η ρύπανση από πλαστικά κερδίζει αρνητική δημοσιότητα παντού. Κάθε μέρα οι καταναλωτές εκπαιδεύονται στις αρνητικές επιπτώσεις των πλαστικών από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τους οικολόγους. Πώς μπορεί η βιομηχανία πλαστικών να αντιδράσει αποτελεσματικά σε αυτές τις δυσφημιστικές εκστρατείες;


«Καρλ Χάιντς Φέρστερ»:  
Πιστεύουμε σε μια συντονισμένη προσέγγιση με τη συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων μερών και όχι μόνο τους παραγωγούς πλαστικών. Θεωρούμε ότι υπάρχουν τρεις τρόποι για τη μείωση των απορριμμάτων: κατάλληλες υποδομές διαχείρισης αποβλήτων, καινοτομία και έξυπνος σχεδιασμός προϊόντων, σε συνάφεια με εκστρατείες ευαισθητοποίησης που θα οδηγήσουν σε πιο υπεύθυνη συμπεριφορά των καταναλωτών, οι οποίοι θα αντιμετωπίζουν τα απορρίμματα ως πόρο. Πιστεύουμε στην αντιμετώπιση των πρωταρχικών αιτίων των  απορριμμάτων και όχι στη διαιώνιση του προβλήματος. Επιπλέον, η συνοχή της πολιτικής θα πρέπει να διασφαλίζεται σε συνδυασμό με μέτρα που αποσκοπούν στην αλλαγή της συμπεριφοράς των καταναλωτών, γεγονός που είναι υψίστης σημασίας για ένα βιώσιμο μέλλον. Θα πρέπει να  αναπτυχθεί μια εναρμονισμένη μεθοδολογία παρακολούθησης για τα θαλάσσια απορρίμματα στην Ευρώπη.

«Σ.Β.Π.Ε.»:  «Όλοι οι φορείς της βιομηχανίας πλαστικών αναφέρονται στην εκπαίδευση των καταναλωτών σχετικά με τα οφέλη των πλαστικών. Μερικές φορές δεν είναι τόσο σαφές πώς μπορούμε να επιτύχουμε σε αυτό. Κατά τη γνώμη σας, πώς μπορούν οι καταναλωτές να εκπαιδευτούν πιο αποτελεσματικά και ποιες είναι οι πρωτοβουλίες που πρέπει να αναλάβει η βιομηχανία πλαστικών για να διευκολυνθεί αυτή η προσπάθεια;

«Καρλ Χάιντς Φέρστερ»: Οι εκστρατείες ευαισθητοποίησης σχετικά με τα μοναδικά οφέλη των πλαστικών είναι ένας τρόπος για να αρθούν οι παρανοήσεις, μαζί με εκπαιδευτικά προγράμματα που αναπτύσσονται και με τη βοήθεια σχολείων και τοπικών κοινοτήτων. Οι άνθρωποι πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι τα πλαστικά είναι παντού και αποτελούν ουσιαστικό μέρος της καθημερινής μας ζωής. Σε πολλές περιπτώσεις, τα είδη μιας χρήσης είναι η λύση για τις απαιτήσεις της αγοράς ή των κανονιστικών ρυθμίσεων για τη διασφάλιση της υγιεινής, της προστασίας των καταναλωτών και της ασφάλειας των τροφίμων. Αυξάνουν τη διάρκεια ζωής και αποτρέπουν τα απόβλητα τροφίμων. Η «PlasticsEurope» πρωτοστατεί στην καταπολέμηση των θαλάσσιων απορριμμάτων και δεσμεύεται πλήρως να βοηθήσει να δοθεί τέλος στη διαρροή πλαστικών στο περιβάλλον. Φυσικά, γνωρίζουμε τα θέματα που σχετίζονται με τη διαχείριση ορισμένων πλαστικών στο τέλος της χρησιμοποίησης τους. Είναι απαράδεκτο να διαρρέουν πλαστικά στο περιβάλλον. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο πιστεύουμε ότι η στρατηγική για τα πλαστικά είναι ένα καλό εργαλείο για την καταπολέμηση αυτής της περιβαλλοντικής πρόκλησης και θα έχει θετικό αντίκτυπο στη βιομηχανία πλαστικών.

«Σ.Β.Π.Ε. »: Μιας και εργαζόσασταν στην Ελλάδα γνωρίζετε καλά ότι η ελληνική οικονομία παραμένει σε κακή κατάσταση. Η ελληνική βιομηχανία πλαστικών προσπαθεί να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση και το αποτέλεσμα δεν είναι πάντα αισιόδοξο. Ποια είναι η γνώμη σας για την ελληνική βιομηχανία πλαστικών και αν θέλετε να στείλετε ένα μήνυμα στους αναγνώστες της ιστοσελίδας του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας;

«Καρλ Χάιντς Φέρστερ»:  Για μια απίστευτα μακρά περίοδο, άνω των 8 ετών (!), η ελληνική βιομηχανία πλαστικών δραστηριοποιείται σε ένα περιβάλλον κρίσης, που χαρακτηρίζεται από μαζική μείωση του καταναλωτικού εισοδήματος και ένα τραπεζικό σύστημα που δεν μπορεί να εξασφαλίσει επαρκή ρευστότητα. Αυτό είναι πρωτοφανές στην μεταπολεμική Ευρώπη. Οι εταιρείες που λειτουργούν σήμερα έχουν καταφέρει να επιτύχουν παρά όλη αυτή την δυσμενή κατάσταση. Νομίζω ότι αυτό οφείλεται σε συγκεκριμένα πλεονεκτήματα του ελληνικού πολιτισμού: την εξαιρετική ευελιξία, τη δημιουργικότητα και την ανθεκτικότητα. Ως εκ τούτου, προσωπικά βλέπω περισσότερες  δυνατότητες για ανοδική πορεία από εδώ και στο εξής παρά για καθοδική.

 
news thumb
13.01.2018
Alexandre Dangis: «Οι ελληνικές εταιρείες πρέπει να αναζητήσουν συνεργασίες για να διευρυνθούν και να γίνουν ανταγωνιστικές»
Ο Διευθύνων Σύμβουλος της «EuPC», Alexandre Dangis εγκαινιάζει τη νέα ιστοσελίδα του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδος με μια συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης και σχολιάζει  τα ζητήματα της επικαιρότητας, που απασχολούν την παγκόσμια βιομηχανία των πλαστικών. Παράλληλα, αναφέρει τον μονόδρομο της υιοθέτησης ενός εναλλακτικού μοντέλου ανάπτυξης για τις ελληνικές βιομηχανίες πλαστικών και υποστηρίζει ότι παρά τον εντεινόμενο πόλεμο κατά του υλικού: «δεν θα υπάρξει ποτέ ένας κόσμος χωρίς πλαστικά»

 

«Σ.Β.Π.Ε.»: «Τα πλαστικά είναι το μοναδικό υλικό που υπόκειται σε συνεχείς νομοθετικές ρυθμίσεις.  Οι απαγορεύσεις και οι χρεώσεις στις πλαστικές σακούλες παγκοσμίως,  οι προτεινόμενες χρεώσεις για τα πλαστικά μιας χρήσης στη Μεγάλη Βρετανία και οι απαγορεύσεις στη Γαλλία. Τα  πλαστικά καλαμάκια φαίνεται να είναι το επόμενο επεισόδιο στον «πόλεμο» που οι ακτιβιστές και οι περιβαλλοντολόγοι εξαπολύουν στα πλαστικά. Μήπως τελικά βιώνουμε τη μετάβαση σε έναν κόσμο χωρίς πλαστικά; Ποια είναι η άποψη της «EuPC» σχετικά με τις αυξημένες απαγορεύσεις και χρεώσεις για τα πλαστικά προϊόντα και τι μπορεί να γίνει για να αλλάξει η αντίληψη των πολιτών για το υλικό»;

«A.D.»: «Δεν θα υπάρξει ποτέ ένας κόσμος χωρίς πλαστικά.  Αντιθέτως τα  πλαστικά συμβάλλουν σημαντικά τόσο στην ευημερία όσο και στην προστασία των ανθρώπων. Είναι αδιανόητο να φανταστούμε τη ζωή μας χωρίς αυτό το φανταστικό πολυμερές υλικό. Ωστόσο, όσον αφορά τα ζητήματα που αφορούν το τέλος του κύκλου ζωής ενός προϊόντος, οι βιομηχανίες μας θα πρέπει να προωθήσουν και να διασφαλίσουν τη δημιουργία καλύτερων συστημάτων ανακύκλωσης. Για δεκαετίες, η βιομηχανία παραγωγής πλαστικών υλικών  ενδιαφερόταν ελάχιστα για την ανακύκλωση πλαστικών απορριμμάτων και προτιμούσε την φαινομενικά εύκολη λύση της ανάκτησης ενέργειας καθώς και την εξαγωγή αποβλήτων. Σήμερα τόσο ο κόσμος όσο και ο καταναλωτής έχουν αλλάξει.

Οι εξαγωγές και η μεταφορά των απορριμμάτων στο εξωτερικό δεν είναι μια βιώσιμη λύση στον σημερινό κόσμο και οι  απαγορεύσεις δεν αποτελούν λύσεις για τη δημιουργία μιας πιο αποτελεσματικής  κυκλικής οικονομίας. Από την άλλη πλευρά, οι χρεώσεις μπορούν να υποστηρίξουν τη μείωση της υπερκατανάλωσης, όπως για παράδειγμα στις σακούλες μεταφοράς και να βοηθήσουν στην επαναφορά της διαχείρισης αποβλήτων σε ελεγχόμενο σημείο. Τέτοια μέτρα είναι φυσικά αποτελεσματικά μόνον εάν τα τέλη χρησιμοποιηθούν για την εξυπηρέτηση του πραγματικού σκοπού της ανακύκλωσης και για τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης σε τοπικό επίπεδο, εκεί δηλαδή, όπου προέρχονται τα απόβλητα. Η πληρωμή των τελών είσπραξης απορριμμάτων πρέπει να αποφέρει οφέλη στις τοπικές κοινωνίες, ώστε να καταστεί δυνατή η ανακύκλωση πλαστικών στις συγκεκριμένες περιοχές. Η ξεχωριστή συλλογή των πλαστικών αποβλήτων, η ανακύκλωση αυτών των αποβλήτων και συνέχεια η παραγωγή νέων προϊόντων αποτελεί την καλύτερη λύση για να γίνει η βιομηχανία πλαστικών υλών περισσότερο βιώσιμη και φιλική προς το περιβάλλον.

 

Ένα άλλο κρίσιμο σημείο για να αλλάξει η αντίληψη των πολιτών σχετικά με τα ζητήματα αυτά είναι η εκπαίδευση του κοινού για τα πλαστικά και την ανακύκλωσή τους. Οι καταναλωτές πρέπει να γνωρίζουν την ανάγκη της ξεχωριστής συλλογής πλαστικών απορριμμάτων για την ανάπτυξη αποτελεσματικών συστημάτων ανακύκλωσης. Για να επιτευχθεί πραγματική η αλλαγή, η λύση είναι η συνεργασία όλων των εμπλεκομένων.

https://youtu.be/Oqmz6-TiRAs

«Σ.Β.Π.Ε.»:  «Η πολυαναμενόμενη «Στρατηγική για τα Πλαστικά» (Strategy for Plastics) θα δημοσιευθεί τις επόμενες εβδομάδες (σ.σ. η συνέντευξη δόθηκε στις 11 Ιανουαρίου). Τι προσδοκά η «EuPC» από την Στρατηγική και ποιο θα ήταν το χειρότερο δυνατό σενάριο για την βιομηχανία πλαστικών»;

«A.D.»:  «Το χειρότερο δυνατό σενάριο για τη βιομηχανία πλαστικών θα ήταν να αφεθεί εντελώς στα χέρια των ρυθμιστικών αρχών τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μια περίπτωση δηλαδή, όπου οι τοπικές, εθνικές και ευρωπαϊκές αρχές θα συλλέγουν φόρους για να διαχειριστούν το ζήτημα των πλαστικών απορριμμάτων. Μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε να προκαλέσει τεράστια προβλήματα και στρεβλώσεις στην ευρωπαϊκή αγορά και αναποτελεσματικότητα στη χρήση και τη διανομή των συλλεγόμενων κεφαλαίων. Η «EuPC» αναμένει από τη «Στρατηγική για τα Πλαστικά» της Ευρωπαϊκής Ένωσης ότι τόσο οι ρυθμιστικές αρχές όσο και η βιομηχανία των πλαστικών, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, θα μπορέσουν να συνεργαστούν για να επιτύχουν μια καλύτερη βιομηχανία πλαστικών το 2040. Οι σημαντικότερες πτυχές για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η κατασκευή υποδομών στην Ευρώπη για τη συλλογή,  η ανακύκλωση και η επαναχρησιμοποίηση όσο περισσοτέρων πλαστικών είναι δυνατόν. Ο μετασχηματισμός μιας βιομηχανίας τόσο μεγάλης και κατακερματισμένης, όπως αυτή της βιομηχανίας των πλαστικών, που αποτελείται από περισσότερες από 60.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις, δεν θα συμβεί εν μία νυκτί. Εάν οι σωστοί στόχοι καθοριστούν και υποστηριχθούν από συγκεκριμένου κανόνες, τότε πιστεύω ότι θα έχουμε μια λογική ευκαιρία για να επιτύχουμε.

https://youtu.be/wj-gpwwqpPo

 «Σ.Β.Π.Ε.»:  Η ευρωπαϊκή βιομηχανία πλαστικών έχει δεσμευτεί να συμβάλει στην επίτευξη της κυκλικής οικονομίας. Πρόσφατα, οι ευρωπαϊκές βιομηχανίες πλαστικών επιβεβαίωσαν την υποστήριξή τους στο πακέτο κυκλικής οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση που θα αντιμετωπίσει η βιομηχανία πλαστικών κατά τη μετάβαση σε μια κυκλική οικονομία και ποιος θα είναι ο ρόλος των πλαστικών σε αυτή;

 

«A.D.»: Τα πλαστικά έχουν τεράστιες δυνατότητες και θα συμβάλουν στο πακέτο της κυκλικής οικονομίας της Ε.Ε. Οι προτεινόμενες εθελοντικές δεσμεύσεις της ευρωπαϊκής βιομηχανίας πλαστικών θα οδηγήσουν στην αύξηση της κυκλικότητας πολλών πολυμερών. Δεδομένου ότι όλα τα πολυμερή δεν έχουν τις ίδιες εγγενείς ιδιότητες στην ανακύκλωση, χρειάζεται να αρχίσουμε να αναπτύσσουμε περαιτέρω τις επιλογές χημικής ανακύκλωσης σε συνεργασία με τους παραγωγούς πολυμερών. Αρκετά έργα έχουν ήδη αρχίσει και είμαι πεπεισμένος ότι η βιομηχανία θα συνεχίσει να αποτελεί πρωτοπόρο σε αυτήν την καινοτομία με ή χωρίς δημόσια υποστήριξη. Για να επιτύχει, απαιτούνται ισχυρές συνεργασίες σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας, συμπεριλαμβανομένων των ιδιοκτητών εταιρειών, των OEMs (Original Equipment Manufacturers), των συλλεκτών απορριμμάτων και των εμπόρων λιανικής πώλησης. Τα πλαστικά προϊόντα μας αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της νεοσυσταθείσας πλαστικής οικονομίας και όλοι οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να συνεργαστούν για να διατηρήσουν τα ρεύματα αποβλήτων υπό έλεγχο.

 

Δύο πολύ καλές και λειτουργικές συνεργασίες υπάρχουν ήδη και μπορούν να χρησιμεύσουν ως σημείο αναφοράς για μελλοντικές πρωτοβουλίες: Το VinylPlus® (PVC) και το PETCORE Europe (PET). Ωστόσο, πρέπει να προταθούν νέες πλατφόρμες και να αρχίσουν το έργο τους εντός του 2018.

https://youtu.be/fpsjvJj7M-8

 «Σ.Β.Π.Ε.»:  Τα θαλάσσια απορρίμματα είναι ένα περίπλοκο θέμα που επηρεάζει τους ωκεανούς, τις θάλασσες και τα ποτάμια και δυστυχώς η βιομηχανία πλαστικών βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα σε ότι αφορά το θέμα αυτό. Τι κάνει η βιομηχανία πλαστικών για να αντιμετωπίσει αυτό το πρόβλημα και ποιες είναι οι προτεραιότητες για το μέλλον;

 

«A.D.»:  Οι αιτίες για τα θαλάσσια απορρίμματα είναι η «συμπεριφορά των καταναλωτών» και η έλλειψη κατάλληλων υποδομών συλλογής αποβλήτων σε ορισμένες χώρες. Απαιτείται περισσότερη εκπαίδευση σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας μας και ιδιαίτερα στα σχολεία. Δεν μπορεί να συνεχιστεί το μοντέλο της κοινωνίας, που απορρίπτει ανεύθυνα τα απορρίμματα της και πρέπει όλοι να εξασφαλίσουμε ότι η επόμενη γενιά θα γαλουχηθεί με τις σωστές αξίες. Για να συμβεί αυτό θα πρέπει για παράδειγμα όλα τα παιδιά μας να τοποθετούν  τα πλαστικά απορρίμματα τους σε χωριστούς κάδους αποκομιδής απορριμμάτων. Ταυτόχρονα, αν αυτά τα παιδιά δουν επιτυχημένες πρωτοβουλίες ανακύκλωσης στην τοπική τους κοινωνία, θα κατανοήσουν πλήρως την αξία μιας πιο κυκλικής οικονομίας. Μέχρι σήμερα, ο πραγματικός κόσμος της ανακύκλωσης πλαστικών δεν ήταν πάντοτε ορατός σε τοπικό επίπεδο. Στόχος θα πρέπει να είναι να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα ανακύκλωσης σε χώρες με προβληματικές υποδομές συλλογής και ανακύκλωσης πλαστικών απορριμμάτων. Πιστεύω ότι η Ελλάδα είναι μία από αυτές (μόνο το 37,1% των πλαστικών απορριμμάτων συσκευασίας ανακτήθηκε στην Ελλάδα το 2015).

Μια οργάνωση που αντιμετωπίζει με πολύ συμπαγή τρόπο τη θαλάσσια ρύπανση είναι το «Waste Free Oceans» (WFO – Ωκεανοί χωρίς Απορρίμματα). Το «WFO» είναι ένα διεθνές ίδρυμα που ασχολείται με τους καθαρισμούς της θαλάσσιας ρύπανσης σε τοπικό επίπεδο και μετατρέπει τα πλαστικά απόβλητα σε προϊόντα προκειμένου να φτάσει το μήνυμα του στους καταναλωτές. Επιπλέον, εργάζονται για την εκπαίδευση της κοινωνίας μας. Το «WFO» δημιούργησε για παράδειγμα ένα πολύ ωραίο βιβλίο για παιδιά το οποίο μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες και προωθείται τοπικά στα σχολεία από εταιρείες και οργανισμούς.

https://youtu.be/QiMUwZjGkx4

«Σ.Β.Π.Ε.»: Όπως γνωρίζετε, η ελληνική οικονομία συνεχίζει να βρίσκεται σε αναταραχή. Η ελληνική βιομηχανία πλαστικών προσπαθεί να αντιμετωπίσει αυτή την κατάσταση και το αποτέλεσμα δεν γεννά πάντα αισιοδοξία. Ποια είναι η γνώμη σας γενικά για την ελληνική βιομηχανία πλαστικών; Επίσης, θα θέλετε να στείλετε ένα μήνυμα στους αναγνώστες της νέας ιστοσελίδας του Συνδέσμου www.ahpi.gr ;

 

«A.D.»:  Το μήνυμά μου προς την ελληνική βιομηχανία είναι: «ο κόσμος έχει αλλάξει και έτσι έχει συμβεί και με τη βιομηχανία πλαστικών. Οι εταιρείες που για δεκαετίες συνήθισαν να θεωρούν την κερδοφορία της επιχείρησης τους ως δεδομένη, θα πρέπει να καταλάβουν ότι η αλλαγή έχει ήδη συντελεστεί. Οι εταιρείες που δεν προσαρμόζονται σε αυτή την αλλαγή θα αντιμετωπίσουν δυσκολίες επιβίωσης ενώ φαίνεται ότι θα υπάρξει περαιτέρω αναδιάρθρωση της βιομηχανίας μεταποίησης πλαστικών στην Ελλάδα. Ιδιαίτερα για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις, που απ’ ότι γνωρίζω υπάρχουν πολλές στην Ελλάδα, είναι αναγκαίο  να αναζητήσουν συνεργασίες. Οι επιχειρήσεις πρέπει να διευρυνθούν προκειμένου να αναπτυχθούν και να παραμείνουν ανταγωνιστικές τόσο σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

 

Η καινοτομία είναι το κλειδί. Συνεπώς, οι ελληνικές εταιρείες πρέπει να αναζητήσουν νέες αγορές εκτός της χώρας τους και να επενδύσουν στην ανάπτυξη νέων δραστηριοτήτων, όπως για παράδειγμα τη δημιουργία νέων προϊόντων με ανακυκλωμένα πολυμερή.

Η «EuPC» διεξάγει μια ενδιαφέρουσα έρευνα σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τη χρήση ανακυκλωμένων πλαστικών υλικών προκειμένου να παροτρύνει περισσότερες εταιρείες να σκέφτονται κυκλικά. Οι ελληνικές εταιρείες πρέπει να εξετάσουν αυτή την έρευνα και να προβούν στη δική τους ανάλυση. Τα επιχειρηματικά μοντέλα δεν λειτουργούν πλέον για δεκαετίες, αλλά για πέντε χρόνια το πολύ. Η μεταβολή της δυναμικής τους είναι ο μόνος τρόπος για να μπορέσουν οι επιχειρήσεις να επιτύχουν τώρα αλλά και στο μέλλον».

 
news thumb
06.09.2017
Συνέντευξη του προέδρου του Σ.Β.Π.Ε., Γιώργου Λυσσαίου: "Η ισχύς εν τη Ενώσει"
Ο πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας, Γεώργιος Λυσσαίος μίλησε στα "Πλαστικά Χρονικά" και η συνέντευξη του αναδημοσιεύεται στο www.ahpi.gr

Στην πρώτη του συνέντευξη στα «Πλαστικά Χρονικά», ο νέος πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας», Γιώργος Λυσσαίος μιλά για την ανάγκη να συνασπιστούν τα μέλη γύρω από τον Σύνδεσμο, προκειμένου από κοινού να αντιμετωπιστούν οι μεγάλες προκλήσεις που αναδύονται στον ορίζοντα της ελληνικής οικονομίας. Ο κύριος Λυσσαίος, διανύοντας τον 11ο χρόνο του στην βιομηχανία των πλαστικών, επιθυμεί να βαδίσει στα χνάρια της επιτυχημένης προεδρίας του Ιωάννη Κασελίμη, προσπαθώντας μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, να επιτύχει την ποιοτική αναβάθμιση των υπηρεσιών προς τα μέλη αλλά και να θέσει ζητήματα προς την πολιτεία όπως: οι έλεγχοι στην αγορά για την διασφάλιση του κοινωνικού συμφέροντος, το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος και η μείωση της γραφειοκρατίας… 

«Π.Χ.»: Με περιορισμένο τον χρόνο σας, λόγω επαγγελματικών  υποχρεώσεων, ποιο ήταν το κίνητρο που σας ώθησε να εμπλακείτε με τον πλέον ενεργό τρόπο στον Σύνδεσμο Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας;

«Γ.Λ.»:  Πρώτα από όλα ομολογώ ότι με τιμά η πρόταση να αναλάβω την προεδρία του ΣΒΠΕ. Ευχαριστώ όλους όσοι με εμπιστεύτηκαν να συνεχίσω την πολύ καλή δουλειά, που έγινε από το προηγούμενο Δ.Σ. υπό την πεφωτισμένη καθοδήγηση του κυρίου Κασελίμη. Η Ελλάδα είναι φημισμένη για την πλούσια ιστορία της. Ο Όμηρος πριν πάρα πολλά χρόνια είχε πει «ισχύς εν τη ενώσει». Ιστορικά, όταν οι Έλληνες πάλεψαν για έναν σκοπό ενωμένοι πάντοτε μεγαλούργησαν.

«Π. Χ.»: Η ανυπαρξία χρηματοδότησης των εταιρειών, τα capital controls, η υπερφορολόγηση, η μειωμένη παροχή πρώτης ύλης εξαιτίας των αλλεπάλληλων force majeure έχουν δημιουργήσει μια ασφυκτική κατάσταση για την βιομηχανία πλαστικών στην Ελλάδα. Εσείς ποια θα ιεραρχούσατε ως τα σημαντικότερα προβλήματα  της βιομηχανίας αυτή την εποχή και αν πιστεύετε ότι ο Σύνδεσμος θα μπορούσε να συμβάλλει στην βελτίωση των συνθηκών αυτών;

«Γ.Λ.»: Σίγουρα το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η αβεβαιότητα που επικρατεί στην αγορά. Αν σκεφτείτε πόσες φορές έχει αναθεωρηθεί μόνο το GDP(ακαθάριστο εθνικό προϊόν) τους τελευταίους μήνες, καταλαβαίνετε την αντίστοιχη επίδρασή του και στα αντίστοιχα μεγέθη της αγοράς. Δεν μπορείς να προγραμματίσεις τις αγορές σου, να προβλέψεις τις πωλήσεις καθώς και τις χρηματοοικονομικές ανάγκες σου ή τις ανάγκες σου σε έμψυχο δυναμικό. Αντίστοιχα υπάρχει και μια διεθνής ρευστότητα, που επηρεάζει ακόμα και τις προμήθειες των πρώτων υλών. Ο σύνδεσμος συμμετέχει σε ένα μεγαλύτερο σχήμα, το «Polymers for Europe Alliance», που παλεύει για την ομαλή ροή πρώτων υλών στην ευρωπαϊκή αγορά και ένα πιο δίκαιο πλαίσιο ανταγωνισμού. Όπως ανέφερε και ο κύριος Κασελίμης στην τελευταία του ομιλία ως πρόεδρος του ΣΒΠΕ, η παρέμβαση του Συνδέσμου για θέματα όπως τα βαρέα και ανθυγιεινά, οι συλλογικές συμβάσεις, ποιοτικοί έλεγχοι στην αγορά και δίκαια επιβολή του ΦΠΑ ήταν άμεση και αποτελεσματική.

«Π. Χ.»: Παρακολουθώντας την δράση του Συνδέσμου από κοντά κατά τα περασμένα έτη τι πιστεύετε ότι απουσιάζει από αυτήν και ποιες είναι οι πρωτοβουλίες που σκοπεύετε να αναλάβατε για να καλύψετε τα όποια κενά;

«Γ.Λ.»: Καινοτόμες δράσεις για την εκπαίδευση και την ενημέρωση του κόσμου γύρω από το πλαστικό και τα οφέλη του, σε συνεργασία με άλλους οργανισμούς, συνδέσμους και ενώσεις, καλύτερη ενημέρωση των μελών ώστε να καταλάβουν τα οφέλη που τους δίνει ο σύνδεσμος, ώστε να συμμετάσχουν πιο ενεργά. Επίσης, μια προσπάθεια για την βελτίωση της λειτουργίας και όρων λειτουργίας των Βιομηχανιών Πλαστικού όπως π.χ. η επίτευξη καλύτερης τιμής ρεύματος, που αποτελεί ένα βασικό κομμάτι του κόστους της βιομηχανίας μας, θα κάνει οριζόντια πιο ανταγωνιστική την βιομηχανία μας απέναντι στον εισερχόμενο ανταγωνισμό και θα δώσει πιο πολλές δυνατότητες για εξαγωγές.



«Π. Χ.»: Πως οραματίζεστε το μέλλον της βιομηχανίας των πλαστικών στην Ελλάδα και τι ρόλο εκτιμάτε ότι θα μπορούσε να διαδραματίσει σε αυτό ο Σύνδεσμος Βιομηχανιών Πλαστικών Ελλάδας

«Γ.Λ.»:  Πιστεύω ακράδαντα από όσα έχω δει στα έντεκα χρόνια που δουλεύω στα πλαστικά ότι υπάρχει απίστευτα τεχνογνωσία και ανθρώπινο δυναμικό στο χώρο του πλαστικού στην Ελλάδα. Αν αυτό μπορούσε να συνδυαστεί με μια ευνοϊκή αντιμετώπιση από την πολιτεία ώστε να μειωθούν τα παρελκόμενα κόστη όπως οι εισφορές και άλλα κρυφά κόστη(γραφειοκρατία) που την κάνουν μη ανταγωνιστική, η βιομηχανία μας θα μεγαλουργούσε.

«Π. Χ.»: Τι μήνυμα θα θέλατε να στείλετε στα μέλη του Συνδέσμου για την απαρχή της προεδρίας σας;

«Γ.Λ.»: Ο Σύνδεσμος μέσα από ξεκάθαρες και διαφανείς διαδικασίες θα προσπαθήσει να επιτύχει τους παρακάτω στόχους:
  • Αυξημένη συμμετοχή των μελών και ανοιχτή επικοινωνία μαζί τους για την έγκαιρη ευαισθητοποίηση στα τρέχοντα προβλήματα.
  • Ενδυνάμωση της αλληλεγγύης ανάμεσα στα μέλη.
  • Εκπαίδευση μέσα από συντονισμένες ενέργειες του κόσμου και ειδικότερα των μαθητών γύρω από τα πλεονεκτήματα των πλαστικών.
  • Πιστεύοντας σε ένα δίκαιο ανταγωνισμό την πίεση προς την πολιτεία για εκτενείς ελέγχους ποιότητας στην αγορά για την προστασία των καταναλωτών, του περιβάλλοντος και του υγιούς επιχειρείν.

 

 
news thumb
04.09.2017
Συνέντευξη Καρλ Φέρστερ: "Τα πλαστικά θα συμβάλλουν στη βιομηχανική αναγέννηση της Ευρώπης"
Ο εκτελεστικός διευθυντής της «PlasticsEurope», Καρλ Φέρστερ σε συνέντευξη του στα «Πλαστικά Χρονικά», που αναδημοσιεύεται στο www.ahpi.gr  

Η επτάμηνη θητεία του στην θέση του εκτελεστικού διευθυντή της «PlasticsEurope» έχει ενδυναμώσει την αισιοδοξία του Καρλ Φέρστερ για την ευρωπαϊκή βιομηχανία πλαστικών, όπως αποκαλύπτει στην συνέντευξη του στα «Πλαστικά Χρονικά», εν όψει της παρουσίας του στο «Mediterranean Advisory Board», που θα λάβει χώρα στις 8 Μαΐου στην Αθήνα. Ο …«Έλληνας» της «PlasticsEurope» (μιας και πέρασε μια σειρά ετών στην «Νεοχημική») γνωρίζει σε βάθος τα της ημεδαπής βιομηχανίας και πιστεύει απόλυτα στο ταλέντο που υπάρχει στην χώρα μας, που όπως υποστηρίζει θα αποτελέσει την βάση για ένα καλύτερο μέλλον. Ο κύριος Φέρστερ θεωρεί ότι η νομοθετική ανασφάλεια που υπάρχει στην Ευρώπη, εξαιτίας των διαφορετικών τάσεων για τις πλαστικές σακούλες στις χώρες μέλη, δύναται να οδηγήσει σε αποτροπή επενδύσεων στην «γηραιά Ήπειρο» ενώ διακηρύσσει την πεποίθηση του στον σημαντικό ρόλο που θα διαδραματίσει ο τομέας των πλαστικών στην βιομηχανική αναγέννηση της Ευρώπης. Στόχος του όπως αποκαλύπτει είναι η οικοδόμηση εμπιστοσύνης με το ευρύ κοινό στην διάρκεια της θητείας του στην «PlasticsEurope».

  

«Π.Χ.»: Αναλάβατε εκτελεστικός διευθυντής της «PlasticsEurope» τον περασμένο Ιανουάριο. Θα μπορούσατε να μας δώσετε την εικόνα του κλάδου της βιομηχανίας πλαστικών στην Ευρώπη; Ποιες είναι οι κύριες προκλήσεις που αντιμετωπίζετε αυτή την εποχή;

«Κ.Φ.»: Λαμβάνοντας υπόψη τις επιπτώσεις της κρίσης στην ευρωπαϊκή οικονομία και το γεγονός ότι η βιομηχανία των πλαστικών είναι ένας τομέας που έχει πληγεί σοβαρά είναι προφανές ότι θα πρέπει να ξεπεραστούν ορισμένες από τις μεγάλες προκλήσεις και να εργαστούμε σκληρά προκειμένου να διατηρήσουμε την θέση μας σε παγκόσμια κλίμακα. Η παραγωγή πλαστικών προϊόντων αυξήθηκε κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2013, γεγονός που αποδεικνύει ότι το έτος αυτό αποτέλεσε χρονιά σταθεροποίησης για την βιομηχανία πλαστικών. Εξετάζοντας τα πρώιμα στοιχεία του τρέχοντος έτους διαφαίνεται μια ελαφρά επιτάχυνση της ανάπτυξης. Ωστόσο, έχουμε ακόμα πολύ δρόμο να διανύσουμε για να ανακτήσουμε την θέση στην οποία βρισκόταν η βιομηχανία πριν από την κρίση. Για την καλύτερη απεικόνιση των παραπάνω να πω ότι κατά τη διάρκεια του 2009 παρατηρήθηκε μείωση του αριθμού των εργαζομένων στην βιομηχανία των πλαστικών. Τώρα, ευτυχώς, η απασχόληση αυξάνεται και πάλι, με την δημιουργία περίπου 30.000 θέσεων εργασίας. Η μελέτη που εκπονήθηκε από την ιταλική εταιρεία συμβουλευτικών υπηρεσιών «Ambrosetti Group» με τίτλο «The European House» δείχνει ότι η βιομηχανία πλαστικών στην Ευρώπη αντιμετωπίζει αυξημένο διεθνή ανταγωνισμό από πολλές πλευρές:
  • Από το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ στην ενέργεια έπειτα από την ανακάλυψη του σχιστολιθικού φυσικού αερίου και των κοιτασμάτων πετρελαίου σχιστόλιθου .
  • Από την ανάπτυξη της Κίνας στην παγκόσμια σκηνή της παραγωγής πλαστικών
  • Από την Μέση Ανατολή, η οποία διαθέτοντας το 67 % των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου και το 45 % του παγκόσμιου φυσικού αερίου έχει την δυνατότητα να εξάγει τα υλικά της σε πολύ χαμηλό κόστος .
  • Από τον πιθανό ρόλο της Βραζιλίας και άλλων χωρών της Λατινικής Αμερικής στην παραγωγή βιο- καυσίμων και καυσίμων που θα βασίζονται σε αυτά.

Πρόσφατα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κάλεσε σε μια «Βιομηχανική Αναγέννηση»  προκειμένου να αυξηθεί το ΑΕΠ της ΕΕ από 15,2 % σε 20 %  σε δραστηριότητες που σχετίζονται με την μεταποίηση ως και το 2020. Πιστεύουμε ότι με τα κατάλληλα μέτρα και τη σωστή υποστήριξη από τους φορείς χάραξης πολιτικής, η βιομηχανία μας θα διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στις τρέχουσες εξελίξεις για την εκβιομηχάνιση της Ευρώπης .

«Π.Χ.»: Τον Νοέμβριο του 2013 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε την απαγόρευση των ελαφριών πλαστικών σακουλών μέχρι το 2020, εγκρίνοντας την στρατηγική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία δημοσιεύθηκε το 2012 . Πολλές πόλεις των ΗΠΑ και πρόσφατα η Ιταλία έχουν απαγορεύσει τις πλαστικές σακούλες . Ποια είναι η εκτίμησή σας για τις επιπτώσεις από αυτή την απόφαση;

«Κ.Φ.»:  Για προφανείς λόγους οι ελαφριές πλαστικές σακούλες θεωρούνται ως το σύμβολο των πλαστικών απορριμμάτων. Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής καλεί για περιορισμούς χρήσης των ελαφριών, μιας χρήσης, πλαστικών σακουλών που μπορεί να οδηγήσει στην απαγόρευση των ελαφριών, μιας χρήσης, πλαστικών σακουλών, όπως ήδη έχει συμβεί στην Ιταλία και σε μια σειρά από πόλεις των ΗΠΑ. Αυτή η νομοθετική πράξη είναι σχετικά ανησυχητική, δεδομένου ότι βλάπτει μία από τις μεγαλύτερες ιστορίες επιτυχίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης: την ενιαία αγορά. Αυτό το μωσαϊκό των κανόνων με το οποίο ορισμένες χώρες απαγορεύουν τις πλαστικές σακούλες, ενώ άλλες τις επιτρέπουν είναι αρκούντως ανησυχητικό, δεδομένου ότι θα δημιουργήσει νομική αβεβαιότητα, η οποία με την σειρά της θα δυσχεράνει τις επενδύσεις και την καινοτομία. Σε αυτό το στάδιο είναι πολύ νωρίς για να αξιολογήσουμε τον οικονομικό αντίκτυπο στην ευρωπαϊκή αγορά, αλλά σαφώς η νομοθετική ανασφάλεια θα αποτρέψει στην προσέλκυση επενδυτών στην Ευρώπη. Από περιβαλλοντική άποψη υπάρχουν πολλές μελέτες σχετικά με τις επιπτώσεις των σακουλών στο περιβάλλον . Μεταξύ αυτών είναι η δημοσιευμένη από την Βρετανική Υπηρεσία Περιβάλλοντος (Life cycle assessment of supermarket carrier bags, UK Environment Agency, February 2011), προηγούμενη έκθεση που εκπονήθηκε από την Carrefour (Evaluation des impacts environnementaux des sacs de caisse Carrefour: Analyse du cycle de vie de a-sacs de caisse en plastique, papier et matériau biodégradable, Ecobilan 2004) καθώς και η μελέτη της Denksatt (Carbon footprint of shopping and fruit bags, Denkstatt, February 2011). Και οι τρεις μελέτες αποδεικνύουν ότι οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις της πλαστικής σακούλας μεταφοράς, στη διάρκεια του κύκλου ζωής τους, είναι λιγότερες σε σχέση με τις εναλλακτικές λύσεις και η απόδοσή τους φαίνεται να είναι ακόμα καλύτερη όταν η σακούλα, παχιά ή λεπτή, επαναχρησιμοποιείται. Και οι τρεις οι μελέτες δείχνουν ότι το πλαστικό είναι ένα περιβαλλοντικά αποδεκτό υλικό για την κατασκευή σακουλών μεταφοράς. Το κλειδί που θα βοηθήσει στην επίλυση του προβλήματος είναι η υπεύθυνη χρήση και απόρριψη από τον καταναλωτή.

«Π.Χ.»:  Τα θαλάσσια απορρίμματα αποτελούν μια από τις μεγάλες προκλήσεις για την παγκόσμια βιομηχανία πλαστικών, κυρίως για τις χώρες της Μεσογείου . Η συμβουλευτική επιτροπή επανεξετάζει προσεκτικά όλες τις πτυχές του προβλήματος. Θα μπορούσατε να περιγράψετε τα επόμενα βήματα του κλάδου για την αντιμετώπιση της θαλάσσιας ρύπανσης από τα απορρίμματα;

«Κ.Φ.»:  Η βιομηχανία πλαστικών ανησυχεί σοβαρά για το θέμα της θαλάσσιας ρύπανσης από απορρίμματα ή οποιοδήποτε είδος πλαστικών αποβλήτων που καταλήγει στο περιβάλλον. Ως εκ τούτου, οι ενώσεις πλαστικών παγκοσμίως ανέπτυξαν το 2011 ένα «Παγκόσμιο σχέδιο δράσης για λύσεις στην θαλάσσια ρύπανση». Έτσι περίπου 150 δράσεις λαμβάνουν χώρα σήμερα. Για παράδειγμα , στη Γαλλία διεξάγεται μια εκστρατεία ευαισθητοποίησης που ονομάζεται «Vacances propres», η οποία προάγει την υπεύθυνη συμπεριφορά σε περιοχές διακοπών ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο, διοργανώνουμε μια συνάντηση κορυφής με την «Marine Conservation Society» για την προώθηση της ανταλλαγής γνώσεων σχετικά με τα θαλάσσια απορρίμματα. Συμμετέχουμε παράλληλα ενεργά στην υποστήριξη της έρευνας σε επίπεδο Ηνωμένων Εθνών, η οποία θα βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα την προέλευση και τις επιπτώσεις των μικροπλαστικών στο θαλάσσιο περιβάλλον .

«Π.Χ.»:  Πρόσφατα η «EuPC» επέκρινε την έκθεση Auken, αμφισβητώντας την ακρίβεια του περιεχομένου της. Η «EuPC» ήταν ιδιαίτερα επικριτική στην τροπολογία που ανέφερε ότι οι «πλαστικές σακούλες που κατασκευάζονται από βιοδιασπώμενα και λιπασματοποιήσιμα υλικά είναι λιγότερο επιβλαβείς για το περιβάλλον από τις συμβατικές πλαστικές σακούλες». Για την EuPC η δήλωση αυτή ήταν «απολύτως αναληθής και δεν υποστηρίζεται από καμία αξιόπιστη επιστημονική έρευνα». Ποιο είναι η θέση της «PlasticsEurope» σχετικά με την έκθεση «Auken»;

«Κ.Φ.»:  Τα βιοδιασπώμενα πλαστικά έχουν σίγουρα έναν ρόλο να διαδραματίσουν στην αγορά και αποτελούν την επιτομή της ευελιξίας του υλικού. Ωστόσο , σε αντίθεση με δημοφιλείς πεποιθήσεις, οι βιοδιασπώμενες και λιπασματοποιήσιμες σακούλες όταν απορριφθούν στο περιβάλλον βραχυπρόθεσμα θα σταματήσουν να είναι βιοδιασπώμενες. Υπάρχει επίσης ένας σημαντικός κίνδυνος ότι μια τέτοια αντίληψη θα λειτουργήσει ως μια, ας πούμε, άδεια για να απορρίπτεις τα απόβλητα σου, μιας και θα υπάρξει η πεποίθηση ότι βιοδιασπώνται. Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι έχουμε τα κατάλληλα συστήματα συλλογής και να εξασφαλίσουμε ότι τα προϊόντα αυτά έχουν συλλεχθεί, διαχειριστεί και ταξινομηθεί σωστά σε σχέση με τις άλλες ροές αποβλήτων. Επίσης, είναι σημαντικό να διατηρούνται χωριστά οι βιοδιασπώμενες σακούλες από ανακυκλώσιμα πλαστικά καθώς θα υποβαθμίσουν τις ιδιότητες του υλικού που προκύπτει προς ανακύκλωση. Για τους προαναφερόμενους λόγους, πριν μιλήσουμε για τυχόν ειδικά μέτρα που ευνοούν το ένα υλικό σε σχέση με το άλλο θα πρέπει να συμφωνήσουμε σε σαφείς περιβαλλοντικούς δείκτες που θα μπορούσαν πράγματι να αποδείξουν ότι το ένα προϊόν αποδίδει καλύτερα από τις εναλλακτικές λύσεις .

«Π.Χ.»:  Έχετε εργαστεί στο κορυφαίο επίπεδο της Ελληνικής Χημικής Βιομηχανίας επί σειρά ετών. Όπως γνωρίζετε η Ελλάδα βιώνει μια οικονομική κατάρρευση τα τελευταία 6 χρόνια. Ο κλάδος βρίσκεται σε κακή κατάσταση, πολλές εταιρείες έχουν πτωχεύσει και άλλες αγωνίζονται για να επιβιώσουν. Χώρες όπως η Ισπανία, η Ιταλία και η Πορτογαλία αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα. Ποια είναι η άποψη σας για την βιομηχανία πλαστικών στην Ελλάδα; Θα μπορούσε η «PlasticsEurope» να αναλάβει πρωτοβουλίες σε επίπεδο παροχής τεχνογνωσίας και καθοδήγησης;

«Κ.Φ.»:   Η οικονομική κρίση στην Ελλάδα προήλθε από το έλλειμμα του προϋπολογισμού του κράτους και την αδυναμία του τραπεζικού συστήματος να παράσχει ρευστότητα έτσι ώστε να διατηρηθεί μια θετική και ισορροπημένη εθνική οικονομία. Σε άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης, η κατάσταση δεν ήταν τόσο σοβαρή όπως στην Ελλάδα. Όσον αφορά στον τομέα των πλαστικών, όπως και οι περισσότερες βιομηχανίες, κατέχει ένα μικρό ποσοστό της οικονομικής δραστηριότητας και ως εκ τούτου υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Από αυτή την άποψη, πιστεύω ότι η οικονομική κρίση αποτελεί μια ευκαιρία για να αναδιαρθρωθεί και να εκσυγχρονιστεί η οικονομία με την επιτάχυνση των εν λόγω απαραίτητων αλλαγών. Έχω γνωρίσει πολύ ταλαντούχους νεαρούς Έλληνες και πρέπει να διασφαλίσουμε ότι θα τους παράσχουμε τις δομές που θα αποτελέσουν την βάση για ένα καλό μέλλον .

 

«Π.Χ.»:  Που πιστεύετε ότι θα βρίσκεται η «PlasticsEurope» έπειτα από τέσσερα χρόνια; Ποιο είναι το όραμά σας για την ευρωπαϊκή βιομηχανία πλαστικών ;

«Κ.Φ.»:   Η βιομηχανία έχει διανύσει μεγάλη απόσταση τα τελευταία χρόνια προς μία λύση προσανατολισμένη στις ανάγκες διάφορων ενδιαφερομένων φορέων και αυτός είναι ο δρόμος που θα πρέπει να ακολουθήσουμε. Ο κύριος ρόλος μας πρέπει να είναι να οικοδομήσουμε την εμπιστοσύνη και το σεβασμό για την επίτευξη συναίνεσης και κοινούς τόπους με το ευρύ κοινό, τους ίδιους τους εργαζομένους, τους φορείς χάραξης πολιτικής και άλλους ενδιαφερομένους. Αυτός είναι ο σημαντικός ρόλος ενός οργανισμού που δρα εξ ονόματος μιας πολύ σημαντικής βιομηχανίας. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό για μας να βελτιώσουμε την αξιοπιστία της βιομηχανίας μας, κατά προτίμηση μέσω έξυπνων συνεργασιών με άλλους ενδιαφερόμενους.

Όπως αναφέρθηκε πριν, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε εκ νέου την εκβιομηχάνιση της Ευρώπης και πιστεύω ότι η βιομηχανία μας θα διαδραματίσει ζωτικό ρόλο στην εκπλήρωση μιας τέτοιας πολιτικής. Πρέπει να παραμείνουμε μια ισχυρή βιομηχανία, να δημιουργήσουμε θέσεις εργασίας, προστιθέμενη αξία, να προωθήσουμε την καινοτομία κλπ. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η βιομηχανία των πλαστικών είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με πολλούς ζωτικούς τομείς της σύγχρονης ζωής μας, βελτιώνοντας έτσι σημαντικά το βιοτικό επίπεδο μας. Η βιομηχανία πλαστικών συμβάλλει σε σημαντική εξοικονόμηση ενέργειας, στη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, στην καλύτερη χρήση των πόρων και φυσικά στην δημιουργία μιας ομάδας επιστημονικής αριστείας και τεχνογνωσίας που βρίσκεται στο επίκεντρο της τεχνολογικής πρωτοπορίας της Ευρώπης.

https://youtu.be/OBoItgTiaQY
news thumb
04.09.2017
Συνέντευξη Φιλ Ροζένσκι: "Υπερασπιζόμαστε την πλαστική σακούλα με όπλο την επιστημονική τεκμηρίωση"
Ο πρόεδρος πολιτικής και στρατηγικής της Αμερικανικής Προοδευτικής Συμμαχίας για την Σακούλα(APBA), Φιλ Ροζένσκι σε συνέντευξη του στα "Πλαστικά Χρονικά", που αναδημοσιεύει το www.ahpi.gr

Αντιμέτωπος καθημερινά με μύθους και ενσυνείδητη διαστρέβλωση επιστημονικών γεγονότων, ο πρόεδρος πολιτικής και στρατηγικής της Αμερικανικής Προοδευτικής Συμμαχίας για την Σακούλα(APBA), Φιλ Ροζένσκι αισθάνεται το βάρος 30 000 οικογενειών στους ώμους του κάθε φορά που επιχειρεί να φέρει την συζήτηση για τις πλαστικές σακούλες στην σωστή της βάση. Τα τελευταία 8 χρόνια η APBA, η Συμμαχία των εταιρειών πλαστικών στις Ηνωμένες Πολιτείες, που ιδρύθηκε για να αποτελέσει το αντίβαρο στην φρενίτιδα παραπληροφόρησης εναντίον της, έχει αποδυθεί σε έναν γόνιμο, όπως αποδεικνύεται, αγώνα για την ισόρροπη αντιμετώπιση ενός κλάδου, που συνεισφέρει σημαντικά στο ΑΕΠ της χώρας και προσφέρει καλά αμειβόμενη εργασία σε χιλιάδες εργαζόμενους. Με την πολύχρονη εμπειρία του, μονάχα σε αυτόν τον τομέα, της υπεράσπισης της πλαστικής σακούλας δηλαδή, δέχτηκε να μιλήσει στα «Πλαστικά Χρονικά» για να μας μεταφέρει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει, τις λύσεις που προτείνει, την στρατηγική που ακολουθείται, τις εκτιμήσεις του για το μέλλον και να προσφέρει τις γνώσεις του, δρώντας σε ένα περιβάλλον πολλαπλά απαιτητικό.

Π.Χ.: Τα τελευταία χρόνια διεξάγεται μια σταυροφορία κατά της πλαστικής σακούλας στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, όπου αρκετοί δήμοι την έχουν απαγορεύσει και άλλοι έχουν επιβάλλει εισφορά. Που αποδίδετε αυτή την γενικευμένη σταυροφορία και τι δείχνουν τα στοιχεία σας για τις περιοχές που έχουν απαγορευθεί οι πλαστικές σακούλες. Έχουν τελικά οποιοδήποτε όφελος;

Φ.Ρ.: Πρώτα απ 'όλα, είναι σημαντικό να τοποθετήσουμε σε ένα πλαίσιο, σε μια προοπτική, τις υφιστάμενες απαγορεύσεις και τους φόρους που έχουν επιβληθεί στις ΗΠΑ. Η συντριπτική πλειοψηφία των Αμερικανών πολιτών και των αμερικανικών δήμων δεν έχουν να αντιμετωπίσουν ή δεν έχουν υιοθετήσει καμιά ρύθμιση για την πλαστική σακούλα. Τα προβλήματα έχουν ανακύψει σε ορισμένες πολιτείες των ΗΠΑ και επικεντρώνονται σε περιοχές όπως η παράκτια Καλιφόρνια. Είναι, όμως, μια λανθασμένη αντίληψη, που δυστυχώς κυριαρχεί, ότι οι απαγορεύσεις των πλαστικών σακουλών και η επιβολή φόρων είναι μια ευρέως διαδεδομένη τάση στις ΗΠΑ και πως ολόκληρη η χώρα κινείται προς την κατεύθυνση των απαγορεύσεων. Τούτων λεχθέντων, οι επιπτώσεις των απαγορεύσεων των πλαστικών σακουλών και η επιβολή φόρων είναι σχετικές. Οι πλαστικές σακούλες αποτελούν μόλις το 0,5% των αποβλήτων των αμερικανικών δήμων. Έτσι όποιοι ισχυρίζονται ότι η απαγόρευση τους θα έχει σημαντικές, θετικές επιπτώσεις στο περιβάλλον παραφουσκώνουν τα γεγονότα. Υπάρχουν, όμως, αρνητικές παρενέργειες των περιορισμών των πλαστικών σακουλών που πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη. Για παράδειγμα οι χάρτινες σακούλες είναι στην πραγματικότητα επτά φορές μεγαλύτερες (ανά σακούλα) από την αντίστοιχη πλαστική- γεγονός που σημαίνει ότι χρειαζόμαστε επτά φορές περισσότερα φορτηγά στον δρόμο για την μεταφορά τους. Οι επαναχρησιμοποιούμενες σακούλες, που ορισμένοι περιβαλλοντολόγοι προωθούν ως λύση στα προβλήματα ρύπανσης, στην πραγματικότητα μπορεί να είναι ακόμη χειρότερες από το χαρτί. Πολλές από αυτές είναι μια μορφή βαρέος πλαστικού που δεν μπορεί να ανακυκλωθεί και είναι κατασκευασμένες από πετρέλαιο. Εκείνες που είναι κατασκευασμένες από ύφασμα μπορεί να φαίνονται πιο φυσικές, αλλά στην πραγματικότητα απαιτούν τεράστιες ποσότητες φυτοφαρμάκων και νερού για την παραγωγή τους. Όπως πολλά περιβαλλοντικά ζητήματα έτσι και αυτό είναι πολύπλοκο. Η Αμερικανική Προοδευτική Συμμαχία για τις πλαστικές σακούλες πιστεύει ότι τα γεγονότα είναι στο πλευρό της βιομηχανίας πλαστικών και ότι πρέπει να υπερασπιστούμε την δουλειά μας με βάση την επιστημονική τεκμηρίωση.

Π.Χ.: Ποια είναι τα κύρια σημεία της στρατηγικής που εφαρμόζει η APBA προκειμένου να αντιστρέψει το κλίμα που καλλιεργείτε κατά των πλαστικών σακουλών και ποια τα κύρια προβλήματα στην εφαρμογή της στρατηγικής σας;

«Φ.Ρ.»:  Η APBA έχει εστιάσει σε μια μεγάλη εκστρατεία κλίμακας που αφορά την εκπαίδευση και την υποστήριξη σε όλη την επικράτεια των Ηνωμένων Πολιτειών, με ιδιαίτερη έμφαση στις τοπικές κοινότητες. Πιστεύουμε ότι εκεί είναι το πεδίο δράσης, όπου θα πρέπει να ενεργήσουμε για να ανατρέψουμε τις παρανοήσεις και τις ψευδείς πληροφορίες. Στην στρατηγική μας, η εκπαίδευση επικεντρώνεται στη διάλυση των μύθων, που παρέχουν την βάση αμφισβήτησης της βιομηχανίας μας από τους επικριτές το κλάδου μας. Τα περισσότερα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιεί η άλλη πλευρά για να «δαιμονοποιήσει» την βιομηχανία μας δεν είναι κάτι περισσότερο από συναισθηματικά φορτισμένη ρητορική. Παρέχουμε στις κοινότητες μια πληθώρα περιβαλλοντικών, οικονομικών και προσανατολισμένων προς τον καταναλωτή πληροφοριών σε ότι αφορά την νομοθεσία για την πλαστική σακούλα και ελπίζουμε ότι οι κοινότητες θα εξετάσουν και τις δύο πλευρές σε αυτή τη συζήτηση. Εργαζόμαστε επίσης για να υπογραμμίσουμε την πραγματική επίδραση που έχει στον άνθρωπο η έγκριση περιορισμών στις πλαστικές σακούλες. Η διατήρηση μιας ισχυρής μεταποιητικής οικονομίας μπορεί να αποδειχθεί δύσκολη στο πλαίσιο της παγκόσμιας οικονομίας. Ο κλάδος της πλαστικής σακούλας απασχολεί περίπου 30.800 Αμερικανούς σε καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας με συγκεκριμένα οφέλη. Πιστεύουμε ότι η βιομηχανία μας είναι δύσκολο να διασυρθεί όταν αντιπροσωπεύεται από τις εργαζόμενες οικογένειες, που με την σκληρή τους δουλειά την έχουν βοηθήσει να αναπτυχθεί όλα αυτά τα χρόνια. Για να μην αναφέρουμε τις καινοτομίες και τις υποδομές ανακύκλωσης, που η βιομηχανία έχει αναπτύξει και διατηρεί ως και σήμερα. Όπως μπορείτε να φανταστείτε, το να ξεπεράσεις βαθιά ριζωμένους περιβαλλοντικούς μύθους μπορεί να αποδειχθεί μια πολύ μεγάλη πρόκληση. Ωστόσο, έχουμε σταθερή επιτυχία στην εκπαίδευση του κοινού και των νομοθετών για τα θετικά των πλαστικών σακουλών και τις ακούσιες συνέπειες με την επιβολή απαγορεύσεων και φόρων. Οι προσπάθειές μας έχουν οδηγήσει σε ισόρροπη κάλυψη από τα ΜΜΕ και παράλληλα εμπόδισαν την υιοθέτηση επιβλαβούς νομοθεσίας για τον κλάδο μας. Θα συνεχίσουμε να αγωνιζόμαστε με «όπλο» μας τα γεγονότα για λογαριασμό των δεκάδων χιλιάδων οικογενειών που εξαρτώνται από την δουλειά που κάνουμε κάθε ημέρα.

Π.Χ.: Πρόσφατα απαγορεύθηκαν οι πλαστικές σακούλες στο Λος Άντζελες. Ποιος εκτιμάται ότι θα είναι ο αντίκτυπος τόσο στην πολιτεία όσο και στην αγορά εργασίας της βιομηχανίας πλαστικών από αυτήν την απαγόρευση;

Φ.Ρ.:  Είναι ακόμη πολύ νωρίς για να προβούμε σε εκτιμήσεις για συγκεκριμένες επιπτώσεις στο Λος Άντζελες και την Καλιφόρνια, σε ότι αφορά τις θέσεις εργασίας. Ωστόσο, ξέρουμε ότι 2.000 εργατικοί Καλιφορνέζοι, που στηρίζονται από την βιομηχανία μας, έστειλαν ένα σαφές μήνυμα: οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι μας στο Λος Άντζελες δεν έχουν τα συμφέροντά μας στην ατζέντα τους. Με δεδομένη την πολύ μικρή ποσότητα πλαστικής σακούλας στο ρεύμα των αποβλήτων του Λος Άντζελες, δεν περιμένουμε καμία βελτίωση του περιβάλλοντος. Στην πραγματικότητα, το διάταγμα στο Λος Άντζελες θα βλάψει το περιβάλλον, με την διάδοση του χαρτιού και των μη ανακυκλώσιμων επαναχρησιμοποιούμενων σακουλών, που θα αυξήσουν τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, που συνδέονται με την παραγωγή και την μεταφορά τους.

Π.Χ.: Τον Μάιο, η πολιτειακή αντιπρόσωπος της Μασαχουσέτης, Λόρι Έλριχ είπε ότι τα πλαστικά είναι θανάσιμη απειλή για την θαλάσσια ζωή. Πως μπορεί να αντιδράσει ένα επίσημο όργανο της πλαστικής βιομηχανίας όταν διατυπώνονται τέτοιοι αφορισμοί από επίσημους παράγοντες; Έχετε διεξαγάγει οποιαδήποτε έρευνα σχετικά με την τοξικότητα του περιεχομένου των πλαστικών σακουλών, που απορρίπτονται και για την επίδραση του στην θαλάσσια τροφική αλυσίδα και το περιβάλλον;

Φ.Ρ.:  Οι επιπτώσεις της πλαστικής σακούλας στα θαλάσσια περιβάλλοντα είναι ένα μικρό μέρος μιας συζήτησης, όπου επικρατεί η συναισθηματική ρητορική και η παραπληροφόρηση. Το 2010, το πανεπιστήμιο του Όρεγκον διεξήγαγε μελέτη των αποβλήτων στους ωκεανούς και διαπίστωσε ότι αν συγκεντρώνονταν όλα τα θαλάσσια απορρίμματα θα έφταναν το μέγεθος ενός γηπέδου αμερικανικού ποδοσφαίρου (91,44 μ.) και πως όλα τα πλαστικά θα ήταν μονάχα μια ίντσα (2,54 εκατοστά). Σύμφωνα με την Εθνικής Υπηρεσία Ωκεανών και Ατμόσφαιρας (NOAA), δεν υπάρχουν δημοσιευμένες μελέτες που να έχουν ερευνήσει τον αριθμό των θανάτων θαλάσσιων θηλαστικών που προκαλείται από τα θαλάσσια απορρίμματα. Ως εκ τούτου, οι δηλώσεις της αντιπροσώπου, Έλριχ δεν υποστηρίζονται από συγκεκριμένα γεγονότα. Η NOAA αναφέρει στην ιστοσελίδα της ότι ο καθένας μπορεί να βοηθήσει στη μείωση απορριμμάτων μέσα από τρία στάδια: μείωση, επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση. Το ίδιο μήνυμα συνεχώς προωθείται και από την APBA.

Π.Χ: Ποια είναι η εκτίμηση της πλαστικής βιομηχανίας στην Αμερική για τις εντεινόμενες απαγορεύσεις; Θα συνεχιστεί αυτή η «μάχη» τα επόμενα χρόνια ή πιστεύεται σε αποκλιμάκωση και ποιος θα είναι ο ρόλος σας και στα δυο ενδεχόμενα;

Φ.Ρ.: Συνεχίζουμε να παρακολουθούμε ορισμένες περιοχές των ΗΠΑ, όπου ανησυχούμε για το γεγονός ότι η παραπληροφόρηση μπορεί να οδηγήσει σε υιοθέτηση και εφαρμογή κακών πολιτικών. Μέχρι σήμερα, περίπου εκατό περιοχές έχουν εφαρμόσει κάποιας μορφής ρύθμιση στις σακούλες των παντοπωλείων. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι το  μεγαλύτερο μέρος της χώρας δεν έχει εξετάσει σοβαρά μια απαγόρευση της πλαστικής σακούλας και δεν περιμένουμε αυτό να γίνει μια επικρατούσα πολιτική τάση σε εθνικό επίπεδο. Ο ρόλος της APBA θα είναι να συνεχίσει τη διόρθωση των πολιτικών με γεγονότα, ενώ, επίσης, θα τονίζει ότι η βιομηχανία πλαστικών σακουλών υποστηρίζει δεκάδες χιλιάδες καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας σε μια ακόμη εύθραυστη οικονομία. Πιστεύουμε ότι όταν οι Αμερικανοί αντιληφθούν πώς η λανθασμένη αυτή η νομοθεσία έχει ανθρώπινες επιπτώσεις τότε θα λάβουν την σωστή απόφαση και θα απορρίψουν τις απαγορεύσεις των πλαστικών σακουλών.

Τι είναι η APBA

Η APBA(Αμερικανική Προοδευτική Συμμαχία για την σακούλα) ιδρύθηκε το 2005 με σκοπό να εκπροσωπήσει την ακμάζουσα και αναπτυσσόμενη βιομηχανία της πλαστικής σακούλας, που απασχολεί δεκάδες χιλιάδες Αμερικανών εργαζομένων. Οι τρέχουσες πρωτοβουλίες της APBA χρησιμεύουν ως η πρώτη γραμμή άμυνας  εναντίον των απαγορεύσεων και των φόρων που επιβάλλονται στην πλαστική σακούλα ενώ παράλληλα προωθούν ενεργά τις γραμμές παραγωγής της βιομηχανίας. Οι βασικές πρωτοβουλίες περιλαμβάνουν:

Αύξηση των ευκαιριών ανακύκλωσης

Πρόληψη των απορριμμάτων

Αύξηση της επαναχρησιμοποίησης των σακουλών

Διόρθωση των παρανοήσεων σχετικά με τα σκουπίδια και τα απόβλητα

Προτάσεις σε επίπεδο δήμων, που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την καταναλωτική χρήση της πλαστικής σακούλας

Με την υποστήριξη των 30.000 Αμερικανών εργαζομένων του κλάδου, η APBA προωθεί την χρήση των αμερικανικών πλαστικών προϊόντων ως την καλύτερη περιβαλλοντική επιλογή τόσο για τους λιανοπωλητές όσο και τους καταναλωτές.
news thumb
02.09.2017
Συνέντευξη Κωνσταντίνου Μίχαλου: "Η εξωστρέφεια είναι η μόνη λύση"
Ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, Κωνσταντίνος Μίχαλος σε παλιότερη συνέντευξη του στα "Πλαστικά Χρονικά", που αναδημοσιεύει το www.ahpi.gr 

Λιγότεροι φόροι, δίκαιο, απλό και σταθερό φορολογικό σύστημα, μέτρα για την ενίσχυση της ρευστότητας, τον περιορισμό του κράτους και της παρέμβασής του στην οικονομική δραστηριότητα και ουσιαστικές αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, οι οποίες θα δώσουν οξυγόνο στην οικονομία και στην αγορά ζήτησε άμεσα ο πρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών, Κωνσταντίνος Μίχαλος σε συνέντευξη που παραχώρησε στα «Πλαστικά Χρονικά». Μόνον έτσι θα επέλθει η πολυαναμενόμενη ανταγωνιστικότητα, θα αυξηθούν οι εξαγωγές και οι επενδύσεις υποστηρίζει ο κύριος Μίχαλος, ο οποίος πιστεύει ότι η Ελλάδα έχει μια τελευταία ευκαιρία για να αποδείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί το χρέος της και να εξακολουθήσει να αποτελεί μέλος της ευρωζώνης. Για να επιτύχει αυτή η προσπάθεια, θα πρέπει να γίνουν στο επόμενο διάστημα όλα όσα δεν έγιναν τα τελευταία τριάντα χρόνια ανέφερε χαρακτηριστικά.

ΠX: «Η Ελλάδα διατρέχει μια πρωτόγνωρη περίοδο στην μεταπολεμική της ιστορία και οι πολίτες της πλήττονται ανεπανόρθωτα από την ύφεση, όπως και οι επιχειρήσεις της. Πιστεύετε ότι το φως στο περιλάλητο τούνελ θα αργήσει να φανεί; Εκτιμάτε ότι θα κλιμακωθεί η κατάσταση;» 

ΚM: «Πράγματι σήμερα διανύουμε μια από τις κρισιμότερες στιγμές στη σύγχρονη ιστορία της χώρας. Δυστυχώς, η αδιέξοδη πολιτική που εφαρμόστηκε τα τελευταία δύο χρόνια, οδήγησε την Ελλάδα σε μια ταπεινωτική «ελεγχόμενη» χρεοκοπία. Και παρ’ όλο που οι λεπτομέρειες της νέας δανειακής σύμβασης παραμένουν υπό διευκρίνιση, οι συνέπειες θα  είναι σημαντικές  για τις επιχειρήσεις και για τους πολίτες. Το μόνο θετικό είναι ότι έστω και την τελευταία στιγμή, αποφεύχθηκε ο κίνδυνος της εξόδου από το ευρώ. Η χώρα μας σήμερα έχει μια τελευταία ευκαιρία να αποδείξει ότι μπορεί να διαχειριστεί το χρέος της και να εξακολουθήσει να αποτελεί μέλος της ευρωζώνης. Για να επιτύχει αυτή η προσπάθεια, θα πρέπει να γίνουν στο επόμενο διάστημα όλα όσα δεν έγιναν τα τελευταία τριάντα χρόνια. Μεταρρυθμίσεις για ένα μικρότερο και αποτελεσματικότερο κράτος, για την αξιοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας, για την προώθηση των αποκρατικοποιήσεων, για την απελευθέρωση επαγγελμάτων και αγορών, για την πάταξη της φοροδιαφυγής και τη διεύρυνση της φορολογικής βάσης, για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας, για την προσέλκυση επενδύσεων, για την ανάπτυξη κρίσιμων κλάδων της ελληνικής οικονομίας. Μόνο εάν όλα αυτά προχωρήσουν γρήγορα και αποφασιστικά, θα υπάρξει «φως στο τούνελ». Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.

ΠΧ: «Αν αύριο σας έδινε εν λευκώ ο πρωθυπουργός τον τομέα της επιχειρηματικότητας ποια θα ήταν τα πρώτα μέτρα που θα λαμβάνατε, σε αυτή την ζοφερή πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί, έτσι ώστε να «ανθίσει» το επιχειρηματικό περιβάλλον;»

ΚΜ: «Οι προτεραιότητες για τον επιχειρηματικό κόσμο είναι ξεκάθαρες: Πρώτον, λιγότεροι φόροι, δίκαιο, απλό και σταθερό φορολογικό σύστημα. Με το καθεστώς που επικρατεί σήμερα, δεν μπορούν να επιβιώσουν ούτε οι υφιστάμενες επιχειρήσεις, πόσο μάλλον να δημιουργηθούν νέες. Δεν μπορούμε να περιμένουμε ανταγωνιστικότητα, εξαγωγές και επενδύσεις, όσο η Ελλάδα φορολογεί τις επιχειρήσεις 4 φορές υψηλότερα σε σύγκριση με γειτονικές της χώρες. Δεύτερον, μέτρα για την ενίσχυση της ρευστότητας. Με την αποκατάσταση της σταθερότητας και της αξιοπιστίας του τραπεζικού συστήματος, με την αξιοποίηση των πόρων του ΕΣΠΑ και άλλων μηχανισμών όπως το ΤΑΝΕΟ και το ΕΤΕΑΝ. Τρίτον μέτρα για τον περιορισμό του κράτους και της παρέμβασής του στην οικονομική δραστηριότητα. Χρειάζεται να προχωρήσει άμεσα η απελευθέρωση αγορών και επαγγελμάτων, η κατάργηση των περιορισμών που αλλοιώνουν τον ανταγωνισμό και βεβαίως η απλοποίηση των διαδικασιών που αφορούν την έναρξη και επέκταση επιχειρήσεων.  Θέλουμε ένα κράτος σύμμαχο και όχι δυνάστη της επιχειρηματικότητας. Τέταρτον, απαιτούνται ουσιαστικές αναπτυξιακές πρωτοβουλίες, οι οποίες θα δώσουν οξυγόνο στην οικονομία και στην αγορά. Για παράδειγμα, η επιτάχυνση της απορρόφησης των κοινοτικών πόρων, η ενεργοποίηση του Αναπτυξιακού Νόμου, η αξιοποίηση των ΣΔΙΤ και η υλοποίηση μεγάλων έργων υποδομής με τη μέθοδο της συγχρηματοδότησης».

ΠΧ: «Ο κλάδος των Πλαστικών πλήττεται από την ύφεση που «κυβερνά» την Ελλάδα. Σε ποια βάση θα μπορούσαν να στηριχθούν αυτή την εποχή, έτσι ώστε να απορροφήσουν, όσο γίνεται, τους οικονομικούς κραδασμούς;»

ΚΜ: «Η ζήτηση των πλαστικών προϊόντων επηρεάζεται έντονα από την ύφεση, αφού συνδέεται άμεσα με τη δραστηριότητα διαφορετικών κλάδων, όπως οι κατασκευές, αλλά και με την πορεία της μεταποίησης συνολικά. Σίγουρα, κάθε επιχείρηση έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες, τα δικά της μικρά και μεγάλα προβλήματα και τις δικές της δυνατότητες. Όμως, αν θέλετε γενικά την άποψή μου, πιστεύω πως η απάντηση στην κρίση είναι η εξωστρέφεια. Ο κλάδος των πλαστικών είναι από τους πλέον αναπτυσσόμενους στην ευρωπαϊκή και τη διεθνή αγορά Και οι ελληνικές επιχειρήσεις, μπορούν να αναπτύξουν μια ισχυρότερη παρουσία, μέσα από την παραγωγή ποιοτικών και φιλικών προς το περιβάλλον προϊόντων, πιστοποιημένων σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά πρότυπα. Μπορούν να προσεγγίσουν αγορές με μεγαλύτερη ζήτηση, διασφαλίζοντας έτσι την ανάπτυξη του κλάδου και συμβάλλοντας στην ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Σίγουρα οι συνθήκες είναι δύσκολες, πιστεύω όμως ότι οι δυνατότητες υπάρχουν».

ΠΧ: «Την εποχή αυτή άρχισε την δράση του το Κίνημα Πολιτών με βασικό Σύνθημα "Ντύνομαι, τρώω, κάνω τουρισμό Ελληνικά". Αποτελεί μια λύση η μεταστροφή των Ελλήνων καταναλωτών προς τις ελληνικές επιχειρήσεις; Θα δώσει την απαραίτητη οικονομική ανάσα; Πως αντιμετωπίζει ο ΕΒΕΑ αυτή την κίνηση;»

ΚM: «Το ΕΒΕΑ στηρίζει και συμμετέχει ενεργά σε κάθε πρωτοβουλία που έχει στόχο την ενίσχυση των ελληνικών επιχειρήσεων. Η προτίμηση των καταναλωτών σε ελληνικά προϊόντα, δεν δίνει ανάσα μόνο στις επιχειρήσεις και στους εργαζομένους τους, αλλά συνολικά στην ελληνική οικονομία».

ΠΧ: «Οι εξαγωγές των ελληνικών επιχειρήσεων έχουν αυξηθεί σημαντικά τον καιρό της ύφεσης. Είναι τελικά η επιχειρηματική εξωστρέφεια η λύση;»

ΚΜ: «Όπως ανέφερα και πριν, η εξωστρέφεια είναι ίσως η μόνη λύση. Τόσο για τις επιχειρήσεις, όσο και για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας. Η αισθητή αύξηση των εξαγωγών το τελευταίο διάστημα είναι σίγουρα ένα θετικό μήνυμα. Όμως δεν φτάνει μόνο η προσπάθεια των επιχειρήσεων. Θα πρέπει και η Πολιτεία να στηρίξει ουσιαστικά τις εξαγωγές και την ανταγωνιστικότητα των ελληνικών προϊόντων. Με λιγότερους φόρους και επιβαρύνσεις που αυξάνουν το κόστος, με την άμεση επιστροφή του ΦΠΑ στις εξαγωγικές επιχειρήσεις, με τη μείωση του αριθμού των απαιτούμενων εγγράφων για την πραγματοποίηση εξαγωγών, με την επιτάχυνση του έργου του ηλεκτρονικού τελωνείου, με την επανεξέταση του κόστους εκτελωνισμού και τον εκσυγχρονισμό των εμπορικών υπηρεσιών των Πρεσβειών της Ελλάδας στο εξωτερικό».

ΠΧ: «Στις αρχές Δεκέμβρη (3,4 και 5) έχουν ανακοινωθεί οι εκλογές για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου του ΕΒΕΑ. Για ποια επιτεύγματα σας είστε υπερήφανος κατά την διάρκεια της θητεία σας, τι θα μπορούσε να πάει καλύτερα και τι προσδοκάτε για το μέλλον;»

ΚΜ: «Στη διάρκεια της τελευταίας πενταετίας αναδείξαμε και μιλήσαμε με θάρρος για όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η επιχειρηματικότητα. Θέσαμε για πρώτη φορά θέματα όπως η ανταποδοτικότητα των δημοτικών τελών, η καταπολέμηση του παραεμπορίου, η αποζημίωση επιχειρήσεων που πλήττονται από απεργιακές κινητοποιήσεις και καταστροφές κτλ. Ζητήσαμε μεταρρυθμίσεις και καταθέσαμε ολοκληρωμένες προτάσεις, που αν είχαν γίνει πράξη, η Ελλάδα θα ήταν σήμερα σε πολύ καλύτερη θέση. Θα αναφέρω χαρακτηριστικά την εξυγίανση των ΔΕΚΟ, την ασφαλιστική και τη φορολογική μεταρρύθμιση, την απελευθέρωση των εμπορευματικών μεταφορών, τον εκσυγχρονισμό της αγοράς εργασίας κτλ. Στηρίξαμε την επιχειρηματική δράση με νέες υπηρεσίες, όπως η Υπηρεσία μιας Στάσης για την ίδρυση ΕΠΕ, η νέα διαδικτυακή πύλη του ΕΒΕΑ, η λειτουργία δύο νέων περιφερειακών γραφείων στο Κορωπί και στη Γλυφάδα, η καθιέρωση απογευματινής λειτουργίας του ΕΒΕΑ, η ίδρυση του Κέντρου Μελετών και Έρευνας κ.ά. Υπερασπιστήκαμε τις επιχειρήσεις ενάντια σε εκβιαστικές απεργίες συντεχνιών, υλοποιήσαμε δεκάδες ενημερωτικές εκδηλώσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα για επιχειρηματίες και στελέχη.

Όμως, σε μια περίοδο που κρίνεται το μέλλον όλων μας, πρέπει να δυναμώσουμε ακόμη περισσότερο τη φωνή της επιχείρησης. Είναι η ώρα να στείλουμε το δικό μας μήνυμα και να απαιτήσουμε επιτέλους συνθήκες επιβίωσης και ευκαιρίες ανάπτυξης. Χρειαζόμαστε έναν ισχυρό φορέα εκπροσώπησης, που θα ενώνει όλες τις επιχειρήσεις και θα εκφράζει δυναμικά τις θέσεις και τις διεκδικήσεις της αγοράς.  Όσο περισσότεροι και πιο ενωμένοι είμαστε, τόσο πιο δυνατά θα ακουστεί η φωνή μας. Καλώ λοιπόν όλες τις επιχειρήσεις να συμμετάσχουν στις εκλογές και να ενισχύσουν με την ψήφο τους το ΕΒΕΑ».

 
news thumb
01.09.2017
Συνέντευξη Τζιουζέπε Ρίβα: «Η βιομηχανία πλαστικών στην Μεσόγειο διαθέτει τις μεγαλύτερες δυνατότητες στην Ευρώπη»
Ο Γενικός διευθυντής της «PlasticsEurope» στην Μεσόγειο, Τζιουζέπε Ρίβα σε συνέντευξη του στα «Πλαστικά Χρονικά», που αναδημοσιεύεται στο www.ahpi.gr  

Στον δέκατο χρόνο στην θέση του Γενικού Διευθυντή της «PlasticsEurope» στην Μεσόγειο ο Τζουζέπε Ρίβα γνωρίζει σε βάθος τα προβλήματα και τις δυνατότητες της βιομηχανίας πλαστικών στην περιφέρεια μας. «Οπλισμένος» με αυτή την γνώση μοιάζει σίγουρος όταν λέει ότι η Βιομηχανία Πλαστικών στην Μεσόγειο διαθέτει τις μεγαλύτερες δυνατότητες στην Ευρώπη. «Η κρίση μας προσανατόλισε περισσότερο στις εξαγωγές» υποστηρίζει στην συνέντευξη που παραχώρησε στα «Πλαστικά Χρονικά» λίγες ημέρες πριν την διοργάνωση του «Mediterranean Advisory Board» στην Αθήνα στις 8 Μαΐου. Σύμφωνα με τον κύριο Ρίβα οι δυο «καυτές πατάτες» που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι συμμετέχοντες στις εργασίες της συμβουλευτικής επιτροπής της «PlasticsEurope» θα είναι οι ντιρεκτίβες για την συσκευασία και την διαχείριση των αποβλήτων.
  • «Π.Χ.»: Το επόμενο Mediterranean Advisory Board της PlasticsEurope θα πραγματοποιηθεί στην Αθήνα. Ποιες είναι οι προσδοκίες σας για αυτό και ποια τα θέματα στα οποία θα επικεντρώσετε την συζήτηση με τους συνάδελφους σας;
  • «Τ.Ρ.»: Το Mediterranean Advisory Board διοργανώνεται δύο φορές το χρόνο και συμμετέχουν οι Πρόεδροι και οι Αντιπρόεδροι των Συνδέσμων Βιομηχανιών Πλαστικών του ανατολικού τμήματος της Μεσογείου (Βουλγαρία, Κροατία, Ελλάδα, Ιταλία, Ρουμανία, Σερβία και Τουρκία) και εκπρόσωποι της βιομηχανίας, των πανεπιστημίων και των θεσμικών οργάνων. Συνήθως η τοποθεσία, όπου λαμβάνει χώρα το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο, επιλέγεται εκ περιτροπής. Είμαστε όμως πολύ ευχαριστημένοι που αυτή την φορά θα διεξαχθεί στην Αθήνα, κατά την διάρκεια του εξαμήνου της ελληνικής προεδρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Αθήνα είναι αυτές τις ημέρες η ιδανική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Οι συνεδριάσεις μας αυτές αποτελούν την αφορμή για να συζητήσουμε τα πιο σημαντικά ζητήματα της βιομηχανίας πλαστικών στην περιοχή και να αναφερθούμε διεξοδικά στον συντονισμό όλων των πρωτοβουλιών που διεξάγονται σε ευρωπαϊκό και σε τοπικό επίπεδο. Η συνεδρίαση αυτή του Mediterranean Advisory Board θα έχει ιδιαίτερη σημασία, διότι θα συζητήσουμε τις ενέργειες που πρόκειται να πραγματοποιήσουμε για τα πολυάριθμα νομοθετικά μέτρα, τα οποία βρίσκονται στην ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη βιομηχανία μας. Οι ντιρεκτίβες για την συσκευασία και την διαχείριση των αποβλήτων είναι, για παράδειγμα, δύο από τα πιο καυτά θέματα για τα οποία εμείς, ως βιομηχανία, πρέπει να καθορίσουμε κοινές θέσεις και προγράμματα. Η οικονομική κρίση και οι επιπτώσεις της θα βρεθούν στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασης, καθώς και άλλα θέματα, όπως τα απορρίμματα στη θάλασσα και το πρόγραμμα «Μηδενικά Πλαστικά στους χώρους υγειονομικής ταφής» θα παρουσιαστούν και θα συζητηθούν.  Επίσης θα έχουμε την ευκαιρία για ανταλλαγή εμπειριών και σε αυτό το πλαίσιο θα μπορέσουμε να γνωρίσουμε σε βάθος το σχέδιο της Ιταλικής Συλλογής και Ανακύκλωσης με την παρουσίαση της εμπειρίας του «COREPLA Consortium», το οποίο διαχειρίζεται άμεσα η Ιταλική Βιομηχανία Πλαστικών .
  • «Π.Χ.»: Δέκα χρόνια μετά τον διορισμό σας ως Γενικός Διευθυντής της «PlasticsEurope» στην περιοχή της Μεσογείου, θα μπορούσατε να μας δώσετε μια γενική εικόνα της πλαστικής βιομηχανίας στην περιοχή; Ποιες είναι οι μεγαλύτερες προκλήσεις για χώρες όπως η Ιταλία και η Ελλάδα στον τομέα των πλαστικών ;
  • «Τ.Ρ.»: Η θέση του Γενικού Διευθυντή της «PlasticsEurope» στην περιοχή της Μεσογείου μου έδωσε τη δυνατότητα να γνωρίσω καλύτερα την κατάσταση των χωρών αυτών και της Βιομηχανίας Πλαστικών. Η περιοχή της Μεσογείου είναι μια από τις πιο σημαντικές στην Ευρώπη: Είναι πρώτη σε πληθυσμό, δεύτερη σε κατανάλωση πλαστικών, πρώτη στην εισαγωγή παρθένων πλαστικών υλών, πρώτη σε μελλοντικές δυνατότητες. Με άλλα λόγια, η Βιομηχανία Πλαστικών στις χώρες της περιοχής της Μεσογείου είναι πολύ σημαντική και θα μπορούσε να αποτελέσει έναν από τους βιομηχανικούς κλάδους, μέσω του οποίου το σύνολο της οικονομίας των χωρών αυτών, θα μπορούσε να αρχίσει και πάλι να αναπτύσσεται, έπειτα από την βαριά κρίση των τελευταίων ετών. Στην πραγματικότητα, η Βιομηχανία Πλαστικών στις χώρες αυτές είναι πολύ δυναμική και διαθέτει μεγάλες ευκαιρίες για  ανάπτυξη, αλλά υπάρχουν ορισμένα κρίσιμα σημεία, τα οποία πρέπει να αντιμετωπιστούν και να επιλυθούν. Η ανταγωνιστικότητά της στο τρέχον σενάριο δεν εξαρτάται μόνο από «εσωτερικούς παράγοντες», δηλαδή το επιχειρηματικό πνεύμα και την τεχνολογική γνώση, η οποία είναι υψηλής ποιότητας αλλά και στις «εξωτερικές» συνθήκες που θα μπορούσαν να παρεμποδίσουν την ανάπτυξη της Πλαστικής Βιομηχανίας στις χώρες μας. Αναφέρομαι στην εντατικοποίηση των νομικών και γραφειοκρατικών υποχρεώσεων και σε γενικές γραμμές στις αυξανόμενες δυσκολίες για τις εταιρείες μας στη διατήρηση και ανάπτυξη των δραστηριοτήτων τους στις χώρες μας . Είμαι επίσης πεπεισμένος ότι η στάση αυτή αποτελεί μια συνέπεια της έλλειψης επικοινωνίας προς τα θεσμικά όργανα και τα Μέσα Επικοινωνίας. Η βιομηχανία πλαστικών αντιμετωπίζεται ως μέρος του προβλήματος και όχι ως μια δύναμη που μπορεί να συμβάλλει (όπως κανένα άλλο υλικό ή  Βιομηχανία) στην επίλυση, για παράδειγμα, των προβλημάτων περιβαλλοντικής και  ενεργειακής απόδοσης. Επιπρόσθετα θα πρέπει να υπογραμμίσουμε ένα όχι και τόσο γνωστό σημείο. Η Βιομηχανία Πλαστικών διαθέτει τον υψηλότερο «πολλαπλασιαστή» συνεπειών για ολόκληρη την οικονομία και τους εργαζόμενους ενός έθνους απ’ όλες τις υπόλοιπες βιομηχανίες στην Ευρώπη.
  • «Π.Χ.»: Τα πλαστικά απορρίμματα στο θαλάσσιο περιβάλλον αποτελούν ένα από τα μεγαλύτερα πρόβλημα για την βιομηχανία των πλαστικών παγκοσμίως, ιδίως για τις χώρες της Μεσογείου. Η συμβουλευτική επιτροπή εξετάζει προσεκτικά όλες τις πτυχές του προβλήματος. Θα μπορούσατε να περιγράψετε τα επόμενα βήματα του κλάδου για την αντιμετώπιση της θαλάσσιας ρύπανσης;
  • «Τ.Ρ.»: Τα πλαστικά απορρίμματα σε οποιοδήποτε περιβάλλον είναι ένα απαράδεκτο φαινόμενο. Αν και αναγνωρίζουμε ότι τα αίτια των απορριμμάτων στο θαλάσσιο περιβάλλον είναι πολλαπλά και πολύπλοκα και ότι το πρόβλημα δεν μπορεί να λυθεί από έναν και μόνο έναν ενδιαφερόμενο, η Ευρωπαϊκή Βιομηχανία Πλαστικών είναι αποφασισμένη να ηγηθεί των ενεργειών πολλών ενδιαφερομένων σχετικά με το θέμα τόσο στην Ευρώπη όσο και σε διεθνές επίπεδο. Πιστεύουμε ότι οι λύσεις για την αντιμετώπιση της θαλάσσιας ρύπανσης από απορρίμματα πρέπει να αναπτυχθούν σε παγκόσμιο επίπεδο, μέσω της εμπλοκής όσο το δυνατόν περισσότερων ενδιαφερομένων. Οι λύσεις αυτές όμως θα πρέπει να προσαρμόζονται και να εφαρμόζονται σε περιφερειακό/εθνικό επίπεδο. Μεγαλύτερη δέσμευση για δημόσια εκπαίδευση και συμπράξεις με τις τοπικές κυβερνήσεις, τις κοινότητες και την βιομηχανία θα συμβάλουν στη μείωση των θαλάσσιων αποβλήτων. Για τους σκοπούς αυτούς η «PlasticsEurope» συμμετέχει σε πολλά project όπως τα παρακάτω:

BIOCLEAN

 Η «PlasticsEurope» είναι μέρος της κοινοπραξίας BIOCLEAN, που αναζητεί τις λύσεις, τις οποίες μπορεί να προσφέρει η βιοτεχνολογία για τα μικρο- πλαστικά και την βελτίωση της διαχείρισης των πλαστικών αποβλήτων.

  MARLISCO

Η βασική επιδίωξη του project είναι η αύξηση της ευαισθητοποίησης της κοινωνίας για τα προβλήματα και τις λύσεις για τη συσσώρευση των θαλάσσιων απορριμμάτων .

Preventing Pellet Loss

Η «PlasticsEurope» προσκαλεί τους ενδιαφερόμενους και βοηθά στην μεταφορά και τη διανομή πλαστικών σφαιριδίων ρητίνης και προϊόντων από τον προμηθευτή στον πελάτη.

IdentiPlast

 Η «IdentiPlast» είναι η υπ 'αριθμόν ένα διοργάνωση στην Ευρώπη που ασχολείται με την ανακύκλωση και την ανάκτηση πλαστικών αποβλήτων.

Zero plastics to landfill

 Η «PlasticsEurope» και η αλυσίδα αξίας πλαστικών θέλουν να εξασφαλίσουν ότι δεν θα προκύψουν περισσότερα πλαστικά που θα απορριφθούν σε χώρους υγειονομικής ταφής μέχρι το 2020.
  • «Π.Χ.»: Τα τελευταία χρόνια εξελίσσεται μια παγκόσμια σταυροφορία κατά των πλαστικών σακουλών. Πολλές πόλεις στις ΗΠΑ, η χώρα σας, η Ιταλία, έχουν απαγορεύσει τις πλαστικές σακούλες. Ποια είναι η εκτίμησή σας για τις επιπτώσεις, τόσο στην Ευρώπη όσο και στην αγορά εργασίας της βιομηχανίας πλαστικών;
  • «Τ.Ρ.»: Στην Ιταλία έχουν απαγορευθεί οι πλαστικές σακούλες από την 1η Ιανουαρίου του 2011. Η απαγόρευση έχει υποστηριχθεί έντονα από πολλά πολιτικά κόμματα και από την έρευνα που κάναμε η πλειοψηφία των ανθρώπων που ερωτήθηκαν εκτίμησε την απαγόρευση. Από την ίδια έρευνα, η οποία διεξήχθη το 2011 και το 2012, οι πολίτες χρησιμοποιούν όλο και περισσότερο τις λεγόμενες σακούλες «πολλαπλών χρήσεων», οι οποίες είναι κατά πολύ παχύτερες από ό, τι οι παραδοσιακές πλαστικές σακούλες. Ως συνέπεια της απαγόρευσης, οι πολίτες πρέπει να αγοράζουν πλαστικές σακούλες απορριμμάτων για την συλλογή τους, αντί της επαναχρησιμοποίησης πλαστικών σακουλών, όπως συνέβαινε πριν από την απαγόρευση. Επιπλέον, στην Ιταλία, ένας αυξανόμενος αριθμός δήμων εγκαινιάζει την πρωτοβουλία συλλογής οργανικών αποβλήτων και για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιούνται βιο-διασπώμενες πλαστικές σακούλες. Εκτιμούμε ότι , λόγω της απαγόρευσης η κατανάλωση των παραδοσιακών πλαστικών σακουλών μειώθηκε στο 50 %.
  • «Π.Χ.»: Ποιο είναι το όραμά σας για την ευρωπαϊκή βιομηχανία πλαστικών και ιδιαίτερα για τις μεσογειακές χώρες;
  • «Τ.Ρ.»: Είμαι αρκετά αισιόδοξος για το μέλλον της Βιομηχανίας Πλαστικών στις χώρες μας. Όπως ανέφερα έχουμε παράδοση, τεχνικές γνώσεις, επιχειρηματικό πνεύμα και δυνατότητες ως αγορά. Εκτός από αυτό έχουμε γίνει, κάτω από την πίεση της κρίσης, περισσότερο προσανατολισμένοι στις εξαγωγές και σε κάποιες περιπτώσεις ενεργοποιούμε και αξιοποιούμε συνέργειες. Υπάρχουν κρίσιμα σημεία που πρέπει να επιλυθούν από κοινού με τα θεσμικά όργανα, αλλά , επίσης και για το θέμα αυτό είμαι αισιόδοξος γιατί είμαι σίγουρος ότι θα είμαστε σε θέση να αλληλεπιδρούμε σωστά με τα θεσμικά όργανα και τα μέσα ενημέρωσης, ώστε να θέσουμε στην σωστή βάση την αξία της βιομηχανίας μας για το σύνολο της οικονομίας και της κοινωνίας .